Op het moment dat ik dit schrijf is het zondagochtend en zit lekker in het zonnetje in de achtertuin. Wat is dat heerlijk na al dat koude natte weer zeg! Zometeen even ons paasontbijtje en gaan we weer aan de slag als tuinier voordat het weer omslaat. Ben pas 3,5 week vanuit huis aan het werk, het is geeneens zolang geleden maar we zijn inmiddels 3 crematies verder. Het is en blijft een bizarre periode met veel verdriet en schrijnende situaties. Ik kan me er ook best wel wat bij voorstellen dat het voor mensen met gezinnen moeilijk is om hele dagen op elkaars lip te zitten. De verveling en irritaties slaan toe zie ik om me heen. Maar niet in ons huishouden. We werken allebei vanuit huis, waar we maar druk mee zijn, en in onze vrije tijd zijn er genoeg klussen in huis en tuin om te doen. Verder blijven we met muziek bezig. Ik blijf elke dag oefenen op de bas, probeer elke dag de benodigde oefeningen te doen, theorieboek open en gaan. Verder complexe baslijnen uitzoeken die ik al tijden graag wil kunnen spelen. De electrische gitaar blijft toch ook roepen naar me ‘bespeel me bespeel me!’. Verder lekker bezig met mijn website. Ik wil nog een lijstje van al mijn gear erop zetten. De pagina heb ik al aangemaakt maar nu nog de invulling er van. En ik hoop binnenkort weer een nieuwe Youtube videootje op te nemen. Maar ja, dan zal er eerst goed geoefend moeten worden. Gewoon lekker constructief en creatief bezig blijven is goed voor de geest.

In blog #9 had ik het over complimenten krijgen . Ik heb er weer eentje ontvangen hoor. En niet een korte reactie maar een uitgebreide email. Diegene heeft echt z’n best gedaan om die mail te schrijven. Dit soort berichten heb ik weleens vaker ontvangen maar zo uitgebreid nog nooit. Ik vind het wel leuk maar tegelijkertijd ook een beetje vreemd. Waarom zou je zo’n mail sturen naar iemand die je totaal niet kent? Ik heb daar altijd een dubbel gevoel bij maar ja het is een Amerikaan. En Amerikanen die zich vervelen doen dit blijkbaar. Complimenten die ik krijg ontvang ik voornamelijk van Amerikanen bedenk ik me nu. Ik vind het wel leuk om het via deze blog met jullie te delen en zal het hieronder kopiëren en de Youtube video van mij waar hij het over heeft.

Ik wens jullie alemaal hele fijne en veilige paasdagen en geniet er van!

Steely Dan – Peg – Random email Johnny Don’t!

<johnnydontdid@gmail.com> Thu 4/9/2020 4:37 AM

Oi mate. Love your playing, man. Very tasty. I’m just about 42; grew up outside Chicago; and Steely Dan has been one of my favorites since before I could talk. First song I ever sang was “The Boston Rag” or “My Old School.” They’re on the same album so my dad and I argue about which one I sang first…at two years old. My point in writing you is to tell you your playing is great. You are a true bassist.

Around Chicago, there are a LOT of guitar players trying to play bass, because there’s lots of work (Chicago has the best local music scene in the states) and few REAL, *dedicated* bass players. (I can always tell when a guitarist is playing bass; I hate it.) So I really appreciate a REAL bassist when I hear one, and you are it. Do you do any online work? I.e., remote recording? Most of the bassists I know in the states are booked or are too busy to track for me. Well…in their defense, I’m particular. I studied at Berklee in Boston (many years ago…John Mayer was a good friend and classmate, if that gives you any idea how old I am…haha) so I’m picky as hell. Always looking for new players. How’s the scene in the Netherlands? Whereabouts are you? I’ve been to Amsterdam but that’s about it…If my country wasn’t so pathetic right now, I’d tell you to move to Chicago, you’d work all the time. But good luck getting a Visa. Holy shit, why is this guy president and how did it happen??? Let’s just focus on music. Even if you don’t respond to this, please just keep playing.

