Aangezien ik niet in een vaste band speel en deel uitmaak van een muziekproject dat nauwelijks met live band optreedt moet ik mezelf wel blijven inspireren, motiveren en prikkelen om niet stil te staan. Want stilstand is gewoonweg achteruitgang. En dat zelf inspireren, motiveren en prikkelen vind ik niet erg, en zeker nu niet. Ik heb op het moment andere prioriteiten zoals een nieuwe baan met heel veel nieuwe indrukken en veel hobbels die eerst overwonnen moeten worden voordat mijn hoofd, en dus ook mijn lichaam, weer tot rust kan komen. Veel muzikanten, die ik ken, pakken hun instrument pas op en gaan aan de slag als er wat in het vooruitzicht is qua optredens. Ik kan dat niet en ik wil dat ook niet. Die paar gigs die ik per jaar speel zijn dan ook meteen groot waar ik meteen van 0 naar 100 moet gaan in zeer korte tijd met zeer weinig repetitietijd en soms zelfs maar één repetitie, zoals voor onze laatste gig in België. Het is dan verdomd handig om leadsheets te kunnen lezen en een Ipad voor je neus te hebben staan. Ik heb geen keus want ik ga echt geen 25 songs uit m’n hoofd leren voor die paar optredens! En als je weet dat tot op het laatste moment nog dingen veranderd kunnen worden in het arrangement dan kun je gewoonweg niet zonder. De intense voorbereiding thuis is voor mij dus uiterst belangrijk want ik ben gewoon de pineut als ik mijn zaken niet goed voor elkaar heb. Ik zorg er wel voor dat ik het voor de helft in m’n systeem heb zitten en de ander helft lees ik af. Gedurende de show is het op het podium tussen mij en m’n instrument en ik hoor, samen met de drummer, bij het fundament van de groep. En als dat wankelt…snap je? Grote verantwoordelijkheid, ondanks dat het grote publiek een bassist bijna nooit ziet staan.

Laten we wel wezen, een hele week achter je zakelijke laptop is nou niet bepaald inspirerend en motiverend voor een muzikant. Ik denk dat het daarom ook goed is om een ruimte te hebben waar je je kan terugtrekken en waar je even in je eigen bubbel met je eigen gedachten kan vertoeven met je instrument en andere fijne apparatuur. Ik snap dat niet iedereen die luxe heeft maar het helpt wel om je beter te kunnen concentreren en te focussen.

Net als met mijn nieuwe kookrecepten haal ik mijn muzikale inspiratie voornamelijk online vandaan, b.v. van Youtube en Spotify. Koken, muziek maken en op de basgitaar spelen zijn toch wel mijn hobbies en passies. Ik ben van mezelf niet heel creatief maar met deze twee activiteiten wordt dit wel bij me naar boven gehaald. Mezelf constant inspireren, motiveren en prikkelen als muzikant zonder vaste band en weinig optredens heb ik gewoon nodig om niet in te kakken en niet terug te vallen waardoor ik het plezier in het spelen verlies. Hoe beter je wordt op je instrument en hoe beter je wordt in de keuken hoe leuker het wordt allemaal…toch? Dan kan je ook van jezelf gaan genieten. Waarom zijn we ook alweer begonnen met muziek maken? Juist, omdat we het leuk vinden en het ons blij maakt! Maar het komt allemaal niet aanwaaien. Je moet er wel wat voor doen en de juiste omstandigheden ervoor proberen te creëren.

Als ik aan anderen vertel dat het live spelen voor mij, en zeker op dit moment, een soort van marathon lopen is en mijn hele lichaam de volgende dag gewoon pijn doet dan kijkt men mij verbaasd aan. Het gaat er niet om of ik de partijen kan spelen, het gaat erom dat ik het kan volhouden. Volhouden, niet alleen fysiek maar ook mentaal. Focus, concentratie en goeie lichamelijke en geestelijke conditie zijn nodig. Het is niet alleen maar het liedje spelen en dan klaar. Zeker in een sessie situatie moeten de oren en ogen constant goed open staan . Ondanks dat er een strakke set netjes wordt afgewerkt gebeuren er altijd wel wat onverwachte dingen of wordt er ineens wat geimproviseerd. Alert blijven, 90minuten lang. Dat is best wel zwaar als je lang geen live gig meer hebt gespeeld, het wedstrijd ritme ontbreekt zeg maar. Over die marathon gesproken. Stel je voor dat je echt een marathon wilt gaan lopen. Dan bereid je je niet alleen maar voor op de loopband in de sportschool maar ga je de straat op en maak je voornamelijk daar je kilometers. Daar is geen zachte loopband om de schokken die je knieën constant te verduren heeft op te vangen en daar is geen goed geregeld binnenklimaat die je beschermt tegen de hitte van de zon of beschermt tegen andere zware (weers)omstandigheden. Het podium kan je vergelijken met de straat en ik, die regelmatig videootjes maak in mijn studiootje en regelmatig ook op de bas oefen in dat studiootje vergelijk ik met die loopband in de sportschool. Allebei is echter nodig om wedstrijd ritme op te kunnen doen.

“Ik hou van Soul with a capital S en van bitterballen muziek word ik niet blij”