Blog #46 – Website 1 jaar!

De tijd vliegt voorbij lieve mensen! Het is alweer één jaar geleden dat mijn website online is gegaan. Op 11 november 2019 had ik het domein http://www.leaubass.com vastgelegd om op mijn net aangemaakte homepage mijn eerste vier blogs in een keer online te kunnen zetten. Inmiddels is het nu een uitgebreide website geworden met tientallen blogs en verschillende pagina’s met alles wat ik maar kwijt wil onder de noemer #basstalk&more. Het schrijven bevalt me goed en vind het ook erg leuk. Aangezien ik niet zo’n prater ben schrijf ik hiermee een gedeelte van wat er in mijn creatieve brein afspeelt van me af. Niet dat het heel veel mensen interesseert maar dat vind ik eigenlijk niet zo boeiend. De meeste mensen zijn toch plaatjeskijkers en voor lezen neemt men tegenwoordig geen tijd meer. Het belangrijkste is dat ik er plezier aan beleef en dat ik dit digitale dagboek in lengte der dagen kan teruglezen. En deze website is ook erg handig als men aan mij vraagt wat ik nou precies doe in de muziek en wat mij allemaal bezig houdt, dan verwijs ik ze naar deze site.

Als ik alleen al kijk naar de afgelopen 10 maanden dan is het echt te veel om dat allemaal terug te halen in mijn geheugen. Wij, Joanna en ik, hebben zoveel gedaan en meegemaakt in zo’n korte en bizarre periode. Gelukkig heb ik het allemaal beschreven in mijn blogs die ik soms op rustige momenten op m’n gemak teruglees met een kleine trotse glimlach op mijn gezicht.

Als je mijn blogs een beetje gevolgd hebt dan zal het je zijn opgevallen dat ik nooit iemand met naam en toenaam noem. Ik geef bijna nooit mijn mening en ben nooit echt kritisch in mijn verhaaltjes. Het komende jaar zal ik wat scherper gaan schrijven want in het echt ben ik niet altijd maar mild. Als je mij loopt te fokken of iets bevalt me niet dan kan ik nogal een scherpe tong hebben. Ik merk dat ik heel neutraal schrijf en vaak ook heel algemeen en vrij voorzichtig. Zal in 2021 toch wat meer het achterste van mijn tong gaan laten zien denk ik zo. Echter zonder kwetsend en beledigend te zijn. Mijn website is letterlijk mijn domein en dat is heerlijk. Het is hier geen sociale media waar iedereen maar z’n emmer vol met stront kan deponeren als hij of zij daar zin in heeft. Hier kan ik gewoon mezelf zijn en schrijven wat ik wil zonder al die bullshit commentaren die ik regelmatig voorbij zie komen op sociale media, zo verschrikkelijk en dom vind ik dat. Niet gehinderd door enige kennis roeptoetert men vaak maar wat.

Mijn eerste vier Las Negras blogs zijn eigenlijk de reden geweest dat deze website is ontstaan. De inspiratie die ik heb opgedaan tijdens die song-writers bootcamp heeft inmiddels geleid tot tientallen blogs en heel veel andere content zoals videootjes, foto’s etc. Deze site heb ik tot nu toe altijd up to date gehouden en dus zijn er altijd weer nieuwe dingen die je misschien nog niet hebt gezien. Ik zou zeggen, neem een kijkje op alle pagina’s en check ook eens mijn favoriete links. Er zou zomaar iets voor jou tussen kunnen zitten wat je leuk vindt en nog niet kent. Oh en vind je het leuk dan kan je je ook abonneren op mijn blogs. Schrijf je in onderaan bij My Mind My Soul My Bass en je krijgt mijn laatste blog automatisch in je mail!

Yesss, op naar 11 november 2021 met vele nieuwe blogs!

Blog #37 – I am just the Bassplayer

Het gaat dus echt gebeuren! Ik mag dus gewoon basgitaar gaan spelen op de nationale televisie mensen! In de afgelopen 30 jaar heb ik zo’n beetje al mijn muzikale kennissen en vrienden langs zien komen op de buis, en dat zijn er heel wat kan ik je zeggen. In al die jaren bekeek en beluisterde ik hun TV optredens vanaf de bank, met een bak chips, om ze daarna een leuk berichtje te sturen. En straks ben ik zelf met m’n kop op de buis! Waar? Op NPO2. Wanneer? Op 9 september. Hoe laat? Om 17.00u. Met wie? Met Joanna Bridge en band natuurlijk! Welk programma? Tijd voor MAX.

We spelen uiteraard onze single en nog een eigen geschreven nummer van Joanna. Wij openen daarmee het programma, hoe stoer is dat? Ze schuift aan aan tafel om haar verhaal te vertellen waar de theatershow “Overleven voor Dummies” over gaat en dan spelen we de nieuwe single Gebroken Spiegel. Dit is een heel groot podium die bijna elke artiest wel zou willen beklimmen. Logisch, want ik begrijp dat er gemiddeld 700.000 mensen kijken naar dat programma. Ik heb het ook dagelijks bekeken toen we in de lockdown zaten. Ik werkte aan onze salontafel met in de ochtend eerst het nieuws op de achtergrond, daarna het programma Koffietijd en daarna de herhaling Tijd voor MAX van de vorige dag. Yup, heb al die artiesten daar ook zien optreden maar had nooit gedacht daar zelf ook te staan. En al helemaal niet in dit bizarre jaar 2020. Hoe onverwachts kan het lopen in het leven?