Your sound and tone is gorgeous. it’s all in the fingers, baby, and you’ve got it. By the way, I really really REALLY love that you named James and Pino as the first two bassists that influenced you. I assume you know Mike Elizondo too, yes? He doesn’t have the pedigree the other two do, but his playing has literally MADE some hits over the past twenty years…. Keep it up. Tasty, tasty, tasty, Daddio. ;-)

In case you haven’t seen it: https://www.youtube.com/watch?v=waIBA6_0GQc

My rendition of Peg – Steely Dan

Eigenlijk zou deze blog moeten gaan over de drukke voorbereidingen die getroffen worden voor onze theatershow. De realiteit is helaas anders. Alles ligt stil, letterlijk de hele wereld ligt stil van de een op andere dag. Iedereen houdt met spanning het nieuws in de gaten hoe de zgn curve zich zal ontwikkelen. Het overgrote deel van de bevolking houdt zich keurig aan de regels maar natuurlijk zijn er ook mensen die weer alles aan hun laars lappen wat weer zorgt voor nieuwe besmettingen en nog meer ellende waardoor de lock down periode nog langer zal kunnen gaan duren. Het virus heeft onze kennisen, familie en vriendenkring ook inmiddels bereikt en zo voelen we het steeds meer dichterbij komen. Wij gaan alleen naar buiten voor onze boodschappen en als we de hond moeten uitlaten, echt alleen voor het hoog nodige en dan ook heel voorzichtig. Ik probeer altijd weer zo snel mogelijk uit zo’n supermarkt te zijn. Het voelt gewoon niet fijn. Nu heb ik zelf geen probleem om veel thuis te zitten want eigenlijk ben ik best wel een Indo huismus met een basgitaar. Maar ik werk ook 5 dagen per week thuis aan de eettafel op eigenlijk een ongeschikte stoel. Anderhalve week doe ik dit pas en het voelt voor mij nu al heel erg als een sleur. Ik zou het te gek vinden als ik 1 of 2 dagen p/w thuis zou kunnen werken hoor, is echt heel praktisch gewoon en dan de andere dagen op kantoor samen met de collega’s in een een echte kantooromgeving waar je sneller kan schakelen en interactie met elkaar kan hebben. Maar 5 volle dagen thuis is teveel van het goede. Het kost nu ook gewoon wat meer energie allemaal. Maar goed, ik mag niet klagen. Het kantoortje aan de eettafel werkt prima en ben blij dat we überhaupt nog kunnen werken. De wereld is zich nu aan het resetten, de mensheid is zich nu aan het resetten. We lopen onszelf iedere dag voorbij in de maalstroom van de maatschappij en nu worden we gedwongen om even pas op de plaats te maken om tot bezinning te komen.

De voorbereidingen voor de show waren net in volle gang en we hebben alweer een paar repetities achter de rug. Deze zijn van de een op andere dag uitgesteld net zoals de voorstelling zelf die nu verschoven is naar zaterdag 19 september. Het lijkt allemaal van zelf te gaan allemaal maar geloof me, het was even alle zeilen bij zetten. Het verplaatsten van zo’n show is als het bijsturen van een olietanker. Onze band en crew moeten ook maar allemaal net kunnen op die nieuwe datum en dat we op een zaterdag kunnen is een blessing! Dat heeft Joanna maar goed geregeld allemaal! We berusten ons erin en blijven bezig met plannen maken en het perfectioneren van de show. Er stond in april een release gepland van Joanna’s eerste single maar die is nu natuurlijk on hold gezet. De opnames hiervoor hebben wel inmiddels plaatsgevonden in de Lakeside studio van gitarist/producer Patrick Drabe en nu is het afwachten op het uiteindelijke resultaat. Het gaat een hele mooie single worden kan ik je vertellen. Heel spannend allemaal!

Ik ben het hele weekend lekker bezig in mijn muziekkamertje en heerlijk aan het studeren op de bas en liedjes uitzoeken en even deze blog schrijven. Lekker even op mezelf met m’n eigen gedachten in m’n eigen wereldje met rustige Jazz muziek zachtjes op de achtergrond. Die besmette wereld daarbuiten laat ik even voor wat het is en ga zo nog even verder met een pittig instrumentaal modern Jazz stuk die ik hoe dan ook onder de knie zal krijgen. Het is een stuk van bassist Victor Bailey genaamd Low Blow. Als ik zo’n nummer uitzoek dan moet ik helemaal relaxed zijn en mijn hoofd moet ook leeg zijn. Eerst leer ik de noten, dan de timing en dan het snelle tempo. Kortom, ik ben lekker bezig hier en ik hoop jullie ook.

