Blog #28 – De (waan)zin van de dag (2)

Op het moment dat ik dit schrijf is het vrijdagavond 15 mei 22:45u. Als onze theatervoorstelling doorgegaan zou zijn dan zouden we een kwartier geleden de grand finale hebben gespeeld en zouden we ons dan nu met gepaste afstand in de lounge begeven tussen de bezoekers. Even een praatje maken, even groeten, even vlug een drankje doen en dan als de donder alle spullen inpakken en naar huis. Best wel apart als ik er zo over nadenk. Hoe zou het zijn geweest als we daar vanavond hadden gestaan? Omdat die zeer intelligente lockdown er ineens was hadden wij per direct ook alle activteiten moeten stoppen. Ja, we stonden vanavond er even bij stil dat dit de grote dag zou zijn waar we maanden naar uit hadden gekeken.

Zoals bekend zijn de theaters nu in rep en roer vanwege die 1,5m afstand. Ze zijn bezig met creatieve oplossingen hiervoor te vinden maar we weten nu al dat er minder publiek aanwezig kan zijn dan de normale maximale capaciteit het toelaat. Minder publiek betekent minder inkomsten voor het theater met het gevolg dat de artiesten ook niet meer groots kunnen uitpakken. Onze voorstelling, die nu naar 19 september is verschoven, zal worden gebracht in de vorm die wij hebben bedacht met hetzelfde aantal mensen op en naast het podium. Maar stel je voor dat er meerdere shows zullen volgen. Die kunnen we dan niet meer met zo’n grote groep neerzetten. We staan al met 9 man op het podium en dan nog 3 man voor licht, beeld en geluid. Dat is straks gewoon niet meer rendabel. De cultuursector heeft het moeilijk en zal, als het zo doorgaat, als een kaartenhuis in elkaar donderen.

Wat mij stoort is dat sommige mensen cultuur en entertainment als een luxe beschouwen en dus niet belangrijk. Ik zag zelfs een muzikant deze uitspraak doen, bizar vond ik dat gewoon. Cultuur en entertainment is in deze moderne tijd hard nodig. Het dagelijkse leven is zo complex en erg duur geworden dat men zich vaak voorbij loopt om zichzelf financieel het hoofd boven water te kunnen houden. Stel je nou deze quarantaine tijd eens voor zonder muziek, boeken en films. Ach ja, hier in Nederland ziet men artiesten als een stelletje subsidie trekkende hobbyisten. Wat dat betreft kan je beter in Duitsland wonen waar de showbusiness, artiesten en entertainers serieus worden genomen en ook gewaardeerd worden. Hier is het ver te zoeken.

Anyway, mijn kapper is ook weer open mensen! Eindelijk ben ik verlost van mijn 9 weken oude coupe de corona! Zo, dat voelt lekker!

Oh ja, wil ik nog even zeggen. Joanna en ik hebben onlangs een VOF opgericht. BridgeDeLeau Productions VOF is een feit! Dit was even een champagne momentje…:-)

Fijn weekend allemaal en cheers!

Blog #27 – Koffie koffie tijd

Toegegeven, het vele thuis zitten maakt wel een stuk actiever en productiever. Met het mooie weer lekker de achtertuin opgeknapt en al het houtwerk staan beitsen. We hebben het allemaal weer mooi gemaakt voor de zomer. Het doet ook wel rare dingen met mensen. Het lijkt de laatste tijd wel alsof men boos is op alles en iedereen. Terwijl de ene helft zegt op adem te komen is de andere helft helemaal opgefokt en gefrustreerd. Ook ik doe rare dingen door de lockdown. Als ik aan het werk ben overdag dan heb ik de tv de hele tijd aan en kijk met een schuin oog en luister, tussen 10 en 11 uur, naar het progamma Koffietijd. WTF!? Koffietijd? Ja, vind ik gewoon gezellig zo op de achtergrond. Het gaat eigenlijk nergens over, volgens veel mannen dan. Maar al dat vrouwenpraat werkt voor mij gewoon kalmerend naast al die corona toestanden en het doet me ook terug verlangen naar het post-corona tijdperk. Zo onbezorgd allemaal. Ach, zo heeft iedereen nu wel z’n merkwaardigheden en een corona kapsel denk ik zo.

Naast ons dagelijks werk en tuinieren zijn we ook nog steeds lekker bezig met de muziek. Wij doen het er ook niet even bij of even naast. Bij ons is het een belangrijk onderdeel van ons dagelijks leven zoals eten en slapen. We hebben nu ook beiden onze eigen ruimtes waar we ons terug kunnen trekken als we gefocussed bezig willen zijn en elkaar niet willen storen. Hoe blessed ben je als je beiden zo bezig kan zijn en dat het in onze levenstijl past. Soms apart maar toch ook samen. Samen naar iets toewerken, samen naar onze show toe werken en hopelijk een toekomst met heel veel nieuwe mooie muziekprojecten. Belangrijk is wel dat we onze eigen vaardigheden op peil houden en onszelf ook verder blijven ontwikkelen. Dat betekent naast het creatief en productief bezig zijn regelmatig oefenen en (in)studeren.

