Blog #28 – De (waan)zin van de dag (2)

Op het moment dat ik dit schrijf is het vrijdagavond 15 mei 22:45u. Als onze theatervoorstelling doorgegaan zou zijn dan zouden we een kwartier geleden de grand finale hebben gespeeld en zouden we ons dan nu met gepaste afstand in de lounge begeven tussen de bezoekers. Even een praatje maken, even groeten, even vlug een drankje doen en dan als de donder alle spullen inpakken en naar huis. Best wel apart als ik er zo over nadenk. Hoe zou het zijn geweest als we daar vanavond hadden gestaan? Omdat die zeer intelligente lockdown er ineens was hadden wij per direct ook alle activteiten moeten stoppen. Ja, we stonden vanavond er even bij stil dat dit de grote dag zou zijn waar we maanden naar uit hadden gekeken.

Zoals bekend zijn de theaters nu in rep en roer vanwege die 1,5m afstand. Ze zijn bezig met creatieve oplossingen hiervoor te vinden maar we weten nu al dat er minder publiek aanwezig kan zijn dan de normale maximale capaciteit het toelaat. Minder publiek betekent minder inkomsten voor het theater met het gevolg dat de artiesten ook niet meer groots kunnen uitpakken. Onze voorstelling, die nu naar 19 september is verschoven, zal worden gebracht in de vorm die wij hebben bedacht met hetzelfde aantal mensen op en naast het podium. Maar stel je voor dat er meerdere shows zullen volgen. Die kunnen we dan niet meer met zo’n grote groep neerzetten. We staan al met 9 man op het podium en dan nog 3 man voor licht, beeld en geluid. Dat is straks gewoon niet meer rendabel. De cultuursector heeft het moeilijk en zal, als het zo doorgaat, als een kaartenhuis in elkaar donderen.

Wat mij stoort is dat sommige mensen cultuur en entertainment als een luxe beschouwen en dus niet belangrijk. Ik zag zelfs een muzikant deze uitspraak doen, bizar vond ik dat gewoon. Cultuur en entertainment is in deze moderne tijd hard nodig. Het dagelijkse leven is zo complex en erg duur geworden dat men zich vaak voorbij loopt om zichzelf financieel het hoofd boven water te kunnen houden. Stel je nou deze quarantaine tijd eens voor zonder muziek, boeken en films. Ach ja, hier in Nederland ziet men artiesten als een stelletje subsidie trekkende hobbyisten. Wat dat betreft kan je beter in Duitsland wonen waar de showbusiness, artiesten en entertainers serieus worden genomen en ook gewaardeerd worden. Hier is het ver te zoeken.

Anyway, mijn kapper is ook weer open mensen! Eindelijk ben ik verlost van mijn 9 weken oude coupe de corona! Zo, dat voelt lekker!

Oh ja, wil ik nog even zeggen. Joanna en ik hebben onlangs een VOF opgericht. BridgeDeLeau Productions VOF is een feit! Dit was even een champagne momentje…:-)

Fijn weekend allemaal en cheers!

Blog #27 – Koffie koffie tijd

Toegegeven, het vele thuis zitten maakt wel een stuk actiever en productiever. Met het mooie weer lekker de achtertuin opgeknapt en al het houtwerk staan beitsen. We hebben het allemaal weer mooi gemaakt voor de zomer. Het doet ook wel rare dingen met mensen. Het lijkt de laatste tijd wel alsof men boos is op alles en iedereen. Terwijl de ene helft zegt op adem te komen is de andere helft helemaal opgefokt en gefrustreerd. Ook ik doe rare dingen door de lockdown. Als ik aan het werk ben overdag dan heb ik de tv de hele tijd aan en kijk met een schuin oog en luister, tussen 10 en 11 uur, naar het progamma Koffietijd. WTF!? Koffietijd? Ja, vind ik gewoon gezellig zo op de achtergrond. Het gaat eigenlijk nergens over, volgens veel mannen dan. Maar al dat vrouwenpraat werkt voor mij gewoon kalmerend naast al die corona toestanden en het doet me ook terug verlangen naar het post-corona tijdperk. Zo onbezorgd allemaal. Ach, zo heeft iedereen nu wel z’n merkwaardigheden en een corona kapsel denk ik zo.

Naast ons dagelijks werk en tuinieren zijn we ook nog steeds lekker bezig met de muziek. Wij doen het er ook niet even bij of even naast. Bij ons is het een belangrijk onderdeel van ons dagelijks leven zoals eten en slapen. We hebben nu ook beiden onze eigen ruimtes waar we ons terug kunnen trekken als we gefocussed bezig willen zijn en elkaar niet willen storen. Hoe blessed ben je als je beiden zo bezig kan zijn en dat het in onze levenstijl past. Soms apart maar toch ook samen. Samen naar iets toewerken, samen naar onze show toe werken en hopelijk een toekomst met heel veel nieuwe mooie muziekprojecten. Belangrijk is wel dat we onze eigen vaardigheden op peil houden en onszelf ook verder blijven ontwikkelen. Dat betekent naast het creatief en productief bezig zijn regelmatig oefenen en (in)studeren.

Met het oog op de toekomst heb ik weer een DAW, een software progamma aangeschaft waar je je muziek mee kan opnemen. Ik heb me er bewust een tijdje niet meer mee bezig gehouden want ik was er wel klaar mee met al die dure aanschaf, updates en upgrades van Logic en ProTools en computers die constant vastliepen. Toevallig kwam ik onlangs het progamma REAPER tegen. Professioneel, spotgoedkoop en neemt niet veel ruimte in beslag op je PC. En aangezien ik hier in huis iemand heb die haar eigen liedjes schrijft is het ook wel handig als we ideeën zelf kunnen opnemen. En laat onlangs nou toevallig een oude kennis aan mij vragen of ik wat songs voor hem kan inspelen op de bas, nou dat is meteen een goeie oefening zijn om het progamma beter te leren kennen! Yup, eerste song inmiddels ingebast en de wav file verstuurd via Wetransfer!

Hey, en dan die single van Joanna, Gebroken Spiegel. Die is dus inmiddels klaar! Die moet alleen nog gemasterd worden en klaargemaakt worden voor de radiozenders. Er moet een radio edit van komen. Maar wat is ie mooi geworden! Een geweldig mooi liedje die ook nog eens geweldig is geproduceerd door gitarist/producer Patrick Drabe van de Lake Side Studio in Loosdrecht. De single is ingespeeld door gerenomeerde studio muzikanten en het achtergrondkoortje is gedaan door een bekende zangeres, en wat heeft zij het prachtig mooi gedaan! Wij zijn uiteraard heel benieuwd hoe de single het gaat doen. De release staat even on hold maar als het zover is gaat iedereen er van weten en horen via alle mogelijke media kanalen.

Een fijne week iedereen, en ik sta die twee minuten even stil om te herdenken en te bedenken dat we onze vrijheid beetje bij beetje kwijt aan het raken zijn op het moment.

Blog #26 – Gratis en voor niets

Toen mijn moeder nog leefde zei ze ooit tegen mij dat ik de keuze niet durfde te maken om fulltime muzikant te worden omdat ik anders mijn “luxe leventje” kwijt zou zijn. Dit luxe wel tussen aanhalingstekens. Luxe is een groot woord maar ik had het met optredens erbij niet slecht toenertijd. Laten we wel wezen, als je een fulltime baan hebt en bijna elke week op vrijdag en zaterdag met je bandje ergens staat te spelen dan is het, per maand, goed verdienen kan ik je zeggen. Maar ik had al gauw door dat ik niet volledig voor de muziek wilde en durfde te gaan. Had ook wel voorbeelden genoeg om me heen van muzikanten die regelmatig aan de grond zaten. Het leven bestaat voor mij uit meer dan muziek alleen en het is ook zo onzeker allemaal, geen stabiel inkomen etc. Voor vele muzikanten was toenertijd de sky the limit. Nu heb ik het over de periode in de jaren 90 die ik dan ook intens heb meegemaakt als muzikant. De gages waren hoog en het kon niet op allemaal. Ik snap ook wel dat je normaal gesproken niet kan leven van basgitaar spelen in bandjes alleen. Je zal meerdere inkomstenstromen moeten hebben zoals les geven, Youtuber zijn met heel veel abonnees en regelmatig content creëren, produceren, liedjes schrijven, booker, schrijven voor een blad etc. om er je beroep van te kunnen maken. Of je bent een bekend artiest die bakken met geld binnensleept zodat je een goeie buffer kan opbouwen voor financieel moeilijke tijden. Tja, daar zijn er niet zoveel van en vaak zijn wij muzikanten geen artiesten maar de mensen achter de artiesten en die gaan zoiezo met een veel mindere gage naar huis gaan.

Maar hoe dan ook, de wereld is een maand geleden letterlijk binnen een dag tot stilstand gekomen. En nu valt er letterlijk niks meer te verdienen. Alle inkomens in de cultuursector zijn weggevallen. Het is een ongekende situatie waar we nu in zitten. De muziekbusiness is net als de horeca afhankelijk van publiek, veel publiek. Publiek die hutje mutje, in een concertzaal, tegen elkaar aan staan als haringen in een ton of waar mensen in een restaurant dicht bij elkaar zitten waar de tafels lekker dicht op elkaar staan. Hoe meer mensen op 1 vierkante meter hoe meer omzet. In de nieuwe zogenaamde 1,5 meter maatschappij gaat dit natuurlijk voor grote problemen zorgen. Als dit zo doorzet dan zal er veel minder personeel nodig zijn want er kan ook minder klandizie/publiek ontvangen worden. Ik vrees ook het ergste voor onze theatershow in september. Als je een zaal capaciteit hebt voor 230 mensen hoeveel mogen er dan nog in vraag ik me af? 1,5 meter in de omtrek is best wel veel hoor. Het nieuwe normaal heet het nu. Pffff, heb ik wel moeite mee. Het heeft ook meteen een naam gekregen, een enge naam “de 1,5m maatschappij”…brrr! Ik denk dat we het zogenaamde nieuwe normaal nooit als normaal zullen beschouwen gezien de enorme materiële en immateriële schade die er aan zit te komen en het reeds heeft aangericht.

