Gig blog #40 – It’s Showtime!

Alleerst wil ik iedereen heel erg bedanken die onze shows hebben bezocht afgelopen zaterdag in het Theater Griffioen in Amstelveen! Zowel in de middag als avond hadden we een fantastisch publiek! Toch bijna twee volle zalen getrokken…heel erg blij mee en bijzonder in deze bizarre tijden. Veel mensen die de show om de een of andere niet hebben kunnen bezoeken of besloten hebben om toch maar af te zien om te komen vanwege het Covid gebeuren vroegen mij of deze show nog ergens anders te zien zal zijn. Ik kan je vertellen dat dat voorlopig niet meer gaat gebeuren. Aangezien de productie van deze grote show (letterlijk) in eigen huis is gedaan is het onmogelijk voor ons om het nog een keer te doen. Als we deze show bij een theater productiemaatschappij kunnen onderbrengen dan is de mogelijkheid daar. Maar gezien de situatie waarin de hele cultuursector zich momenteel in bevindt zal het nog jaren gaan duren ben ik bang. Het is zonde want deze mooie show hoort niet in de ijskast te liggen maar hoort te rijpen op het podium.

Kom, ik neem je mee hoe ik de voorbereiding en aanloop naar deze bijzondere dag heb ervaren. De woensdag voor de 19e zijn we in de middag met coach/regisseur Michelle samen naar het Griffioen gegaan om te gaan spacen. Nee, geen spacecake en jointjes maar het is meer het aanvoelen van de zaal en het doorlopen van het proces. Ik loop door de hele zaal en over het podium heen te ijsberen, zit op de vele stoelen in de zaal om te kijken wat de persoon op die plek zou zien van het podium. Ik kan het nu wel eerlijk zeggen maar ik vind die stoeltjes in de zaal spuuglelijk, ze zitten beroerd, de voering van sommige stoelen waren gescheurd en sommige wiebelen. De theaterzaal was al voor de crisis geregeld en die had toen nog van die mooie rode theaterstoelen die omhoog liepen in de vorm van een tribune. Iets van 250 zitplaatsen waren er. En nu? Maximaal 100. En wat wat waren wij teleurgesteld toen die rode stoelen verdwenen waren. De theaterbelevenis zit hem ook in de rode stoelen vind ik. Maar ja, het was take it or leave it en de enige optie was nog meer huur betalen voor een andere venue. Tja, we zijn niet enigen die hier mee te maken hebben en dat realiseer ik me ook wel.

Aangezien ik had besloten om met inear monitors te spelen i.p.v. met de basversterker op het podium hoefde ik, dacht ik, niet zoveel in te pakken. Dat viel toch wel even tegen. Even wat basstalk nu. Ik bracht drie verschillende basgitaren mee. Twee 5-snarige waarvan eentje een halve toon lager gestemd was voor het allerlaatste nummer. Voor het country nummer had ik mijn Precision bas mee puur voor een andere sound aangezien Jeff ook op zijn akoestische gitaar speelde. De andere 5-snarige bespeelde ik gedurende bijna de gehele show. Dit was voor mij de allereerste keer dat ik meerdere basgitaren had gebruikt maar geloof me it’s all about the sound. Verder nam ik mijn flighcase mee met daarin mijn Avalon U5 DI en Inear versterker. En in mijn trolley koffer heb ik ook een pedalboard. Ik speel nooit zonder volumepedaal, stemapparaat en compressor tijdens dit soort gigs. Verder zit er nog een enveloppe filter en octaver op maar die heb ik niet nodig gehad voor deze show. En natuurlijk moest ik ook nog eens kleren meenemen in een andere koffer om de dagen in het hotel door te komen en voor de show zelf.

De vrijdag voor de show gingen we richting ons hotel gelegen vlak bij het theater zelf. We moesten er even uit, even weg van huis wat al maanden lang ook fungeerde als ons kantoor. Even chill en even in een andere omgeving ons voorbereiden en opladen voor wat komen gaat. En wat een mooie kamer hadden wij waar wij zondag pas moesten uitchecken. Er was zelfs een soort van bar in onze keuken waaraan ik de vrijdagavond nog alles heb doorgespeeld met koptelefoon en Ipad en al. Na alles te hebben uitgepakt en nog wat te hebben voorbereid was het om een uur of 23.00u tijd om te gaan slapen.

De volgende ochtend, na alles weer in de auto te hebben geladen, gingen we om 8.00u richting het theater. En ja hoor, de deur was dicht. Wij waren als eerste aanwezig en de technicus van het theater die de sleutel heeft zou pas om 9.00u daar zijn? Anyway, de deur ging gelukkig 8.45u open en het hele circus kon beginnen. Vanaf 9.00u was het een drukke bedoening. Eerst even op het stageplan kijken waar iedereen moet staan op het podium en dan beginnen met opbouwen. De geluidstechnici waren inmiddels ook al uitgepakt en hun opbouw kon ook beginnen.