Take care & stay safe en sound!

• 

• 

• 

• 

• 

Vandaag is de website van Joanna Bridge online gegaan! Als je op de hoogte wilt zijn van alle nieuwtjes abonneer dan: http://www.joanna-bridge.com

Op het moment gaat het in de media over niks anders dan het Corona virus. Eergisteren is door de overheid besloten om alle grote evenementen te cancellen wat weer directe gevolgen heeft voor veel muzikanten, artiesten, geluidsmensen etc. Hier heeft de muzikant van tegenwoordig plotseling mee te maken. Zo plotseling is het virus ergens in China begonnen en de wereld ingebracht en zo plotseling ligt heel Nederland plat. Hoeveel ZZP muzikanten raken plotseling hun inkomen wel niet kwijt? Bizarre rare tijden zijn dit.

Wat is een moderne muzikant nu eigenlijk? In mijn ogen is dat een muzikant die van meerdere markten thuis is, eentje met een goed werk ethiek en een beetje verstand heeft van technische zaken, die constante veranderingen goed aanvoelt en daarop inspeelt, goed en snel kan schakelen en ondernemend is. Niet wacht tot de telefoon overgaat maar zelf zijn of haar werk creëert. Een soort van muziek entrepreneur eigenlijk. Ik ben dat zowiezo niet, I’m just the bassplayer. Maar ik woon wel samen met iemand die deze vaardigheden bezit. Bij wijze van spreken houdt ze in de ene hand haar microfoon vast en in de andere hand haar mobiele telefoon en laptop. Het produceren en regelen van haar eigen theatershow vind ik bijvoorbeeld een knap staaltje van een “moderne muzikant” zijn.

Van elke muzikant verwacht men dat hij z’n gear voor elkaar heeft en eigen vervoer en een telefoon. Van een moderne muzikant verwacht men dat je via Whatsapp, Facetime en/of Skype bereikbaar bent want bellen doen we niet zoveel meer, dat je over een Ipad beschikt en ook over eigen inear monitoren eventueel met bijbehorende versterker. Ik spreek hier uit eigen ervaring. Soms kan je een gig geeneens aannemen als je bv geen inears hebt.

Van een moderne muzikant verwacht men een eigen YouTube kanaal, een eigen website, actief zijn op verschillende social media. Je kan erover zeggen wat je wilt maar wil je dat andere mensen je leren kennen dan is dit best wel essentieel voor je eigen promotie/marketing. Hoe zet je jezelf in de markt via welke kanalen? Jaren geleden zei een professioneel drummer tegen mij dat hij het onnodig vond om zich bezig te houden met social media. Dat terwijl deze betreffende drummer tegelijkertijd ook wel meer gigs zou willen hebben gehad. Hij vond het maar onzin al dat gedoe online, het levert toch niks extra op vond hij. Zelf was ik destijds al lekker bezig op Youtube en andere social media en ben altijd gewoon content wezen maken. En nu 6 jaar later een eigen website erbij. Dit alles heeft mij geen windeieren gelegd en word nu zelfs ook weleens benaderd, om te komen spelen, via social media zonder dat ze mij kennen. Naar mijn mening gaat het er voornamelijk om dat mensen weten wie jij bent. Al die inspanningen op de verschillende media platformen zouden net dat beetje extra kunnen geven om extra werk te genereren of gevraagd te worden door andere muzikanten. Ik zie het als die nodige 1/10 punt om te slagen voor een eindexamen. Als je niks onderneemt, niks van jezelf laat zien dan weet je zeker dat je niet gezien en opgemerkt zal worden, behalve in kleine kring natuurlijk. En ja, het is veel werk om alles bij te houden maar als uitvoerend muzikant ben je als het ware een eenmanszaak, die net als alle andere bedrijven, continuiteit nodig heeft om te kunnen overleven. Netwerken in deze industrie is gewoon heel erg belangrijk en in deze moderne tijd zijn er zoveel middelen om dat zelf te kunnen doen.