Wat mij wel een beetje verbaasd is dat heel veel artiesten nu ineens online live optredens geven. Men laat veel meer zien dan voorheen. Van de meest slechte amateur tot de meest professionele vakmensen die je normaal gesproken dit nooit ziet doen. De muzikanten/artiesten die heel hard hebben geroepen dat je niet gratis moet gaan optreden omdat je de markt anders zou verzieken zie ik nu gratis en voor niets hun kunstje doen. Waarom eigenlijk? Om hiermee troost te bieden aan anderen? Om relevant te blijven zodat het publiek je niet vergeet? Ik ben van mening dat met deze trend, en dat is het inmiddels geworden, je die hele discussie hiermee teniet doet. Ja, ik weet ook wel dat er naar een nieuw verdienmodel moet worden gezocht. Maar dit eerst onder het mom van gratis oprecht troost en vertier aanbieden en na verloop van tijd de mensen laten betalen? Het gemiddelde publiek ziet muziek als een wegwerp artikel en van de muziekverkoop moet men het al tijden niet meer hebben want waarom betalen als je het (bijna) gratis kan krijgen. Het interesseert ze niet hoeveel bloed zweet en tranen je erin hebt gestopt en hoeveel het kost om het allemaal mooi op te nemen. Men vindt het tegenwoordig zelfs normaal om niet meer te betalen voor muziek. Dit zal zo ook kunnen gaan gebeuren met live optredens. Mensen gaan straks niet meer willen betalen voor live optredens en zeker niet als het moeilijker wordt gemaakt met die 1,5 meter afstand houden als het toch allemaal online te bekijken is. Leer dit soort denken de mensen maar eens af. Straks als de economie weer helemaal open wordt gegooid dan hoort deze gedachtegang ook bij het zgn nieuwe normaal. Het is zonder crisis al moeilijk genoeg om zalen vol te krijgen. We heten immers niet allemaal Beyonce. Just saying. Maar…deze situatie ligt uiteraard veel genuanceerder dan ik hier schets. Het is immers wel een kwestie van geven en nemen.

Koningsdag dit jaar zal bizar anders zijn dan alle voorgaande jaren. Het wordt notabene nog mooi weer ook. Het is jammer, ik vind het altijd een geweldig leuk feest. Voor het laatst heb ik twee jaar geleden op Koningsdag opgetreden als gastspeler samen met Joanna bij de New Motion. En wat was het toen koud! We waren die dag ook allang blij dat het droog bleef. Het was wel een hele gezellige gig en hadden met volle teugen van die dag genoten. Met het mooie weer morgen gaan we hier lekker genieten in de tuin met de BBQ aan en een lekker glas wijn.

Ik wens iedereen een fijne Koningsdag 2020. Enjoy & be safe allemaal!

Blog #25 – De Blues en ik

“If you look down on other kinds of music then you’re missing the point” . Even een quote uit een interview met bassist Darryl Jones van de Rolling Stones.

“Goh Ricky, dat jij in een Blues bandje speelt…dat had ik nou nooit van jou verwacht?”. Dit is een opmerking die ik tussen 2012 en 2014 regelmatig kreeg te horen. Nou moet ik ook eerlijk zeggen dat ik ook nooit had gedacht in de Blues terecht te komen. Blues speelde ik vroeger alleen tijdens jam sessies als opvulling of als mensen zich wilden bewijzen op hun gitaar door veels te lange en saaie solo’s te spelen. Dan begeleidde ik ze wel, en daar gingen we weer met het welbekende 1-4-5- schema.

Voor mij is spelen in een Blues band zoiets als opnieuw leren lopen, beter leren lopen moet ik eigenlijk zeggen. Zoals zoveel autodidacten sla je als muzikant veel van de zogenaamde basics over als je een instrument leert spelen. De Blues is de basis die je in elke muziekstijl kan gebruiken. Ik realiseerde me steeds meer en meer dat de blues gewoon de basis is voor alle muziek die ik speel. Ik wist het wel maar nu voelde en zag ik het ook.

Mijn muzikale hart ligt bij de Soul, Funk en Jazz met hele andere harmonieën, andere melodieën en ritmes. Maar overal is wel de blues in terug te vinden. De neiging om op de Bluesmuziek neer
te kijken omdat het simpele muziek zou zijn heb ik zoiezo nooit gehad. Dat komt omdat ik een muzikale allesvreter ben. Mijn cd collectie gaat dan ook van harde muziek tot smooth jazz. In bijna elke muziekstijl hoor ik wel iets terug van wat ik goed vind, of ik het mooi vind is weer een ander verhaal. Iets goed vinden en iets mooi vinden zijn twee verschillende dingen.

Wat betreft muziek ben ik altijd open minded geweest en dat komt mij goed van pas als sessie muzikant. Ik respecteer de muziek, respecteer de blues muziek en probeer het ook te spelen zoals het hoort. Je eigen draai aan een muziekstijl geven werkt soms gewoon niet. Dat geeft alleen maar veel discussies binnen een groep en ook het publiek herkent ook het allemaal niet meer en accepteer het ook vaak niet. En in het ergste geval word je uit de band gekickt. Het publiek gaat gewoon zitten morren. Het zijn echte luisteraars en er zitten ook veel puristen tussen. Ik vond het best hoor, ik speelde gewoon wat de baas wilde al vond ik er soms geen reet aan. Als bassist weet ik inmiddels wat ik moet doen maar nog belangrijker is wat ik niet moet doen. Als je in een zes-mans formatie speelt dan moet je je spel nou eenmaal versoberen en niet gaan spelen alsof je in een power trio zit en alles vol zit te pompen.

De Blues is een wereldje waar naar mijn ervaring egotripperij toch een stuk minder voorkomt dan wat ik gewend ben. De vriendelijkheid en gemoedelijkheid binnen deze scene is erg fijn en net zoals bij de Jazz muziek heb je ook echte luisteraars als publiek. Heerlijk die mensen die echt naar de muziek staan te luisteren in plaats van erdoor heen staan te ouwehoeren. Het is toch te erg dat het in het buitenland de naam “Dutch Disease” heeft gekregen…niet dan? Ik ben inmiddels wel uitgespeeld in de Blues na een kleine twee jaar met zangeres AJ Plug en band door heel Nederland te hebben rondgetourd. Alweer 4 jaar geleden had ik er een punt achter gezet. Ik kan ook wel zeggen dat ik in elke uithoek van Nederland in de kleinste cafés en op de grootste podia met deze band heb gestaan en ben er nog steeds trots op dat ik op een te gekke Blues Rock CD heb meegespeeld en de daarop volgende tour ook heb mogen meemaken.

Oh ja, waar ik me in het verleden wel een beetje aan heb gestoord is aan mensen die mij wel even vertelden dat ik geen Blues moest gaan spelen omdat het simpele muziek zou zijn en niks voor mij zou zijn. Jazz, dat moest ik spelen, veel intelligentere muziek….uuuh? De AJ Plug band was vele malen beter dan die flauwe amateuristische soul funk bandjes waar diegenen in speelden, dat was nog het mooie er van. Verder heb ik nog nooit zoveel opgetreden in Nederland in één jaar als in mijn bluesperiode…(rond de 60x)…en heb podium ervaring genoeg opgedaan denk ik zo. Om iets goed te doen is niks makkelijk. En geloof me, er werd gewoon gëeist dat ik elk optreden spot on was. Ga er maar aan staan, geen noot mocht je missen anders kreeg je een kick in de nuts. Niet letterlijk natuurlijk maar je begrijpt het wel. In die twee jaar Blues heb ik heel veel geleerd en ervaringen opgedaan die ik niet had willen missen. Het maakt dat ik nu wel goed weet wat ik wil, en misschien nog belangrijker, wat ik niet wil.

Dit is alweer blog #25, mooi rond getal. Hopelijk komen er dit jaar nog nieuwe dingen aan betreft de theatershow en alles erom heen. We gaan het meemaken allemaal. Maar voor nu een fijne zondag en hou het veilig iedereen!

Debuut album AJ Plug
Dutch disease

Blog #24 – Verveling? Niet in mijn woordenboek!

Op het moment dat ik dit schrijf is het zondagochtend en zit lekker in het zonnetje in de achtertuin. Wat is dat heerlijk na al dat koude natte weer zeg! Zometeen even ons paasontbijtje en gaan we weer aan de slag als tuinier voordat het weer omslaat. Ben pas 3,5 week vanuit huis aan het werk, het is geeneens zolang geleden maar we zijn inmiddels 3 crematies verder. Het is en blijft een bizarre periode met veel verdriet en schrijnende situaties. Ik kan me er ook best wel wat bij voorstellen dat het voor mensen met gezinnen moeilijk is om hele dagen op elkaars lip te zitten. De verveling en irritaties slaan toe zie ik om me heen. Maar niet in ons huishouden. We werken allebei vanuit huis, waar we maar druk mee zijn, en in onze vrije tijd zijn er genoeg klussen in huis en tuin om te doen. Verder blijven we met muziek bezig. Ik blijf elke dag oefenen op de bas, probeer elke dag de benodigde oefeningen te doen, theorieboek open en gaan. Verder complexe baslijnen uitzoeken die ik al tijden graag wil kunnen spelen. De electrische gitaar blijft toch ook roepen naar me ‘bespeel me bespeel me!’. Verder lekker bezig met mijn website. Ik wil nog een lijstje van al mijn gear erop zetten. De pagina heb ik al aangemaakt maar nu nog de invulling er van. En ik hoop binnenkort weer een nieuwe Youtube videootje op te nemen. Maar ja, dan zal er eerst goed geoefend moeten worden. Gewoon lekker constructief en creatief bezig blijven is goed voor de geest.

In blog #9 had ik het over complimenten krijgen . Ik heb er weer eentje ontvangen hoor. En niet een korte reactie maar een uitgebreide email. Diegene heeft echt z’n best gedaan om die mail te schrijven. Dit soort berichten heb ik weleens vaker ontvangen maar zo uitgebreid nog nooit. Ik vind het wel leuk maar tegelijkertijd ook een beetje vreemd. Waarom zou je zo’n mail sturen naar iemand die je totaal niet kent? Ik heb daar altijd een dubbel gevoel bij maar ja het is een Amerikaan. En Amerikanen die zich vervelen doen dit blijkbaar. Complimenten die ik krijg ontvang ik voornamelijk van Amerikanen bedenk ik me nu. Ik vind het wel leuk om het via deze blog met jullie te delen en zal het hieronder kopiëren en de Youtube video van mij waar hij het over heeft.

Ik wens jullie alemaal hele fijne en veilige paasdagen en geniet er van!

Steely Dan – Peg – Random email Johnny Don’t!

<johnnydontdid@gmail.com> Thu 4/9/2020 4:37 AM

Oi mate. Love your playing, man. Very tasty. I’m just about 42; grew up outside Chicago; and Steely Dan has been one of my favorites since before I could talk. First song I ever sang was “The Boston Rag” or “My Old School.” They’re on the same album so my dad and I argue about which one I sang first…at two years old. My point in writing you is to tell you your playing is great. You are a true bassist.