We hopen uiteraard dat ons TV optreden zal leiden tot een uitverkochte middagvoorstelling. Er zijn niet zo gek veel kaarten meer beschikbaar en we zouden het zo fijn vinden om de middag ook helemaal uitverkocht te krijgen. We hebben er zo hard aan gewerkt om dit alles te realiseren en nog steeds zijn we hard bezig met repetities en alle bijkomende zaken te regelen. En natuurlijk ook voor de 9e. Daar moeten weer andere zaken voor geregeld worden. Dus dat komt er nog bovenop bij al die andere werkzaamheden voor de theatershow. Onze hele ziel en zaligheid stoppen we in deze geweldige show maar dit doen we uiteraard niet alleen. We doen dit met behulp van al die geweldige mensen om ons heen, de muzikanten, de zangeressen, de geluidsman, de lichtman, de man van de visuals, de regisseur, de productie assistente, de eigenaren van de repetitieruimte, de cameraman, de fotograaf, ons management en nog vele anderen.

Kijk, als bassist zit of sta ik altijd achteraan, naast de drummer als onderdeel van de band. Dat is wat ik doe en dat is wat ik ben…I am just the bassplayer. Als ik dat zeg dan reageren mensen soms van: nee, helemaal niet just the bassplayer! Je vervuld een belangrijke rol in het geheel en je bent als bassist de verbindende factor binnen een band…etc etc. Dat is misschien wel zo maar voor het grote publiek ben ik straks gewoon just the bassplayer van de band. Totdat men weet dat ik de partner ben van Joanna Bridge en dat we dit avontuur samen zijn aangegaan als BridgeDeLeau Productions VOF, en dan…dan ben ik ineens ook de zakelijke partner en de man van…in de ogen van…;-)

Ik ben heel dankbaar voor alle mooie kansen en ervaringen die wij krijgen en wil deze blog afsluiten met een mooie quote van een van onze crew leden. Het raakte mij toen ik het diegene hoorde zeggen.

“Wij moeten elkaar door deze moeilijke tijden heen helpen door niet altijd maar de hoofdprijs te vragen”

En zo is het!

Blog #33 – Karma is a b*tch

‘Maar ik kan alles spelen’ hoor ik degene zeggen aan de andere kant van de telefoon. ‘Ja ja, dat kan wel wezen maar je doet het niet antwoordde ik terug. ‘Ja en de vorige keer haalden jullie ook andere zaken erbij die er niet toe doen’ zei de andere kant van de telefoon. Waarop ik antwoordde, ‘en als wij jou een app berichtje sturen op maandag en je reageert pas op vrijdag dan duurt dat wel heel erg lang vind jezelf ook niet?’ Aan de andere kant van de telefoon heerste even een stilte. ‘Iedereen krijgt alles op een presenteerblaadje zeg ik, want alle audio files, leadsheets, draaiboek en andere nodige informatie staan in de Dropbox, ge-edit en al. Antwoord van de andere kant, ‘nee dat is niet zo! Ik moest mezelf even herstellen want ik waande mij weer even terug in de tijd van toen ik 23 jaar was en toen werd ik furieus van dit soort gare gesprekken. Nu niet meer maar wat zou ik deze persoon nu kunnen zeggen als ik het gevoel heb totaal langs elkaar heen te praten? Mijn gedachten zijn inmiddels bijgekomen van de verbazing. En ik zei: nu, maanden later, sinds de lockdown maatregelen versoepelt zijn heb je nog niks gedaan en komen we niet eens verder dan het intro van het eerste liedje terwijl de andere bandleden reeds het hele repertoire hebben doorgelopen. De voicings van de akkoorden die je speelt kloppen gewoonweg niet, de melodie die je speelt is gewoon geimproviseerd en dan heb ik het geeneens over de vorm. En dan vind jij het een vreemde gang van zaken? Je hebt je gewoon niet voorbereidt. Wij willen het gewoon precies hebben zoals wij het willen hebben en zoals op de opnames in de Dropbox te horen is en we hadden graag gezien dat je in ieder geval binnen 24 uur reageert op onze berichtjes zodat we meteen kunnen schakelen en dat je communiceert met ons als er volgens jou iets niet goed is. Niks van dit alles, wij hoorden helemaal niks van jou, helemaal niks maar het heeft ons wel tijd, geld, stress en onnodige energie gekost. Dus hierbij wil ik je mededelen dat wij op zoek gaan naar een vervanger voor jou. ‘Ik hoef hier verder niet over te discussiëren!’ riep hij boos en de andere kant hing de telefoon op in mijn oor…tuut tuut tuut…einde gesprek.

Door deze recente ervaring kijk ik net weer iets anders aan tegen de woorden professioneel muzikant. Kijk, op een bepaald moment kom je in een muzikantenkring terecht waar iedereen goed is en zijn instrument beheerst. De een nog beter dan de ander . Waar wij dan op selecteren is attitude. Gewoon je houding, je werkhouding en of je als persoon er bij past, je bereikbaarheid, je beschikbaarheid en dat soort zaken. Daar kijken we naar. En als je met ons project “Overleven voor Dummies” onverschillig omgaat dan voelt dat niet goed en kan je gaan. We moeten het gevoel hebben dat wij met de betreffende bandleden de oorlog kunnen winnen. Ik ben zeer verbaasd over het feit dat de muzikant in kwestie verbaasd was, verontwaardigd was en ook nog eens boos werd. Wij worden door dit soort acties benadeeld, niet die muzikant. Het leek wel de omgekeerde wereld.

Dit moest ik even van me afschrijven lieve mensen. Volgende keer ga ik onze voorbereidingen tot nu toe met jullie delen. En er zijn heeeel veel mooie en leuke dingen gebeurd de laatste tijd! Volgende keer heel veel positiviteit.

Tot de volgende blog en een fijn weekend!