Dat er mensen zijn die geen smartphone hebben en alleen op zo’n ouderwetse mobiel via sms zijn te bereiken is ok, ieder z’n ding. Maar als muzikant zijnde vind ik dat ronduit belachelijk en helemaal als muziek je broodwinning is. Tegenwoordig worden er app groepen in Whatsapp aangemaakt. Het werkt snel en effectief en bespaart dus tijd. Muzikanten moeten snel bereikbaar zijn en moeten ook vlug kunnen reageren op berichten zodat de regelende partij snel kan schakelen wanneer het nodig is. Als het allemaal moeizaam gaat dan heb je een grote kans dat ze voor jou een ander zullen zoeken.

In de jaren ’90 deden we bv alles met cassette bandjes, daar stonden dan alle liedjes op wat je moest kennen voor de repetitie. Nu delen we onze MP3’s via de Dropbox waarbij de beheerder van die box toegang verleend aan de betreffende muzikanten. En die kunnen gewoon in een handomdraai online alles vinden wat ze nodig hebben. In de dropbox staat dan ook meteen alle informatie die nodig is zoals: leadsheets, draaiboek, setlijsten etc etc.

De moderne muzikant heeft tegenwoordig beschikking over zoveel op allerlei gebied. Wil je een liedje uitzoeken? Hup, gaan we even opzoeken op Youtube. Als bassist is er ook zoveel meer keus wat betreft basversterking, basgitaren en alle bijbehorende accesoires. Voor weinig geld had je 25 jaar geleden niet veel keuze in bv basgitaren. Het was vaak brandhout met wat snaren erop. Nu is de keuze ongelofelijk groot en voor een paar honderd euro heb je al een goeie bas. En op versterking gebied is de keuze ook ontzettend groot geworden. Het ene merk na de ander wordt gelanceerd. Wat een geweldige keuze hebben we nu allemaal. De gemiddelde bassist zou nu toch beter moeten klinken dan de gemiddelde bassist van toen zou je zeggen. Ja, ik weet het, de sound zit in je vingers. Maar op een stuk brandhout kunnen die geweldig klinkende vingers spelen wat ze willen maar de sound blijft gewoon ruk.

De moderne muzikant krijgt nu ook te maken met inear monitoren en backingtracks in combinatie met een click track. Ik merk vooral dat de wat oudere generatie daar meer moeite mee heeft dan die jonkies van tegenwoordig. Maar aan de ene kant, moderne muzikant zijn heeft niks te maken met leeftijd maar met mind set. Ik kreeg er pas mee te maken in 2016. Voor het eerst speelde ik zonder basversterker maar via m’n Avalon DI en inear monitoren waardoor ik de backing tracks ook geweldig goed kon horen. Wat mij betreft is het met backing tracks minder hard werken. Lekker leunen op deze tracks terwijl ik de avond plichtmatig afwerk op bv een verschrikkelijk saaie bruiloft. Ik vond het minder vermoeiend om 4 sets van 45 minuten door te komen en het volume had ik altijd op huiskamer niveau staan. Heerlijk was dat! Natuurlijk zijn niet alle songs met backing tracks maar het scheelt een hoop. Het is minder avontuurlijk spelen maar voor sommige events vind ik het lekker relaxed en de band klinkt dan meteen ook als op de plaat. Sta je open voor nieuwe dingen of wil je alles bij het oude houden? De techniek ontwikkelt zich en dat hou je toch niet tegen dus go with the flow zou ik zeggen!

DAW, Digital Audio Workstation. Ik heb makkelijk praten want heb een opleiding Audio Engineering gedaan waar ik in 2007 mijn examen voor heb afgelegd in o.a. Pro-Tools en Logic. Voor deze periode hield ik mij er ook al mee bezig sinds 1999. Het software progamma Cubase gebruikte ik toen. Ik ben van mening dat elke serieuze muzikant een 101 basis kennis zou moeten hebben van audio recording.