Around Chicago, there are a LOT of guitar players trying to play bass, because there’s lots of work (Chicago has the best local music scene in the states) and few REAL, *dedicated* bass players. (I can always tell when a guitarist is playing bass; I hate it.) So I really appreciate a REAL bassist when I hear one, and you are it. Do you do any online work? I.e., remote recording? Most of the bassists I know in the states are booked or are too busy to track for me. Well…in their defense, I’m particular. I studied at Berklee in Boston (many years ago…John Mayer was a good friend and classmate, if that gives you any idea how old I am…haha) so I’m picky as hell. Always looking for new players. How’s the scene in the Netherlands? Whereabouts are you? I’ve been to Amsterdam but that’s about it…If my country wasn’t so pathetic right now, I’d tell you to move to Chicago, you’d work all the time. But good luck getting a Visa. Holy shit, why is this guy president and how did it happen??? Let’s just focus on music. Even if you don’t respond to this, please just keep playing.

Your sound and tone is gorgeous. it’s all in the fingers, baby, and you’ve got it. By the way, I really really REALLY love that you named James and Pino as the first two bassists that influenced you. I assume you know Mike Elizondo too, yes? He doesn’t have the pedigree the other two do, but his playing has literally MADE some hits over the past twenty years…. Keep it up. Tasty, tasty, tasty, Daddio. 😉

In case you haven’t seen it: https://www.youtube.com/watch?v=waIBA6_0GQc

My rendition of Peg – Steely Dan

Blog #23 – De waan(zin) van de dag (1)

Eigenlijk zou deze blog moeten gaan over de drukke voorbereidingen die getroffen worden voor onze theatershow. De realiteit is helaas anders. Alles ligt stil, letterlijk de hele wereld ligt stil van de een op andere dag. Iedereen houdt met spanning het nieuws in de gaten hoe de zgn curve zich zal ontwikkelen. Het overgrote deel van de bevolking houdt zich keurig aan de regels maar natuurlijk zijn er ook mensen die weer alles aan hun laars lappen wat weer zorgt voor nieuwe besmettingen en nog meer ellende waardoor de lock down periode nog langer zal kunnen gaan duren. Het virus heeft onze kennisen, familie en vriendenkring ook inmiddels bereikt en zo voelen we het steeds meer dichterbij komen. Wij gaan alleen naar buiten voor onze boodschappen en als we de hond moeten uitlaten, echt alleen voor het hoog nodige en dan ook heel voorzichtig. Ik probeer altijd weer zo snel mogelijk uit zo’n supermarkt te zijn. Het voelt gewoon niet fijn. Nu heb ik zelf geen probleem om veel thuis te zitten want eigenlijk ben ik best wel een Indo huismus met een basgitaar. Maar ik werk ook 5 dagen per week thuis aan de eettafel op eigenlijk een ongeschikte stoel. Anderhalve week doe ik dit pas en het voelt voor mij nu al heel erg als een sleur. Ik zou het te gek vinden als ik 1 of 2 dagen p/w thuis zou kunnen werken hoor, is echt heel praktisch gewoon en dan de andere dagen op kantoor samen met de collega’s in een een echte kantooromgeving waar je sneller kan schakelen en interactie met elkaar kan hebben. Maar 5 volle dagen thuis is teveel van het goede. Het kost nu ook gewoon wat meer energie allemaal. Maar goed, ik mag niet klagen. Het kantoortje aan de eettafel werkt prima en ben blij dat we überhaupt nog kunnen werken. De wereld is zich nu aan het resetten, de mensheid is zich nu aan het resetten. We lopen onszelf iedere dag voorbij in de maalstroom van de maatschappij en nu worden we gedwongen om even pas op de plaats te maken om tot bezinning te komen.

De voorbereidingen voor de show waren net in volle gang en we hebben alweer een paar repetities achter de rug. Deze zijn van de een op andere dag uitgesteld net zoals de voorstelling zelf die nu verschoven is naar zaterdag 19 september. Het lijkt allemaal van zelf te gaan allemaal maar geloof me, het was even alle zeilen bij zetten. Het verplaatsten van zo’n show is als het bijsturen van een olietanker. Onze band en crew moeten ook maar allemaal net kunnen op die nieuwe datum en dat we op een zaterdag kunnen is een blessing! Dat heeft Joanna maar goed geregeld allemaal! We berusten ons erin en blijven bezig met plannen maken en het perfectioneren van de show. Er stond in april een release gepland van Joanna’s eerste single maar die is nu natuurlijk on hold gezet. De opnames hiervoor hebben wel inmiddels plaatsgevonden in de Lakeside studio van gitarist/producer Patrick Drabe en nu is het afwachten op het uiteindelijke resultaat. Het gaat een hele mooie single worden kan ik je vertellen. Heel spannend allemaal!

Ik ben het hele weekend lekker bezig in mijn muziekkamertje en heerlijk aan het studeren op de bas en liedjes uitzoeken en even deze blog schrijven. Lekker even op mezelf met m’n eigen gedachten in m’n eigen wereldje met rustige Jazz muziek zachtjes op de achtergrond. Die besmette wereld daarbuiten laat ik even voor wat het is en ga zo nog even verder met een pittig instrumentaal modern Jazz stuk die ik hoe dan ook onder de knie zal krijgen. Het is een stuk van bassist Victor Bailey genaamd Low Blow. Als ik zo’n nummer uitzoek dan moet ik helemaal relaxed zijn en mijn hoofd moet ook leeg zijn. Eerst leer ik de noten, dan de timing en dan het snelle tempo. Kortom, ik ben lekker bezig hier en ik hoop jullie ook.

Take care & stay safe en sound!

Blog #20 – De moderne muzikant

Op het moment gaat het in de media over niks anders dan het Corona virus. Eergisteren is door de overheid besloten om alle grote evenementen te cancellen wat weer directe gevolgen heeft voor veel muzikanten, artiesten, geluidsmensen etc. Hier heeft de muzikant van tegenwoordig plotseling mee te maken. Zo plotseling is het virus ergens in China begonnen en de wereld ingebracht en zo plotseling ligt heel Nederland plat. Hoeveel ZZP muzikanten raken plotseling hun inkomen wel niet kwijt? Bizarre rare tijden zijn dit.

Wat is een moderne muzikant nu eigenlijk? In mijn ogen is dat een muzikant die van meerdere markten thuis is, eentje met een goed werk ethiek en een beetje verstand heeft van technische zaken, die constante veranderingen goed aanvoelt en daarop inspeelt, goed en snel kan schakelen en ondernemend is. Niet wacht tot de telefoon overgaat maar zelf zijn of haar werk creëert. Een soort van muziek entrepreneur eigenlijk. Ik ben dat zowiezo niet, I’m just the bassplayer. Maar ik woon wel samen met iemand die deze vaardigheden bezit. Bij wijze van spreken houdt ze in de ene hand haar microfoon vast en in de andere hand haar mobiele telefoon en laptop. Het produceren en regelen van haar eigen theatershow vind ik bijvoorbeeld een knap staaltje van een “moderne muzikant” zijn.

Van elke muzikant verwacht men dat hij z’n gear voor elkaar heeft en eigen vervoer en een telefoon. Van een moderne muzikant verwacht men dat je via Whatsapp, Facetime en/of Skype bereikbaar bent want bellen doen we niet zoveel meer, dat je over een Ipad beschikt en ook over eigen inear monitoren eventueel met bijbehorende versterker. Ik spreek hier uit eigen ervaring. Soms kan je een gig geeneens aannemen als je bv geen inears hebt.

Van een moderne muzikant verwacht men een eigen YouTube kanaal, een eigen website, actief zijn op verschillende social media. Je kan erover zeggen wat je wilt maar wil je dat andere mensen je leren kennen dan is dit best wel essentieel voor je eigen promotie/marketing. Hoe zet je jezelf in de markt via welke kanalen? Jaren geleden zei een professioneel drummer tegen mij dat hij het onnodig vond om zich bezig te houden met social media. Dat terwijl deze betreffende drummer tegelijkertijd ook wel meer gigs zou willen hebben gehad. Hij vond het maar onzin al dat gedoe online, het levert toch niks extra op vond hij. Zelf was ik destijds al lekker bezig op Youtube en andere social media en ben altijd gewoon content wezen maken. En nu 6 jaar later een eigen website erbij. Dit alles heeft mij geen windeieren gelegd en word nu zelfs ook weleens benaderd, om te komen spelen, via social media zonder dat ze mij kennen. Naar mijn mening gaat het er voornamelijk om dat mensen weten wie jij bent. Al die inspanningen op de verschillende media platformen zouden net dat beetje extra kunnen geven om extra werk te genereren of gevraagd te worden door andere muzikanten. Ik zie het als die nodige 1/10 punt om te slagen voor een eindexamen. Als je niks onderneemt, niks van jezelf laat zien dan weet je zeker dat je niet gezien en opgemerkt zal worden, behalve in kleine kring natuurlijk. En ja, het is veel werk om alles bij te houden maar als uitvoerend muzikant ben je als het ware een eenmanszaak, die net als alle andere bedrijven, continuiteit nodig heeft om te kunnen overleven. Netwerken in deze industrie is gewoon heel erg belangrijk en in deze moderne tijd zijn er zoveel middelen om dat zelf te kunnen doen.

Dat er mensen zijn die geen smartphone hebben en alleen op zo’n ouderwetse mobiel via sms zijn te bereiken is ok, ieder z’n ding. Maar als muzikant zijnde vind ik dat ronduit belachelijk en helemaal als muziek je broodwinning is. Tegenwoordig worden er app groepen in Whatsapp aangemaakt. Het werkt snel en effectief en bespaart dus tijd. Muzikanten moeten snel bereikbaar zijn en moeten ook vlug kunnen reageren op berichten zodat de regelende partij snel kan schakelen wanneer het nodig is. Als het allemaal moeizaam gaat dan heb je een grote kans dat ze voor jou een ander zullen zoeken.

In de jaren ’90 deden we bv alles met cassette bandjes, daar stonden dan alle liedjes op wat je moest kennen voor de repetitie. Nu delen we onze MP3’s via de Dropbox waarbij de beheerder van die box toegang verleend aan de betreffende muzikanten. En die kunnen gewoon in een handomdraai online alles vinden wat ze nodig hebben. In de dropbox staat dan ook meteen alle informatie die nodig is zoals: leadsheets, draaiboek, setlijsten etc etc.