De band is inmiddels opgebouwd en het wachten is op de soundcheck. Nu ging dat niet van een leien dakje. Je moet begrijpen dat onze geluidstechnici afhankelijk zijn van de technicus van het theater zelf en die was volgens mij niet altijd even duidelijk en even snel. En was de hele tijd buiten zijn sigaretjes aan het roken als ze hem nodig hadden terwijl er binnen problemen waren. Voor zover ik het heb kunnen zien zat er geen tempo in bij die man terwijl wij met man en macht alles op tijd klaar probeerden te krijgen. Nu versta ik dat technisch taaltje en dat voorspelde niet veel goeds wat ik hoorde. En ja hoor, de monitoring was niet goed aangesloten en daardoor hoorden wij op het podium niet wat we moesten horen en als aan het ene knopje gedraaid werd gingen andere instellingen mee etc. Voor onze technici was het een ramp om alles op tijd opgelost te krijgen. Maar voor ons werd het echt een probleem. Geen soundcheck met band en Joanna tegelijk. Eigenlijk was er helemaal geen soundcheck en iedereen had een monitor probleem. Daar zat ik dan met mijn Inears waar ik een verschrikkelijke mix op had waar alles uit balans was. Joanna had ook bijna geen tijd meer om zich te verkleden en voor haar visagie en dat komt nog eens bovenop een niet goede monitormix. En dus werd de middagshow die om 14:30 begon een worsteling,…hoe kon het ook anders. De show is gelukkig goed ontvangen maar het had een geweldige show kunnen worden. Wij werken tijdens twee nummers met sequencers en die hoorden we dus ook niet goed terug en probeer dan maar goed getimed mee te spelen. Tijdens het spelen zag ik gewoon de hele band door de eerste show heen worstelen inclusief mezelf. Dan te bedenken dat we in de avond er nog eentje moesten doen. Maar de sfeer was en bleef goed. Misschien ietwat gespannen door al de technische problemen maar iedereen had het naar z’n zin en was tot op het bot gemotiveerd. De eerste show kwam tot z’n eind en ik voelde dat we met z’n allen opgelucht waren dat het allemaal redelijk okay was gegaan gezien de omstandigheden. Nu was het tijd om bij te komen, even een reset, samen eten, bepaalde zaken even door te spreken en de technische problemen verhelpen.

Om 20.00u begonnen we de avondshow. De monitormixes waren stukken beter en we speelden ons vlekkeloos door het intro en het eerste liedje heen. Nu is het tweede liedje ook super belangrijk om goed te spelen om de verdere show goed door te komen. Mijn ervaring is dat het begin van een optreden erg bepalend kan zijn voor het verdere verloop van de avond. Dat heeft met flow te maken. Omdat de lichtman van het theater zelf is had hij het door Joanna geschreven lichtplan nog niet helemaal in de vingers tijdens de eerste show. Maar nu, nu ging dat ook allemaal nagenoeg perfect. De band was op stoom en speelde bijna een foutloze avondshow. De kinderen hadden er nog steeds zin in en waren geweldig en Joanna zelf, die was die helemaal los. Zij was op dreef en nam de hele band mee. De timing, de tekstbeleving, het vertellen zelf, het zingen…zij was gewoonweg fenomenaal! Achteraf gezien is de middag een generale geweest voor de avond. Ja, het spijt me te zeggen maar iedereen oversteeg zichzelf en de glimlach op onze gezichten kwam weer terug. Ja, de avondshow, dat is waar wij al die maanden voor geploeterd hebben, niet voor al dat geworstel door alle technische problemen. Tegen het einde van de avond wordt iedereen voorgesteld aan het publiek en een ieder van ons krijgt een geweldig verdiend applaus van het dolenthousiaste publiek en krijgt Joanna haar ovatie. Als kleine verrassing heb ik haar nog afgekondigd die ze niet zag aankomen…dat was fun! We hebben de avond goed afgesloten en stappen allemaal moe en voldaan van het podium met een brede glimlach. En wat was mijn schoonmoeder trots op ons en wat had ze genoten van beide shows. Zij is één van de hoofdrolspelers in het hele verhaal. Niet onbelangrijk om dit even te vermelden denk ik zo. Voor haar was het ook een mooie onvergetelijke dag geworden.

Anyway, eind goed al goed en dit avontuur zullen we uiteraard nooit meer vergeten. Dit alles is een leerproces voor ons geweest en we gaan ons nu concentreren op andere projecten rondom Joanna Bridge.

Twee shows op een dag is eigenlijk niet te doen. En al helemaal niet zo’n intens grote show. De hele crisis zorgt ervoor dat de theaterbranche in rap tempo in elkaar gaat donderen. Hoe kan je nu als artiest twee shows op een doordeweekse dag doen dan? En hoe hou je dit vol? Wij hadden mazzel dat we de zaterdag hadden. Nu zijn wij qua inkomen niet afhankelijk van shows en optredens vanwege onze fulltime kantoorbanen maar hoe doen andere artiesten het? Ik maak me er zorgen over want het verdienmodel is er gewoonweg niet meer en kunnen wij in de toekomst het theater nog in met Overleven voor Dummies? De toekomst zal het leren en we kunnen alleen hopen op het beste.

Het is jammer als je de voorstelling Overleven voor Dummies niet hebt kunnen bezoeken. Het is een unieke intense show met een lach en een traan die je gezien moet hebben! Hopelijk tot ziens in seizoen 2022-2023.

4 comments

  1. Ron · september 28

    Goed geschreven Rick! Interessant om te lezen hoe de voorbereiding op de dag van de show is verlopen en hoe jullie de show zelf ervaren hebben. Voor de middag show moesten jullie dus de nodige problemen overwinnen. Ik was bij de avondshow, en die was top! Het was een geweldige show waarin Jobi haar aangrijpende verhaal op fantastische wijze heeft vertolkt. De band was ook top!
    Maar hopen dat jullie hier op een of andere manier een vervolg aan kunnen geven, ondanks deze moeilijke tijd. G.J.S.

    Geliked door 1 persoon

  2. Anoniem · september 25

    Mooie geschreven Rick, ben blij bij de avondshow te zijn geweest, Jobi was daar op en top, het verhaal en haar energie wat zij daar losmaakte was geweldig, dat is iets wat ze kan koesteren. Laten we hopen op betere tijden voor de branche en dat wij jullie in de toekomst in welke hoedanigheid dan ook weer op het podium kunnen ervaren! Tot ziens bro 🎼

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s