A.s. maandag komt de 100 km limiet door het hele stikstof beleid. Gewoonlijk maken alle optredende muzikanten veel kilometers. Het is straks vroeger van huis vertrekken rekening houdend met de forse boetes die straks uitgedeeld gaan worden. Het (moderne) muzikant zijn wordt er niet makkelijker op met al die maatregelen. Tijd is geld en dat geldt ook voor de muzikant!

Tegen de vele ZZP muzikanten die de komende tijd in de problemen komen door het hele Corona gebeuren zeg ik heel veel sterkte toegewenst allemaal, wees voorzichting en be safe and sound!

www.facebook.com/100000087981164/posts/3133602499985985/

The word is out! Joanna Bridge heeft dit weekend getekend bij Today Music in Huizen! Het management bureau van JP van der Sluis neemt de zakelijke kant nu over wat volledig in handen was van Joanna zelf. JP is misschien beter bekend als Peter Douglas, de Nederlandse Frank Sinatra die meer dan 30 jaar geleden de Soundmix show had gewonnen. Ik herinner me het nog als de dag van gisteren want in die tijd had je niet zoveel van dat soort progamma’s. En gisteravond zat ik ineens aan de tafel met hem en Joanna om het “champagne” moment mee te maken en op plaat vast te leggen.

Met de ervaring en expertise van JP kunnen we het theater project naar een hoger plan tillen en ook meer bekenheid genereren. Dat wil niet zeggen dat hij ijzer met handen kan breken maar we gaan kijken hoever we dit alles tot in de puntjes kunnen verfijnen. Het voelt goed en al met al denken wij, Joanna en ik, dat we fijne en capabele mensen om ons heen hebben verzameld.

Een aantal weken geleden hebben wij bij ons thuis besprekingen gehad met onze bandleden. Eerst met de backing vocals van de DC Motion ladies. Helaas geen foto’s er van gemaakt. Joanna heeft het script en draaiboek met hun doorgenomen en uitgelegd wat de bedoeling is en wat de verwachtingen zijn. Hetzelfde hebben we een week later gedaan met de muzikanten. Ook alles doorgenomen en nu is het op naar de repetities. De alleerste repetitie zal binnen twee weken plaats vinden met alleen de vocalisten. De muzikanten zullen elkaar begin april in de oefenruimte ontmoeten.

We take it to the next level!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