De moderne muzikant heeft tegenwoordig beschikking over zoveel op allerlei gebied. Wil je een liedje uitzoeken? Hup, gaan we even opzoeken op Youtube. Als bassist is er ook zoveel meer keus wat betreft basversterking, basgitaren en alle bijbehorende accesoires. Voor weinig geld had je 25 jaar geleden niet veel keuze in bv basgitaren. Het was vaak brandhout met wat snaren erop. Nu is de keuze ongelofelijk groot en voor een paar honderd euro heb je al een goeie bas. En op versterking gebied is de keuze ook ontzettend groot geworden. Het ene merk na de ander wordt gelanceerd. Wat een geweldige keuze hebben we nu allemaal. De gemiddelde bassist zou nu toch beter moeten klinken dan de gemiddelde bassist van toen zou je zeggen. Ja, ik weet het, de sound zit in je vingers. Maar op een stuk brandhout kunnen die geweldig klinkende vingers spelen wat ze willen maar de sound blijft gewoon ruk.

De moderne muzikant krijgt nu ook te maken met inear monitoren en backingtracks in combinatie met een click track. Ik merk vooral dat de wat oudere generatie daar meer moeite mee heeft dan die jonkies van tegenwoordig. Maar aan de ene kant, moderne muzikant zijn heeft niks te maken met leeftijd maar met mind set. Ik kreeg er pas mee te maken in 2016. Voor het eerst speelde ik zonder basversterker maar via m’n Avalon DI en inear monitoren waardoor ik de backing tracks ook geweldig goed kon horen. Wat mij betreft is het met backing tracks minder hard werken. Lekker leunen op deze tracks terwijl ik de avond plichtmatig afwerk op bv een verschrikkelijk saaie bruiloft. Ik vond het minder vermoeiend om 4 sets van 45 minuten door te komen en het volume had ik altijd op huiskamer niveau staan. Heerlijk was dat! Natuurlijk zijn niet alle songs met backing tracks maar het scheelt een hoop. Het is minder avontuurlijk spelen maar voor sommige events vind ik het lekker relaxed en de band klinkt dan meteen ook als op de plaat. Sta je open voor nieuwe dingen of wil je alles bij het oude houden? De techniek ontwikkelt zich en dat hou je toch niet tegen dus go with the flow zou ik zeggen!

DAW, Digital Audio Workstation. Ik heb makkelijk praten want heb een opleiding Audio Engineering gedaan waar ik in 2007 mijn examen voor heb afgelegd in o.a. Pro-Tools en Logic. Voor deze periode hield ik mij er ook al mee bezig sinds 1999. Het software progamma Cubase gebruikte ik toen. Ik ben van mening dat elke serieuze muzikant een 101 basis kennis zou moeten hebben van audio recording.

A.s. maandag komt de 100 km limiet door het hele stikstof beleid. Gewoonlijk maken alle optredende muzikanten veel kilometers. Het is straks vroeger van huis vertrekken rekening houdend met de forse boetes die straks uitgedeeld gaan worden. Het (moderne) muzikant zijn wordt er niet makkelijker op met al die maatregelen. Tijd is geld en dat geldt ook voor de muzikant!

Tegen de vele ZZP muzikanten die de komende tijd in de problemen komen door het hele Corona gebeuren zeg ik heel veel sterkte toegewenst allemaal, wees voorzichting en be safe and sound!

Alles bij de hand

Blog #17 – Voorbereiding theatershow “Overleven voor Dummies” (3)

The word is out! Joanna Bridge heeft dit weekend getekend bij Today Music in Huizen! Het management bureau van JP van der Sluis neemt de zakelijke kant nu over wat volledig in handen was van Joanna zelf. JP is misschien beter bekend als Peter Douglas, de Nederlandse Frank Sinatra die meer dan 30 jaar geleden de Soundmix show had gewonnen. Ik herinner me het nog als de dag van gisteren want in die tijd had je niet zoveel van dat soort progamma’s. En gisteravond zat ik ineens aan de tafel met hem en Joanna om het “champagne” moment mee te maken en op plaat vast te leggen.

Met de ervaring en expertise van JP kunnen we het theater project naar een hoger plan tillen en ook meer bekenheid genereren. Dat wil niet zeggen dat hij ijzer met handen kan breken maar we gaan kijken hoever we dit alles tot in de puntjes kunnen verfijnen. Het voelt goed en al met al denken wij, Joanna en ik, dat we fijne en capabele mensen om ons heen hebben verzameld.

Een aantal weken geleden hebben wij bij ons thuis besprekingen gehad met onze bandleden. Eerst met de backing vocals van de DC Motion ladies. Helaas geen foto’s er van gemaakt. Joanna heeft het script en draaiboek met hun doorgenomen en uitgelegd wat de bedoeling is en wat de verwachtingen zijn. Hetzelfde hebben we een week later gedaan met de muzikanten. Ook alles doorgenomen en nu is het op naar de repetities. De alleerste repetitie zal binnen twee weken plaats vinden met alleen de vocalisten. De muzikanten zullen elkaar begin april in de oefenruimte ontmoeten.

We take it to the next level!

Doornemen draaiboek en muziek met de bandleden

Blog #16 – Op gehoor

De huidige generatie heeft tegenwoordig alle informatie binnen handbereik en dus ook tutorial videos. Als je ziet hoeveel wonderkinderen er allemaal voorbij komen op het internet dan zou je haast denken dat het merendeel van de jonge muzikanten zo is want ze hebben nu Youtube, wat wij vroeger niet hadden. Zou het daar door komen en zou het echt zo zijn dat je zelf heel veel beter zou zijn dan je nu bent door het bekijken van Youtube videos? Ik denk qua speltechniek wel. Maar qua muzikaliteit? Hmmm…als je vroeger al niet de moeite nam om liedjes uit te zoeken, om les te nemen bij een muziekleraar of zelfs maar een lesboek aan te schaffen voor het instrument wat je speelt en je je verder niet verdiepte in harmonie, melodie en ritme, dan vraag ik me af of je inderdaad nu een betere muzikant zou zijn geweest. De noot A op de E snaar heeft mijn voorkeur boven vakje 5 op de bovenste snaar als je begrijpt wat ik bedoel. Het heeft grotendeels deels te maken met je gedrevenheid en discipline. Vroeger zocht ik songs uit op gehoor met mijn platenspeler of cassettedeck. Huh, wat zijn dat voor apparaten? Voor de jongeren onder ons…even googlen. Dus…ik de pickupnaald van de platenspeler voorzichtig oppakken en proberen het weer op de juiste plaats terug te zetten zodat het stukje herhaald kon worden. En zo keer op keer. Of met de cassettedeck telkens op rewind drukken en dan weer op play drukken met de basgitaar op schoot. Zo leerde ik basgitaar spelen. Jaja, dat waren nog eens tijden! Het probleem met deze ouderwetse methode is dat de speltechniek best moelijk te ontcijferen was. Het is vaak moeilijk te horen wat die muzikant speltechnisch aan het doen is. Nu kan je het nauwelijks meer voorstellen want je ziet tegenwoordig alles op beeld gebeuren. En vaak zijn er ook nog eens tutorials die alles rustig stap voor stap uitleggen. Dus als je er de tijd voor neemt, geduld hebt en de nodige doorzettingsvermogen dan zou je de moeilijkste partijen moeten kunnen spelen. Er vanuitgaande dat je het nodige talent hebt natuurlijk. Het wordt voorgekauwd allemaal. Ook bv liedjes uitzoeken, dat wordt ook allemaal voorgekauwd d.m.v. een tutorial. Het eindresultaat telt toch hoor ik je denken. Het probleem hier zit in het trainen van je gehoor. Al die geweldige baslijnen die je graag wilt kunnen spelen worden visueel duidelijk en panklaar uitgelegd. Je hebt dan wel gauw de neiging om te luisteren met je ogen. Goed kunnen luisteren en een getraind gehoor hebben is essentieel om goed te kunnen musiceren. Dit is nou een van de redenen waarom weinig muzikanten meer kunnen jammen. En ik bedoel spontaan jammen, so out of the blue. De toetsenman legt een paar akkoorden neer, of de bassist speelt een baslijn en na een paar rondjes luisteren volgt de rest en we hebben een jam! Tegenwoordig betekent een jam bijna altijd een bestaand liedje spelen. Dat is dan het veilige kader waarin zich men begeeft. Nee, ik bedoel echt spontaan jammen en improviseren, dat zie ik weinig meer bij muzikanten. Op een paar akkoorden grooven of op een akkoordenschema en lekker los gaan! Men is gewoonweg niet meer gewend om op gehoor te spelen want men is gewend om alles voorgekauwd te krijgen en na te spelen zoals men het heeft aangeleerd. Jammer jammer jammer. Zelfs bij conservatorium muzikanten zie ik dat. Altijd maar die eeuwige standards spelen, op jamsessies , die ze op school hebben geleerd…want dat is wel zo veilig. Ook ik (be)studeer de mogelijkheden van standards hoor, ze zijn leerzaam en ben er nog steeds mee bezig met veel plezier. Maar zet mij als bassist in een spontane jam en ik kan je meteen volgen met meer plezier. Net als in vroegere tijden, op gehoor spelen en verder alle zintuigen wijd open zetten en gaan. Harmonie, melodie en groove…let’s play!

Als ik Youtube zou hebben gehad in mijn tijd dan zou ik wel een wat betere muzikant/bassist zijn dan ik nu ben denk ik. Het probleem is dat ik altijd lui ben geweest. Nu realiseer ik me pas hoe lui eigenlijk. Ik heb vroeger zoveel kansen gehad om me echt goed door te ontwikkelen door met zoveel verschillende geweldige en vaak ook virtuoze muzikanten te spelen. Ik kan nu aan name dropping gaan doen maar dat laat ik achterwege. Wat een geweldige muzikanten heb ik ontmoet in mijn leven. Ik denk vaak bij mezelf…”had ik maar” en..”als ik”… Dat neemt niet weg dat ik best wel tevreden ben met wat ik nu kan en hoe ik mezelf neerzet als bassist/muzikant ;-). Maar uitgeleerd ben ik natuurlijk nooit…en…beter laat dan nooit!