De huidige generatie heeft tegenwoordig alle informatie binnen handbereik en dus ook tutorial videos. Als je ziet hoeveel wonderkinderen er allemaal voorbij komen op het internet dan zou je haast denken dat het merendeel van de jonge muzikanten zo is want ze hebben nu Youtube, wat wij vroeger niet hadden. Zou het daar door komen en zou het echt zo zijn dat je zelf heel veel beter zou zijn dan je nu bent door het bekijken van Youtube videos? Ik denk qua speltechniek wel. Maar qua muzikaliteit? Hmmm…als je vroeger al niet de moeite nam om liedjes uit te zoeken, om les te nemen bij een muziekleraar of zelfs maar een lesboek aan te schaffen voor het instrument wat je speelt en je je verder niet verdiepte in harmonie, melodie en ritme, dan vraag ik me af of je inderdaad nu een betere muzikant zou zijn geweest. De noot A op de E snaar heeft mijn voorkeur boven vakje 5 op de bovenste snaar als je begrijpt wat ik bedoel. Het heeft grotendeels deels te maken met je gedrevenheid en discipline. Vroeger zocht ik songs uit op gehoor met mijn platenspeler of cassettedeck. Huh, wat zijn dat voor apparaten? Voor de jongeren onder ons…even googlen. Dus…ik de pickupnaald van de platenspeler voorzichtig oppakken en proberen het weer op de juiste plaats terug te zetten zodat het stukje herhaald kon worden. En zo keer op keer. Of met de cassettedeck telkens op rewind drukken en dan weer op play drukken met de basgitaar op schoot. Zo leerde ik basgitaar spelen. Jaja, dat waren nog eens tijden! Het probleem met deze ouderwetse methode is dat de speltechniek best moelijk te ontcijferen was. Het is vaak moeilijk te horen wat die muzikant speltechnisch aan het doen is. Nu kan je het nauwelijks meer voorstellen want je ziet tegenwoordig alles op beeld gebeuren. En vaak zijn er ook nog eens tutorials die alles rustig stap voor stap uitleggen. Dus als je er de tijd voor neemt, geduld hebt en de nodige doorzettingsvermogen dan zou je de moeilijkste partijen moeten kunnen spelen. Er vanuitgaande dat je het nodige talent hebt natuurlijk. Het wordt voorgekauwd allemaal. Ook bv liedjes uitzoeken, dat wordt ook allemaal voorgekauwd d.m.v. een tutorial. Het eindresultaat telt toch hoor ik je denken. Het probleem hier zit in het trainen van je gehoor. Al die geweldige baslijnen die je graag wilt kunnen spelen worden visueel duidelijk en panklaar uitgelegd. Je hebt dan wel gauw de neiging om te luisteren met je ogen. Goed kunnen luisteren en een getraind gehoor hebben is essentieel om goed te kunnen musiceren. Dit is nou een van de redenen waarom weinig muzikanten meer kunnen jammen. En ik bedoel spontaan jammen, so out of the blue. De toetsenman legt een paar akkoorden neer, of de bassist speelt een baslijn en na een paar rondjes luisteren volgt de rest en we hebben een jam! Tegenwoordig betekent een jam bijna altijd een bestaand liedje spelen. Dat is dan het veilige kader waarin zich men begeeft. Nee, ik bedoel echt spontaan jammen en improviseren, dat zie ik weinig meer bij muzikanten. Op een paar akkoorden grooven of op een akkoordenschema en lekker los gaan! Men is gewoonweg niet meer gewend om op gehoor te spelen want men is gewend om alles voorgekauwd te krijgen en na te spelen zoals men het heeft aangeleerd. Jammer jammer jammer. Zelfs bij conservatorium muzikanten zie ik dat. Altijd maar die eeuwige standards spelen, op jamsessies , die ze op school hebben geleerd…want dat is wel zo veilig. Ook ik (be)studeer de mogelijkheden van standards hoor, ze zijn leerzaam en ben er nog steeds mee bezig met veel plezier. Maar zet mij als bassist in een spontane jam en ik kan je meteen volgen met meer plezier. Net als in vroegere tijden, op gehoor spelen en verder alle zintuigen wijd open zetten en gaan. Harmonie, melodie en groove…let’s play!

Als ik Youtube zou hebben gehad in mijn tijd dan zou ik wel een wat betere muzikant/bassist zijn dan ik nu ben denk ik. Het probleem is dat ik altijd lui ben geweest. Nu realiseer ik me pas hoe lui eigenlijk. Ik heb vroeger zoveel kansen gehad om me echt goed door te ontwikkelen door met zoveel verschillende geweldige en vaak ook virtuoze muzikanten te spelen. Ik kan nu aan name dropping gaan doen maar dat laat ik achterwege. Wat een geweldige muzikanten heb ik ontmoet in mijn leven. Ik denk vaak bij mezelf…”had ik maar” en..”als ik”… Dat neemt niet weg dat ik best wel tevreden ben met wat ik nu kan en hoe ik mezelf neerzet als bassist/muzikant ;-). Maar uitgeleerd ben ik natuurlijk nooit…en…beter laat dan nooit!

Ik ben best wel veel actief op social media en dus ook op Facebook. Er zijn veel posts te lezen waar er flink gediscuseerd wordt over van alles en nog wat. Naar mijn mening is het de afgelopen jaren steeds erger geworden met klagende en zeurende mensen die ook nog eens geen fatsoenlijke discussies kunnen voeren en er genoegen in scheppen om anderen af te zeiken en af te branden. Het is ook opvallend dat een post met een negatieve lading heel veel meer aandacht krijgt dan een positieve post. Iedereen duikt er boven op als vliegen op een hoop stront. Alleen daarom al zal ik me nooit in een online discussie mengen. Ook al hebben de mensen kennis van zaken over het onderwerp, wat helaas vaak ook nog geeneens het geval is, dan ontbreekt nog altijd de nuance. En degene die de moeite nemen om het te nuanceren komen met zoveel tekst dat de mensen vaak geeneens de moeite nemen het door te lezen. Dan heb ik het nog geeneens over de mensen die niet op een normale manier een discussie kunnen voeren en dan maar onfatsoenlijke dingen gaan roepen. Naar mijn mening is een platform als Facebook een afspiegeling van de samenleving en is Facebook voor mij niet meer het Feestboek van 10 jaar geleden. Maar gelukkig hebben de leuke en positieve posts nog steeds de overhand. Dit gezegd hebbende geniet ik nog steeds van FB en spoel alle shit dan ook meteen door het toilet.

Uiteraard zijn wij bassisten ook mensen en zag ik de afgelopen tijd online wat discussies en meningsuitingen voorbijkomen waar ik me niet in wil mengen maar zeker wel een mening of gedachten over heb. De 5 punten hieronder zijn wel echt een bassisten ding dus geen algemene praat meer zoals in de inleiding hier boven. Eens even kijken of het mij lukt een genuanceerde mening te geven over onderstaande punten…;-)

1. Veel discussies over dat een bassist niet met een plectrum zou moeten spelen want dat is voor gitaristen.

Flauwekul. Het hangt ervan af wat de muziek nodig heeft. Zit je bv in een Beatles coverband dan moet je wel met een plectrum moeten spelen om de sound te benaderen. Het liefst in combinatie met een vioolbas natuurlijk maar een plectrum maakt al een groot verschil. Paul McCartney is een plectrum bassist, dus waarom zou jij het dan niet met een plectrum spelen? Ik wou dat ik goed met een plectrum kon bassen. Luister maar eens naar Bobby Vega, Cody Wright en Anthony Jackson om maar wat namen te noemen. Dan is de plectrum discussie wat mij betreft gauw afgelopen.

2. Belachelijk al die bassen met meer dan 4 snaren, Jaco Pastorius, Marcus Miller en Victor Wooten doen het ook op een 4.

Ik zie mezelf als een 5-string bassist die af en toe die lekkere lage B aanslaat maar het niet overdrijft. Wat sommigen niet begrijpen is dat je weleens synth bass partijen moet naspelen. Zeker als je in een zogenaamde allround coverband zit die een repertoire van A tot Z speelt. Die synths hebben meer octaven en kunnen dan ook lager dan een 4-snarige bas. Om deze partijen goed te kunnen simuleren kan je met de B-snaar lekker die laagte in. Een voorbeeld van een liedje die naar mijn mening niet zonder een 5-snarige bas kan is bv: Ain’t no body van Chaka Khan. En Uptown Funk van Bruno Mars speel ik het liefst op een 5-snarige bas. Een gerenomeerde 4- snarige bassist zei me onlangs dat ik het ook kon doen met het gebruik van een octaver. Dat kan maar ik vind het gewoon niet lekker om hele liedjes met een octaver te spelen en Ain’t nobody met een octaver? Nee, niet voor mij. Tijdens de komende theatershow kan ik trouwens ook niet zonder mijn 5-string. Een of twee liedjes worden duidelijk op een 5-string gespeeld en op een 4 klinkt het dan gewoon niet lekker. En waarschijnlijk is de lage B-snaar ook in het arrangement verwerkt. 6 snarige bassen worden b.v. vaak gebruikt in de Jazz en Latin muziek en zo hebben alle snaartjes zo z’n functie.

3. Je hebt maar 1 bas nodig, waarom al die bassen? Je kan er maar op een tegelijk spelen. Ja duhhh…dat weet ik ook wel.

Die 5-snarige heb ik gewoon nodig, zoals ik al zei, en soms is een fretless bas ook wel heel erg fijn voor een hele andere sound. Een 4-snarige Jazz Bass met roundwounds en een Precision Bass met flatwounds vind ik onmisbaar in mijn arsenaal. Verder een akkoestische bas voor hoe kan het ook anders…akkoestische sessies. Ik heb voor elke klus en stijl muziek wel een geschikte bas met roundwound, flatwound en nylon snaren. Ik heb bassen in diverse smaken zeg ik altijd maar. En zeg nou eerlijk. Welke bassist zou nou niet een mooie collectie willen hebben staan? Zoals je ziet…onmogelijk voor mij om het met 1 te doen. Smoesje natuurlijk, ik wil het gewoon niet..;-). Maar extra basgitaren is nooit weg als sessie muzikant.