Blog #15 – Welles/Nietes discussies

Ik ben best wel veel actief op social media en dus ook op Facebook. Er zijn veel posts te lezen waar er flink gediscuseerd wordt over van alles en nog wat. Naar mijn mening is het de afgelopen jaren steeds erger geworden met klagende en zeurende mensen die ook nog eens geen fatsoenlijke discussies kunnen voeren en er genoegen in scheppen om anderen af te zeiken en af te branden. Het is ook opvallend dat een post met een negatieve lading heel veel meer aandacht krijgt dan een positieve post. Iedereen duikt er boven op als vliegen op een hoop stront. Alleen daarom al zal ik me nooit in een online discussie mengen. Ook al hebben de mensen kennis van zaken over het onderwerp, wat helaas vaak ook nog geeneens het geval is, dan ontbreekt nog altijd de nuance. En degene die de moeite nemen om het te nuanceren komen met zoveel tekst dat de mensen vaak geeneens de moeite nemen het door te lezen. Dan heb ik het nog geeneens over de mensen die niet op een normale manier een discussie kunnen voeren en dan maar onfatsoenlijke dingen gaan roepen. Naar mijn mening is een platform als Facebook een afspiegeling van de samenleving en is Facebook voor mij niet meer het Feestboek van 10 jaar geleden. Maar gelukkig hebben de leuke en positieve posts nog steeds de overhand. Dit gezegd hebbende geniet ik nog steeds van FB en spoel alle shit dan ook meteen door het toilet.

Uiteraard zijn wij bassisten ook mensen en zag ik de afgelopen tijd online wat discussies en meningsuitingen voorbijkomen waar ik me niet in wil mengen maar zeker wel een mening of gedachten over heb. De 5 punten hieronder zijn wel echt een bassisten ding dus geen algemene praat meer zoals in de inleiding hier boven. Eens even kijken of het mij lukt een genuanceerde mening te geven over onderstaande punten…;-)

1. Veel discussies over dat een bassist niet met een plectrum zou moeten spelen want dat is voor gitaristen.

Flauwekul. Het hangt ervan af wat de muziek nodig heeft. Zit je bv in een Beatles coverband dan moet je wel met een plectrum moeten spelen om de sound te benaderen. Het liefst in combinatie met een vioolbas natuurlijk maar een plectrum maakt al een groot verschil. Paul McCartney is een plectrum bassist, dus waarom zou jij het dan niet met een plectrum spelen? Ik wou dat ik goed met een plectrum kon bassen. Luister maar eens naar Bobby Vega, Cody Wright en Anthony Jackson om maar wat namen te noemen. Dan is de plectrum discussie wat mij betreft gauw afgelopen.

2. Belachelijk al die bassen met meer dan 4 snaren, Jaco Pastorius, Marcus Miller en Victor Wooten doen het ook op een 4.

Ik zie mezelf als een 5-string bassist die af en toe die lekkere lage B aanslaat maar het niet overdrijft. Wat sommigen niet begrijpen is dat je weleens synth bass partijen moet naspelen. Zeker als je in een zogenaamde allround coverband zit die een repertoire van A tot Z speelt. Die synths hebben meer octaven en kunnen dan ook lager dan een 4-snarige bas. Om deze partijen goed te kunnen simuleren kan je met de B-snaar lekker die laagte in. Een voorbeeld van een liedje die naar mijn mening niet zonder een 5-snarige bas kan is bv: Ain’t no body van Chaka Khan. En Uptown Funk van Bruno Mars speel ik het liefst op een 5-snarige bas. Een gerenomeerde 4- snarige bassist zei me onlangs dat ik het ook kon doen met het gebruik van een octaver. Dat kan maar ik vind het gewoon niet lekker om hele liedjes met een octaver te spelen en Ain’t nobody met een octaver? Nee, niet voor mij. Tijdens de komende theatershow kan ik trouwens ook niet zonder mijn 5-string. Een of twee liedjes worden duidelijk op een 5-string gespeeld en op een 4 klinkt het dan gewoon niet lekker. En waarschijnlijk is de lage B-snaar ook in het arrangement verwerkt. 6 snarige bassen worden b.v. vaak gebruikt in de Jazz en Latin muziek en zo hebben alle snaartjes zo z’n functie.

3. Je hebt maar 1 bas nodig, waarom al die bassen? Je kan er maar op een tegelijk spelen. Ja duhhh…dat weet ik ook wel.

Die 5-snarige heb ik gewoon nodig, zoals ik al zei, en soms is een fretless bas ook wel heel erg fijn voor een hele andere sound. Een 4-snarige Jazz Bass met roundwounds en een Precision Bass met flatwounds vind ik onmisbaar in mijn arsenaal. Verder een akkoestische bas voor hoe kan het ook anders…akkoestische sessies. Ik heb voor elke klus en stijl muziek wel een geschikte bas met roundwound, flatwound en nylon snaren. Ik heb bassen in diverse smaken zeg ik altijd maar. En zeg nou eerlijk. Welke bassist zou nou niet een mooie collectie willen hebben staan? Zoals je ziet…onmogelijk voor mij om het met 1 te doen. Smoesje natuurlijk, ik wil het gewoon niet..;-). Maar extra basgitaren is nooit weg als sessie muzikant.

4. Je moet gewoonweg niet gratis optreden want daarmee maak je je eigen markt kapot.

In het hogere segment met bands op hoog niveau zal dit niet opgaan. Die vragen gewoon hun hoge vaste prijs. Wat namen die mij meteen te binnen schieten zijn de Boston Tea Party en Beethoven. Dat zijn gewoon kant en klare bands met alles erop en eraan en hebben muzikanten die vlug inwisselbaar zijn omdat de meesten van hun een muzikale opleiding hebben genoten en gewoon van bladmuziek kunnen lezen. De show hangt wat mij betreft dan ook af van de vocalisten die op de voorgrond staan en de show moeten maken. Het zijn wel hele vette coverbands overigens. Menig bandje heeft ook geen flauw idee wat hier allemaal bij komt kijken. Maar het gaat hier ook niet over het hogere segment bands. Voor mij als sessie muzikant kan je me altijd vragen voor een hamburger en een biertje maar een grote kans dat ik het aan me voorbij laat gaan. Ik weiger dat niet altijd. Als ik in een band zou zitten die (ook) originals zou spelen, eigen geschreven liedjes, dan zou ik elke kans, samen met de andere bandleden, aanpakken om de liedjes ten gehore te brengen voor publiek. Speel ik in een gezellig bandje die op bruiloften, partijen en bedrijfsfeesten speelt dan zou ik het waarschijnlijk niet doen. Nee, het hangt echt af van de situatie af. Zelf kijk ik vaak of ik er beter van word. Kan ik nieuwe muzikanten ontmoeten die er voor mij toe doen? Speel ik voor leuk publiek? Loopt er een fotograaf rond die foto’s van ons neemt? Vind ik die gig wel leuk? Het klinkt misschien raar dat ik dit zeg maar niet voor niks gaat de zon op toch? Ik heb ook een prive leven en ben geen twintiger meer die naar jamsessies gaat elke week. Ik snap het wel hoor dat muzikanten gratis willen spelen want de drang is groot. Een muzikant wil gewoon spelen en alleen muzikanten snappen dat. En als de cafe eigenaar besluit om een minder goede band gratis in zijn tent te laten spelen dan kan je er niks aan doen behalve zo goed te zijn als je maar kan. Muzikanten willen spelen, dat is gewoon de aard van het beestje. We hebben niet voor niks hard geoefend en voor heel veel geld hun apparatuur aangeschaft waar we vaak onzettend trots op zijn. Nee, ik vind het moeilijk om hierover een oordeel te geven. Het hangt van de situatie af waar je je zelf in bevindt.

5. Effect pedalen zijn alleen voor gitaristen. Een bassist moet gewoon inpluggen en klaar.

Mijn twee favouriete pedalen zijn het volumepedaal en het stemapparaat. Ok, je hebt zo’n clip on tuner maar die hang ik tijdens live optredens echt niet aan mijn bas. Dat vind ik echt geen gezicht. Verder gebruik ik een octaver en een envelope filter om een synth bass te imiteren. Hoe vaak heb ik gitaristen niet horen zeggen “dat heb je toch helemaal niet nodig, je bent een bassist”. Tja, als je drie akkoorden muziek speelt dan begrijp ik zo’n opmerking wel. Nee hoor, deze pedaaltjes gebruik ik lekker in de Soul, Jazz en Funk muziek. Niet overdreven maar smaakvol. Dus nee, pedaaltjes zijn niet alleen voor gitaristen.

Dit zijn maar een paar punten die ik online langs heb zien komen waarbij muzikanten nogal heftig hun mening verkondigden. Ik kan alleen maar zeggen: probeer je eens in de ander te verplaatsen voordat je wat roept. Iedereen heeft zo zijn eigen manier van spelen en een eigen visie. Als iedereen hezelfde zou doen dan zou het muzikaal landschap wel erg saai zijn. Lang leve de diversiteit en goeie discussies moeten altijd blijven.

Blog #14 – Voorbereiding theaterhow “Overleven voor Dummies” (2)

Zo, de feestdagen liggen achter ons. Dat waren heerlijke maar best wel vermoeiende dagen. Zo’n break aan het einde van het jaar is wel lekker maar het haalt mij ook uit mijn flow. Aangezien ik overdag op een financiële afdeling van een bedrijf werk is het aan het einde van het jaar altijd aanpoten voor de jaarafsluiting. Wanneer de meeste werknemers in deze periode achterover leunen, hun zonden van het afgelopen jaar rustig overdenken met een glas wijn erbij en kerstvakantie vieren, mogen de finance mensen vaak een tandje harder gaan werken. Ach, het belangrijkste is dat ik samen met Joanna genoten heb van de hele kerstperiode inclusief de mooie kerstboom, versieringen, buitenverlichting , sociale verplichtingen, de gezelligheid en lekker eten. Gewoon alles erop en eraan…we genieten ervan!

De allereerste concrete voorbereiding is gisteren begonnen. Rond een uur of 19.00u kwam onze goeie vriend en muzikaal leider Jeffrey Rademaker bij ons thuis langs om alles door te spreken. De liedjes worden door hem uitgeschreven en het een en ander zal iets anders gearrangeerd moeten gaan worden zodat deze beter in het draaiboek passen. Het draaiboek is van begin tot eind doorgenomen en de liedjes zijn stuk voor stuk besproken. Onder het genot van een drankje, een snack en later op de avond een heerlijke homemade Thaise noodle soep, hebben we heel veel kunnen doornemen en kunnen bespreken. Spijkers met koppen slaan heet dat. Het is allemaal best wel intensief na een hele dag gewerkt te hebben maar als je het gevoel hebt dat het vruchtbaar is geweest en we weer een stap verder zijn dan geeft dat een voldaan gevoel. En dat voelt goed! Ik schijn dus een liedje op de akoestische gitaar te spelen. Dat is een idee van Jeff. Ik vind het leuk! Dus samen met Jeff op de gitaar, een keer wat anders. Wel spannend hoor want ik heb al jaren niet meer op een podium gitaar gespeeld. Maar ach, het zijn maar 3 akkoorden…maar toch. Als je zo’n show doet moet er een opbouw in zitten natuurlijk maar wanneer plan je nou de pauze? Ook daar is even over gediscussieerd en we zijn eruit. De volgorde van de liedjes is inherent aan het verhaal dus dat wijst zich eigenlijk vanzelf. Er zijn een heleboel zaken die nog geregeld moeten worden maar het verhaal staat, moet nu nog gefinetuned worden en het hele repertoire is duidelijk. Er worden nog een aantal liedjes uitgeschreven in de juiste versie, juiste arrangement en dan op naar de eerste bijeenkomst met de band en de eerste repetitie!