4. Je moet gewoonweg niet gratis optreden want daarmee maak je je eigen markt kapot.

In het hogere segment met bands op hoog niveau zal dit niet opgaan. Die vragen gewoon hun hoge vaste prijs. Wat namen die mij meteen te binnen schieten zijn de Boston Tea Party en Beethoven. Dat zijn gewoon kant en klare bands met alles erop en eraan en hebben muzikanten die vlug inwisselbaar zijn omdat de meesten van hun een muzikale opleiding hebben genoten en gewoon van bladmuziek kunnen lezen. De show hangt wat mij betreft dan ook af van de vocalisten die op de voorgrond staan en de show moeten maken. Het zijn wel hele vette coverbands overigens. Menig bandje heeft ook geen flauw idee wat hier allemaal bij komt kijken. Maar het gaat hier ook niet over het hogere segment bands. Voor mij als sessie muzikant kan je me altijd vragen voor een hamburger en een biertje maar een grote kans dat ik het aan me voorbij laat gaan. Ik weiger dat niet altijd. Als ik in een band zou zitten die (ook) originals zou spelen, eigen geschreven liedjes, dan zou ik elke kans, samen met de andere bandleden, aanpakken om de liedjes ten gehore te brengen voor publiek. Speel ik in een gezellig bandje die op bruiloften, partijen en bedrijfsfeesten speelt dan zou ik het waarschijnlijk niet doen. Nee, het hangt echt af van de situatie af. Zelf kijk ik vaak of ik er beter van word. Kan ik nieuwe muzikanten ontmoeten die er voor mij toe doen? Speel ik voor leuk publiek? Loopt er een fotograaf rond die foto’s van ons neemt? Vind ik die gig wel leuk? Het klinkt misschien raar dat ik dit zeg maar niet voor niks gaat de zon op toch? Ik heb ook een prive leven en ben geen twintiger meer die naar jamsessies gaat elke week. Ik snap het wel hoor dat muzikanten gratis willen spelen want de drang is groot. Een muzikant wil gewoon spelen en alleen muzikanten snappen dat. En als de cafe eigenaar besluit om een minder goede band gratis in zijn tent te laten spelen dan kan je er niks aan doen behalve zo goed te zijn als je maar kan. Muzikanten willen spelen, dat is gewoon de aard van het beestje. We hebben niet voor niks hard geoefend en voor heel veel geld hun apparatuur aangeschaft waar we vaak onzettend trots op zijn. Nee, ik vind het moeilijk om hierover een oordeel te geven. Het hangt van de situatie af waar je je zelf in bevindt.

5. Effect pedalen zijn alleen voor gitaristen. Een bassist moet gewoon inpluggen en klaar.

Mijn twee favouriete pedalen zijn het volumepedaal en het stemapparaat. Ok, je hebt zo’n clip on tuner maar die hang ik tijdens live optredens echt niet aan mijn bas. Dat vind ik echt geen gezicht. Verder gebruik ik een octaver en een envelope filter om een synth bass te imiteren. Hoe vaak heb ik gitaristen niet horen zeggen “dat heb je toch helemaal niet nodig, je bent een bassist”. Tja, als je drie akkoorden muziek speelt dan begrijp ik zo’n opmerking wel. Nee hoor, deze pedaaltjes gebruik ik lekker in de Soul, Jazz en Funk muziek. Niet overdreven maar smaakvol. Dus nee, pedaaltjes zijn niet alleen voor gitaristen.

Dit zijn maar een paar punten die ik online langs heb zien komen waarbij muzikanten nogal heftig hun mening verkondigden. Ik kan alleen maar zeggen: probeer je eens in de ander te verplaatsen voordat je wat roept. Iedereen heeft zo zijn eigen manier van spelen en een eigen visie. Als iedereen hezelfde zou doen dan zou het muzikaal landschap wel erg saai zijn. Lang leve de diversiteit en goeie discussies moeten altijd blijven.

• 

•