Voor mij is het nu de hoogste tijd om de bas op te pakken en de songs langzaam maar zeker in mijn systeem zien te krijgen. Kijk, het zijn geen ingewikkelde songs maar als je iets goed wilt doen dan is niks makkelijk. Dat zei mijn moeder ook altijd. Sjonge, wat had zij dit leuk gevonden en zou zij ontzettend trots zijn op haar schoondochter en haar zoon. Helaas…

Lieve lezers, ik wens jullie allemaal een gezond en voorspoedig nieuwjaar!

Blog #13 – Terugblik op 2018/2019

2018

Vorig jaar stond, voornamelijk de 2e helft van het jaar, in het teken van onze verhuizing, ons samenwonen. Vanaf mei t/m eind november hebben we niks anders gedaan dan klussen. Niet in de eerste plaats in ons nieuwe huis maar in onze oude huizen. De ene moest opgeknapt worden voor de verkoop en het andere (huur)huis voor de oplevering. Het laatste was een nachtmerrie, het was zo zwaar maar met hulp van mijn beste vrienden kwam alles gelukkig op tijd af en konden we vanaf begin december bijkomen van dit alles in ons mooie nieuwe huisje.

Qua muziek heb ik vorig jaar een poging gedaan om een eigen bandje genaamd “SoulJazzClub” op te richten samen met Joanna en Jeff maar dat heeft niet lang geduurd. De samenwerking in deze samenstelling liep helaas niet soepel zoals ik had gehoopt. We hadden dan ook 2 jonkies op toetsen en drums en dan heb je zoiezo een generatiekloof die soms niet te overbruggen is. Als muzikanten al om kleine dingen moeilijk gaan doen dan hou ik altijd mijn hart vast voor wat nog komen gaat want het leven van een muzikant gaat nu eenmaal niet altijd over rozen. Je moet “volwassen” genoeg zijn, in meerdere opzichten, om in deze bizzz te kunnen (blijven) werken en om je eigen boontjes te kunnen doppen. Goed je instrument kunnen bespelen is ook niet het enige wat belangrijk is, er zijn zoveel goeie muzikanten. Je attitude, daar komt het op een gegeven moment op neer. Als ik erop terug kijk dan is dit mijn moto: “Ik doe het omdat het kan en niet omdat ik moet”. Ik hoef niet van de muziek te leven en dus moet het leuk zijn en leuk blijven. Deze ervaring heeft mij er toe gebracht om voorlopig als sessie bassist door het leven te gaan en uiteraard als vaste bassist bij alle projecten van Joanna Bridge. Ik vind het heerlijk om verschillende projecten/klussen te kunnen doen zonder mij voor onbepaalde tijd vast te leggen. Ik geniet van diversiteit in de muziek en hou ervan om met verschillende muzikanten samen te spelen. Let’s play!

2019

Het afgelopen jaar was eerst even bijkomen van alle verhuisperikelen en heb me dan ook veel bezig gehouden met muziektheorie, sightreading, wat Youtube vidootjes opnemen, wat invalklussen en uiteraard het opzetten van deze website waarmee ik pas in november mee ben begonnen. De muziektheorie en oefeningen zoals toonladders en akkoordtonen haal ik uit boeken. Ik heb een verzameling bas lesboeken met bijbehorende video. Ik ben geen verzamelfreak maar goeie bas lesboeken kan ik gewoon niet laten staan en horen gewoon in mijn verzameling. Ik vind het leuk. Het lastige is om in die flow te blijven om te studeren. Er komt altijd weer wat tussen en dan heb ik altijd moeite om de draad weer op te pakken en consistent bezig te blijven. Hopelijk gaat dat in 2020 beter. Het grootste gedeelte van wat ik heb meegemaakt in 2019 staan trouwens in mijn blogs die ik de afgelopen weken heb geschreven…check it out! Youtube videos maak ik al jaren. Dat is voor mij ook een soort van dagboek waarmee ik na een bepaalde periode kan zien wat voor ontwikkeling ik heb doorgemaakt of juist niet. Het is ook wel handig als een portfolio. Muzikanten die mij vragen kunnen dan zien wie je bent en hoe je speelt. Want dat vergeet ik te zeggen, vaak ken ik de mensen geeneens die mij bellen om te komen invallen. Of ik ken hoogstens degene die mij vraagt en voor de rest niet. Het komende jaar probeer ik meer Youtube content te creëren, dat gaat zeker wel gaat lukken met de komende theatershow. Ik moet aan de bak vanaf nu, repertoire instuderen en meedenken en opzetten van een website voor Joanna. We gaan het lekker druk krijgen met wat we het liefste doen en dat is muziek maken. Ik heb in het komende jaar ook het plan om les te gaan geven aan de beginnende bassist die ik ook adviezen kan geven over zaken zoals welke bas te kopen, welke versterker, welke randapparatuur, hoe neem ik mezelf op…noem maar op. Ik denk dat ik daar nu wel aan toe ben. Hierover zal ik ik het komende jaar meer gaan over vertellen. Kortom plannen en werk genoeg aan de winkel!

Op de valreep, zondag 29 december heb ik nog een klein optreden te doen in De Vorstin in Hilversum. Het is een open podium in het kader van de Top 2000. Ik ben gevraagd door een zanger die ik heb leren kennen op de Las Negras trip. De andere muzikanten ken ik niet maar die ontmoet ik dan tijdens de repetitie die een paar uur voor het optreden plaats vindt. Ik ben benieuwd, ben nooit in De Vorstin geweest dus het is meteen een mooie gelegenheid om die zaal een keer te zien. Het zijn maar twee liedjes en het is in de middag dus ben zondag weer lekker vroeg thuis bij vrouw en Labradoodle…:-).

Beste lezers! Dit is mijn allerlaatste blog van 2019 en ik wens jullie allemaal een hele goeie jaarwisseling en een heel muzikaal 2020 toe!

Blog #12 – Terugblik op 2017 (re-post)

Op mijn Facebook “artiesten” pagina heb ik twee jaar achter elkaar teruggekeken naar het jaar daarvoor. Nu blik ik terug op 2017. Het jaar 2018 had ik overgeslagen want die stond voornamelijk in het teken van onze verhuizing naar Aalsmeer en was nog aan het bijkomen van alles. Maar 2018 zal ik meenemen in de komende terugblik van 2019.

2017

2017 is een mooi jaar geweest om op terug te kijken. Heel veel opgetreden en ook door heel Nederland gereisd samen met mijn vriendin Joanna. Samen uit samen thuis…:-)

Heb afgelopen jaar in twee uiteenlopende bands gezeten, een Jazz/Fusion band en een Allround coverband. Nu dacht ik bij de eerste dat het een soort van leerschool voor mij kon zijn. Dat viel dus wat tegen…heel jammer. Het repertoire leek ogenschijnlijk redelijk simpel maar moest er toch veel voor (in)studeren en spelenderwijs kom je er achter dat het toch allemaal niet zo simpel is als het in eerste instantie lijkt. Dat is goed, goed voor de muzikale ontwikkeling maar het liep niet zoals ik had gehoopt. Als iemand z’n huiswerk structureel niet doet en op repetities maar een beetje zit aan te klooien dan heb ik het wel gezien op een gegeven moment. Wachten op iemand die het niet kan spelen tijdens een repetitie is niet mijn sterkste punt. Hobbymatig in een band spelen doe ik dan ook niet meer of ik moet echt er wat van kunnen leren waar ik beter van word. Helaas was dit hier niet het geval.

De coverband Coverparty, waar ik afgelopen jaar mee heb gespeeld hield in november op te bestaan. Muziek is een taal, een taal die iedereen op zijn eigen manier spreekt. Luisteren is voor een muzikant een belangrijk aspect , misschien wel het meest belangrijke. En dan heb ik het niet alleen over luisteren naar de muziek zelf maar ook over luisteren naar wat je elkaar te zeggen hebt, het begrijpen, het accepteren en daar ook wat mee doen. Daarmee toon je je respect naar elkaar…

Hoe ik het afgelopen jaar heb ervaren? Een allround coverband die liedjes van begin tot het eind naspeelt zoals op de cd staat is voor mij een soort van lopende band werk. Weinig inspirerend. Dat wil niet zeggen dat ik niet van zo’n avond kan genieten maar met de muziek zelf heeft het niet veel te maken. Het is gewoon een job in een vaak leuke en mooie omgeving, en die job moet gewoon zo goed mogelijk geklaard worden. Daarvoor krijg ik betaald en de ene avond gaat het beter dan de andere, we zijn nou eenmaal mensen. Muziek naspelen en muziek maken zijn voor mij twee verschillende dingen. Lopen er backing tracks mee dan heb je geen keus en moet je je strak aan de arrangementen houden. Lopen er geen backing tracks mee dan mag je af en toe wel met een song aan de haal gaan vind ik. Dat is leuk, dat is spannend! Dan kan je de vorm loslaten en eventueel korte solo’s erin knallen en het weer net ietsje anders presenteren dan de avond ervoor. Dat houdt het fris, interessant en interactie binnen een band is altijd goed. Maar ja, dat moet je als band ook maar kunnen en willen. Exact naspelen is ook prima hoor, dan beschouw ik het eigenlijk meer als een job. Uhhh nee, muziek is voor mij geen hobby. Muziek is mijn passie en een belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse leven.

Wat ik van het afgelopen jaar heb geleerd? Ten eerste met inear monitors spelen want dat was voor het eerst in mijn leven en dat is me ook zeer goed bevallen kan ik je zeggen maar met de eigen basversterker op het podium blazen blijft toch wel het meest kicken! Songs in een hoog tempo uitschrijven en het me eigen maken, Kom maar op!…😉. Op de juiste manier mezelf voorbereiden op een gig, nog beter in genre spelen en hoofdzaken van bijzaken kunnen onderscheiden. Verder al je andere zaakjes voor elkaar hebben voordat je het podium betreedt. Vier maal drie kwartier spelen is niet niks en die pauzes tussendoor kan ik beter gebruiken om me op te laden voor de volgende set i.p.v. mezelf onder het publiek te begeven. Biertjes drinken blijft echter wel lekker!…🙂

Wij, Joanna Bridge en ik, gaan in 2018 op zoek naar een nieuw avontuur met nieuwe muziekvrienden om samen een leuk nieuw swingend en gezellig muziekcollectief op te zetten met een leuke club goed musicerende mensen met een open mind en een goed oor met de ingrediënten Soul en Jazz. Het wordt muziek spelen vanuit het hart met interactie tussen de muzikanten en met het publiek. Dat is waar live muziek wat mij betreft om draait.

Allemaal een goed uiteinde en een heel gelukkig nieuwjaar!

Cheers!

2018

Blog #11 – Voorbereiding theatershow “Overleven voor Dummies” (1)

Het begint…het begint nu langzamerhand ook voor mij. De bassist, het klankbord, de steun en toeverlaat, de partner in crime, de partner van…, moet nu ook aan de bak….yesss!!!

Vorig week hebben we een gezellige meeting gehad bij onze goeie vriend Jeffrey Rademaker, onze gitarist en muzikaal leider. Dit gaat uiteraard gepaard met heel veel lekkere Indo food (zie foto’s) en gezelligheid. Die man kan naast goed gitaar spelen ook geweldig koken! In grote lijnen hebben we de show besproken en welke liedjes er zijn uitgekozen door Joanna. Het gaat er nu om welk liedje wanneer wordt gespeeld in de show. Voor een normale gig studeer ik het hele liedje in maar dat is nu niet altijd nodig. Dit zal binnenkort nog wel even besproken worden welk liedje wel en welk liedje niet in z’n geheel en tot hoever. Er zijn momenten in zo’n show waar we maar een klein gedeelte spelen van een lied. De muziek in deze show dient ter ondersteuning van het verhaal en een exacte timing van de muziek zal hier een grote rol spelen denk ik zo.

De playlist met de liedjes zitten inmiddels in mijn Ipad in het Anytune progamma en nu is het tijd om deze heel vaak te beluisteren. Ze moeten nu in mijn systeem komen zodat ik ze kan dromen. En…de eigen composities van Joanna zijn in demovorm dus zal ik voor mijn baspartijen voor de live band ook mijn gedachten moeten laten gaan en creëren. Ik ben nu zelfs al bezig welke bassen ik zal gaan gebruiken en ook welke basversterking. Want hier kan ik ook nog uit kiezen. Een luxe is het, ik weet het. Maar wat de basgitaren betreft, ik zal in ieder geval een 5-snarige en een 4-snarige fretless Fender jazz bas meenemen. Oh, die fretless gaat zo mooi klinken bij het liedje wat ik in gedachten heb. Kan niet wachten! Misschien dat ik mijn electrische contrabas ook ga gebruiken maar die keuze moet ik nog maken op basis van hoe we die liedjes gaan brengen. Ik weet ook nog niet precies hoe ik de show op “papier” voor me moet neer leggen. Want ik moet ook het script volgen om op tijd te beginnen en om op tijd te eindigen tussen de verhalen door. Ik bedoel eigenlijk, hoe doe ik dat praktisch met de bladmuziek en script op de lessenaar? Anyway, ik kom er wel uit, maar nu ik er zo aan denk…hmmm.

Ik kan met blijdschap zeggen dat de begeleidingsband in ieder geval nu helemaal compleet is. Dat heeft Joanna mooi voor elkaar! We zijn er trots op dat deze mensen met ons mee willen doen. Op Gitaar en onze muzikaal leider: Jeffrey Rademaker, op Keyboards en Piano: Mark Milan, op Drums: Marcel Sapthu, op Saxofoon: Remco Icke en ondergetekende op de bas! Het zijn stuk voor stuk geweldige muzikanten en fijne personen en wij vinden het geweldig dat zij voor deze productie allemaal beschikbaar zijn! Oh yeah!

Onze muzikaal leider gaat nu bezig om het repertoire uit te schrijven, komt in de eerste week van januari hier en ondergetekende gaat alles herhaaldelijk beluisteren voordat ie de bas pakt. Nu ik met de griep op bed lig is daar dan ook alle tijd voor…hatsjoehhh!

Blog #10 – Terugblik op 2016 (re-post)

Op mijn Facebook “artiesten” pagina heb ik twee jaar achter elkaar teruggekeken naar het jaar daarvoor. Ik begin met 2016 en volgende week een terugblik op 2017. Het jaar 2018 had ik overgeslagen want die stond voornamelijk in het teken van onze verhuizing naar Aalsmeer en was nog aan het bijkomen van alles. Maar 2018 zal ik meenemen in de komende terugblik van 2019.

2016

Hoe snel kunnen de dingen in een jaar ineens veranderen? Van de Blues naar de Jazz en van de ene leuke coverband naar de ander.


Afgelopen januari werd ik tot mijn grote verbazing teruggevraagd door zangeres AJ Plug waar ik 14 maanden daarvoor een klein 1,5 jaar mee heb gespeeld en heel Nederland mee door heb getourd. Maar afgelopen juni besloot ik, na een half jaar, toch ermee te stoppen. Als het gevoel zegt dat het niet meer goed zit dan moet je er gewoon mee kappen ondanks dat je weet dat de groep in de lift zit qua succes. Mijn laatste 3 optredens met hun waren overigens de vetste die ik met die formatie (van dat moment) in al die jaren heb gedaan. En die mooie herinnering neem ik mee.


Speelde ik sinds mei 2015 met de Coversolution, een gezellige en leuke coverband met elke keer weer een leuk en verrassend optreden, ook dat is nu voorbij. Afgelopen 15 december was mijn laatste optreden met hun. De koek was gewoon op en dan moet je verder gaan kijken. Ik heb daar erg veel plezier gehad en zal dit clubje fijne mensen zeker gaan missen.


Ergens in september kwam ik een advertentie tegen op FB waar een Jazz Fusion band een bassist zochten. Na auditie te hebben gedaan hebben ze besloten om met mij verder te gaan. Voor mijn muzikale ontwikkeling is dit een stap in de goeie richting. Het vergt wat meer van een muzikant om deze muziek goed te kunnen spelen of überhaupt te kunnen spelen. Samen met drie andere heren maken we de muziek voor ons plezier. Begin januari staat er een optreden gepland en vind dit extra spannend want heb nooit de kans gehad om deze muziek live voor publiek te spelen. Van de Blues naar de Jazz…met de band Jazzeker.


In oktober kreeg ik een mailtje binnen van Coverparty met de vraag of ik auditie wou komen doen. Nu was ik al op zoek naar een nieuwe coverband, komt dit gewoon zo op mijn pad! Hier ook auditie voor gedaan, twee weekjes wachtten en toen kwam het goede nieuws dat ze voor mij hadden gekozen. Inmiddels gisteren het eerste optreden gedaan met de band en de kop is eraf! Heerlijk! Elke dag was het songs instuderen, uitschrijven etc. om maar de deadline te halen. Nu wat meer relaxter nieuw repertoire instuderen. Het bandgevoel wat ik al jaren niet meer had heb ik weer terug en dat voelt lekker! Ik heb hier een goed gevoel bij en hoop dat dit nog lang mag voortduren met deze leuke club.


Hoe allround kan je bezig zijn als muzikant? I’ll love it…I’m feeling blessed!
Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling en een voorspoedig 2017!

Blog #9 – Complimentjes zijn zeldzaam tegenwoordig

Het krijgen van complimenten als muzikant heb ik vroeger altijd een beetje ongemakkelijk gevonden. Wist niet zo goed hoe ik daar mee om moest gaan als men het mij persoonlijk gaf. Hey… I’m just the bassplayer you know. Ik had dan een glimlach op m’n gezicht en zei dan wat verlegen “dank je wel”. Nu praat ik over meer dan 25 jaar geleden hoor. Het voelde wat ongemakkelijk maar dat gevoel is nu wel over. Hoe meer complimentjes hoe beter…hahaha!…kom maar op mensen!…:-). Nee hoor…geintje…;-).

Anyway, ik heb een paar complimentjes die ik wel de moeite waard vond om hier even een korte blog aan te besteden. Die ene van Obama is wel erg leuk……je ziet alleen m’n bas en mijn kin…lol! Er was ook een Amerikaan die zei ”for a white dude you’re killin’ it!”…dat is grappig! Helaas is die gast van Youtube verdwenen en die post helaas ook bij de Gospel video…oftewel ik zat lekker te grooven als een malle (zie Fred Hammond video) …hahaha! Maar…dat ik twee viewers tot inspiratie kon zijn om te gaan bassen vind ik nog steeds prachtig mooi (zie laatste foto).

Ik plaats dit omdat complimentjes tegenwoordig zeldzaam zijn en dus meer waard zijn dan pakweg 25 jaar geleden door de zovele verschillende social media waardoor men verzadigd raakt en de daarbij komende haters die met afgunst alles lopen af te zeiken en je alles misgunnen…#koestercomplimentjes

Inspiration for….
I look like Obama…huh?…#leaubama
Moet deze EUB toch meer oppakken in 2020…:-)

Blog #8 – Instuderen en noteren

Iedereen heeft zo zijn eigen manier van instuderen van nieuwe songs en ook ik heb mijn manier gevonden. Als sessie bassist moet ik vaak in korte tijd een avondvullend progamma instuderen. Dat betekent vaak 3 of zelfs 4 sets van rond de 9 muziekstukken. Ik zeg stukken muziek want er zitten ook vaak medleys tussen. Het aantal songs komt daardoor nog hoger te liggen. Kreeg ik afgelopen augustus een berichtje van een drummer via Facebook. Of ik kon invallen voor zijn vaste bassist en binnen 3 weken iets meer dan 40 songs kan instuderen. Gaat dat lukken denk je? Ach het meeste ken je wel zei hij er achteraan. Ik beaamde dat natuurlijk en ging ermee akkoord. Ik vroeg hem om de beschikbare audio files en bladmuziek die ik dezelfde avond nog toegestuurd kreeg. Het zag er netjes en overzichtelijk uit allemaal. Dat was dik in orde, dat is niet vaak het geval namelijk. Nu zag ik die song titels en dacht bij mezelf, ja het zijn inderdaad aardig wat songs die ik al ken maar een aantal in andere versies en ook nog eens complexe versies. Dit speel ik niet even door en dan klaar, nee daar moet ik echt voor gaan zitten. En oh jee, o.a. die Justin Timberlake versie en die Bruno Mars versie (zie videos)….uuuuhhh! Dit zijn niet de makkelijkste versies kan ik je vertellen. De song titels die mij in eerste instantie niks zeiden heb ik dag in dag uit op Radio 538 op kantoor al moeten aanhoren, kwam ik later achter, want daar staat de radio de hele dag aan. Heeft die #@#! radiozender toch nog enig nut…;-). Er was voor deze klus echter maar 1 repetitie gepland en daarmee moest ik het doen. Ik was in ieder geval vastberaden om deze uitdagende klus te klaren. Bij sommige klussen zijn er helemaal geen repetities en dan is het gewoon een kwestie van heel erg goed voorbereiden en gewoon gaan. Op zich vind ik dat ook geen probleem maar dan moet je ook wel heel erg op de anderen kunnen vertrouwen dat zij hun partijen goed kunnen spelen zonder twijfel. Dit is vaak wel het geval met muzikanten die van blad af kunnen lezen en muzikaal onderlegd zijn. Het werkt gewoon allemaal wat sneller en makkelijker ook. De liedjes zijn gewoon zoals ze zijn, niks meer en niks minder. Alles staat vast en dat maakt het wat mij betreft dat je gewoon kan inpluggen en kan gaan spelen. Goed luisteren naar elkaar en goed communiceren met elkaar wordt dan nog belangrijker dan het al is. Als je geconcentreerd blijft spelen zal er weinig meer fout kunnen gaan.

Met de ervaring die ik in de jaren heb opgedaan vind ik het een verademing om muziek van blad af te kunnen lezen. Ik zeg wel blad maar tegenwoordig staat alles op de Ipad natuurlijk. Het maakt zowel een repetitie als een optreden een stuk makkelijker. Bij muzikanten die niet kunnen lezen en theoretisch niet of nauwelijks onderlegd zijn gaat het vaak van “we doen nog tweemaal dat ene rondje en dan bij de “tuut tuut beng beng” stoppen we heel even en dan komt de drums en die doet dan boem boem tak” en daarna soms nog die eindeloze discussies er achteraan omdat de een de ander niet begrijpt. Zo heb ik het jaren meegemaakt en nog steeds hoor. Niet erg, maar geduld is hierbij een schone zaak. Ik stel me het zo voor dat ik bij de bakker sta en er komt iemand binnen die de Nederlandse taal niet of nauwelijks spreekt en met handen en voeten duidelijk moet maken wat hij precies wil hebben. Uiteindelijk gaat hij wel met het juiste brood naar huis maar heeft zoveel veel meer tijd nodig gehad om dat duidelijk te kunnen maken. Muziek lezen hoeft niet perse van notenschrift maar dat kan ook heel goed van een (zelfgeschreven) leadsheet. Een leadsheet waarbij je op je eigen manier het zo weet op te schrijven dat het je door de song heen kan leiden. Je kan het zien als een soort van navigatie. Een onderwerp waar ik het in een andere blog over zal hebben is de opmerking “lezen tijdens het spelen” gaat ten koste van het gevoel en het zou niet “Rock & Roll” zijn. Hier ben ik gedeeltelijk mee eens maar wat totaal niet R&R is dat je vormfouten maakt en in het nummer verdwaald en dan niet meer weten waar je bent. En ook als ik je hoor twijfelen wanneer over te gaan naar bv het refrein of de bridge vind ik ook niet echt R&R. Ik zelf gebruik het lezen voor een groot gedeelte als navigatie en voor belangrijke details die ik niet wil of mag missen. Dat is anders als ik een nummer helemaal niet ken en helemaal moet lezen. Als ik het liedje niet ken dan zit ik tijdens een optreden zowat met m’n hoofd in m’n Ipad maar het belangrijkste is dat ik de vorm goed aanhoud, blijf grooven en vertrouwen uitstraal. Als sessie muzikant krijg ik vaak te maken met een eenmalige klus en is uit het hoofd leren gewoon ook zonde van de tijd en zeker met zo’n grote hoeveelheid. Lezen is dan ook echt een pre in deze.

Sinds dit jaar ben ik bezig om het notenschrift onder de knie te krijgen. Ik heb ervaren dat het een goeie skill is die mij meer werk kan brengen. Je kan vele malen sneller werken en het communiceert ook makkelijker met andere muzikanten. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer wordt gevraagd waar dit uitermate handig is of zelfs nodig is want soms krijg ik geeneens audio files om in te studeren. Ook de geweldig mooie bas lesboeken bij mij in de kast wil ik kunnen lezen. Er gaat een nog grotere wereld voor me open straks! Oh, en over groot gesproken. Als ik later groot ben wil ik in een Big Band gaan spelen. Allemaal Jazz standards en Sinatra liedjes spelen met een grote blazers sectie…geweldig! Dat is nog steeds een grote droom van me waar ik nog heel hard aan moet werken. Noten lezen is hierbij een vereiste en dus een hele goede reden voor mij om het te leren!

Blog #7 – Muziek en Indofood

Soms heb je van die weekenden waar je lekker veel bezig kan zijn met dingen die alleen maar met muziek te maken hebben. Heerlijk is dat. Heerlijk omdat ik geinspireerd wil blijven voor de dingen die komen gaan en nog allemaal wil gaan doen. Uiteraard staat het huishouden hier voornamelijk in het teken van de komende theatershow die volgend jaar in mei zal plaatsvinden. Afgelopen week is de knoop doorgehakt en de precieze datum en locatie zijn nu eindelijk daar! De show zal plaatsvinden op 15 mei 2020 in de Griffioen in Amstelveen….yesss!

Afgelopen vrijdagmiddag was de fotoshoot voor Joanna haar marketing activiteiten. Zo tof dat dit kon plaatsvinden in de fotostudio van Stanley van der Hoeven. Buiten dat hij een te gekke fotograaf is, is hij ook een gitarist en een oude muziekvriend die ik inmiddels meer dan 25 jaar ken. De foto’s zijn binnen en de keuze is door Joanna ook reeds gemaakt welke zij zal gaan gebruiken voor de promo. Mooie foto’s! Dit kan alvast worden afgevinkt van haar to do lijstje…check!

Vrijdagavond reden we richting Veenendaal om daar de CD presentatie mee te maken van de close harmony groep “Company of Fools”. Goeie band met drie zangers. Het is de band van Ralph van Manen die ik ken van de afgelopen Las Negras reis. Geweldige singer/songwriter/producer! Het concert vond plaats in de Basiliek in Veenendaal en ik had niet verwacht dat die zaal zo groot zou zijn en mooi ook. Wat een locatie zeg! In het voorprogamma stonden zijn dochter Suze van Manen en de zangeres Dana van Bergen. Twee geweldige zangeressen. En Robin van Beek, die mocht twee van zijn eigen songs ten gehore brengen. Dat waren twee hele mooie Nederlandstalige songs die wel even binnenkwamen…prachtig! Er kwamen een heleboel mooie songs voorbij bij de “Company of Fools”… en het werd een heerlijk avondje uit voor ons beiden. Ik heb ervan genoten!

Gisteravond heb ik opgetreden in Rijswijk op de Scorpion Party. Dit is een jaarlijkse benefietavond waar bands belangeloos hun medewerking verlenen voor het goede doel. Deze avond wordt georganiseerd door de Edwin Meyer Foundation en de opbrengst gaat naar onderzoek en bestrijding van kanker. Normaal gesproken doe ik geen gratis optredens maar dit is een goed doel die mij aan het hart gaat. Degenen die mij goed kennen weten wel waarom. Ik was gevraagd om mee te doen, door een van de zussen van Edwin Meyer (R.I.P), en speelde gisteren samen met de zusjes Meyer en hun broer George op gitaar. De avond was top met leuke mensen, te gekke bands en heerlijk eten. Klinkt als een Indo party niet? Ik heb van deze avond genoten. Het leven werd hier dan ook goed gevierd in de grote aula van het Yardenhuis van Rijswijk. Het werd een bijzondere avond. Ik kreeg vandaag een berichtje op Facebook van Sandra Meyer. Dit geeft aan hoe speciaal deze avond is geweest voor de familie: Sandra Meyer En Rick.. hoe bijzonder is het dat ik jou via Facebook heb benaderd en dat je ‘toevallig’ ook uit Deventer komt net als mijn opa en ma en dat je vervolgens geheel belangenloos gelijk ja zei om met ons mee te doen aan dit benefietproject…ik kan niet met woorden beschrijven hoe dankbaar ik ben! #toevalbestaatniet #welovemusic 🤗❤💋

Nu, zondagavond, even lekker chill deze blog afschrijven met een heerlijk glas rode wijn erbij, m’n muziekspulletjes uitpakken en genieten van de resterende avond…cheers!

Een bijzondere ervaring om hier ook te hebben opgetreden…23-11-2019

Blog #6 – Rosa King

Deze blog had ik al in 2015 op YouTube gezet met de bijbehorende video erbij. Had het in het Engels geschreven zodat iedereen, van Amsterdam tot Jakarta, het kon lezen. Dit gaat over een grote teleurstelling die ik toenertijd even moest verwerken. Samen op een CD vermeldt staan tussen namen als Hans en Candy Dulfer en Jan Akkerman was mooi geweest. Ach ja, helaas mocht het niet zo zijn. Maar…ik ben er nog steeds trots op dat ik op twee tracks mocht meespelen op de jubileum CD van de legendarische Rosa King.

It was during one of the great jam sessions in Cafe de Korte Golf in Amsterdam that I got invited to play bass on the Rosa King “25 years Still Going Strong” album. It was summer 1996. However, when they released the album that same year they didn’t mention my name on the CD for whatever reason?! Back then I was very dissapointed not seeing my name on the guest musician’s list. It wasn’t Rosa’s fault anyway. She assured me that my name would be there on the second edition as it should be. I don’t know if that ever happened but it’s okay now…no hard feelings anymore. I guess the bassist of the Upside Down Band still don’t know who played on the other two tracks on the album he didn’t play on. They kept it secret for him. Well it was me! I only met Rosa King once in person in the studio in Hilversum where we did the recording session. When I entered the studio she was lying down on the sofa resting. When I finished the recordings she got up and looked at me. And with a soft friendly voice she asked me “why don’t I know you?”. I don’t remember what I answered but I do remember a very friendly soft spoken lady who was interested in who I was. I am still proud that I am a part of this album from a legendary artist. The track called “Come in, sit down” (track 5) is absolutely my favourite Rosa King song. It’s a beautiful song. The other track which I recorded was an uptempo songs and is called “It’s over” (track 8).

Nobody knows my name but I know I was there and so did Rosa (R.I.P.)