Met het oog op de toekomst heb ik weer een DAW, een software progamma aangeschaft waar je je muziek mee kan opnemen. Ik heb me er bewust een tijdje niet meer mee bezig gehouden want ik was er wel klaar mee met al die dure aanschaf, updates en upgrades van Logic en ProTools en computers die constant vastliepen. Toevallig kwam ik onlangs het progamma REAPER tegen. Professioneel, spotgoedkoop en neemt niet veel ruimte in beslag op je PC. En aangezien ik hier in huis iemand heb die haar eigen liedjes schrijft is het ook wel handig als we ideeën zelf kunnen opnemen. En laat onlangs nou toevallig een oude kennis aan mij vragen of ik wat songs voor hem kan inspelen op de bas, nou dat is meteen een goeie oefening zijn om het progamma beter te leren kennen! Yup, eerste song inmiddels ingebast en de wav file verstuurd via Wetransfer!

Hey, en dan die single van Joanna, Gebroken Spiegel. Die is dus inmiddels klaar! Die moet alleen nog gemasterd worden en klaargemaakt worden voor de radiozenders. Er moet een radio edit van komen. Maar wat is ie mooi geworden! Een geweldig mooi liedje die ook nog eens geweldig is geproduceerd door gitarist/producer Patrick Drabe van de Lake Side Studio in Loosdrecht. De single is ingespeeld door gerenomeerde studio muzikanten en het achtergrondkoortje is gedaan door een bekende zangeres, en wat heeft zij het prachtig mooi gedaan! Wij zijn uiteraard heel benieuwd hoe de single het gaat doen. De release staat even on hold maar als het zover is gaat iedereen er van weten en horen via alle mogelijke media kanalen.

Een fijne week iedereen, en ik sta die twee minuten even stil om te herdenken en te bedenken dat we onze vrijheid beetje bij beetje kwijt aan het raken zijn op het moment.

Blog #26 – Gratis en voor niets

Toen mijn moeder nog leefde zei ze ooit tegen mij dat ik de keuze niet durfde te maken om fulltime muzikant te worden omdat ik anders mijn “luxe leventje” kwijt zou zijn. Dit luxe wel tussen aanhalingstekens. Luxe is een groot woord maar ik had het met optredens erbij niet slecht toenertijd. Laten we wel wezen, als je een fulltime baan hebt en bijna elke week op vrijdag en zaterdag met je bandje ergens staat te spelen dan is het, per maand, goed verdienen kan ik je zeggen. Maar ik had al gauw door dat ik niet volledig voor de muziek wilde en durfde te gaan. Had ook wel voorbeelden genoeg om me heen van muzikanten die regelmatig aan de grond zaten. Het leven bestaat voor mij uit meer dan muziek alleen en het is ook zo onzeker allemaal, geen stabiel inkomen etc. Voor vele muzikanten was toenertijd de sky the limit. Nu heb ik het over de periode in de jaren 90 die ik dan ook intens heb meegemaakt als muzikant. De gages waren hoog en het kon niet op allemaal. Ik snap ook wel dat je normaal gesproken niet kan leven van basgitaar spelen in bandjes alleen. Je zal meerdere inkomstenstromen moeten hebben zoals les geven, Youtuber zijn met heel veel abonnees en regelmatig content creëren, produceren, liedjes schrijven, booker, schrijven voor een blad etc. om er je beroep van te kunnen maken. Of je bent een bekend artiest die bakken met geld binnensleept zodat je een goeie buffer kan opbouwen voor financieel moeilijke tijden. Tja, daar zijn er niet zoveel van en vaak zijn wij muzikanten geen artiesten maar de mensen achter de artiesten en die gaan zoiezo met een veel mindere gage naar huis gaan.

Maar hoe dan ook, de wereld is een maand geleden letterlijk binnen een dag tot stilstand gekomen. En nu valt er letterlijk niks meer te verdienen. Alle inkomens in de cultuursector zijn weggevallen. Het is een ongekende situatie waar we nu in zitten. De muziekbusiness is net als de horeca afhankelijk van publiek, veel publiek. Publiek die hutje mutje, in een concertzaal, tegen elkaar aan staan als haringen in een ton of waar mensen in een restaurant dicht bij elkaar zitten waar de tafels lekker dicht op elkaar staan. Hoe meer mensen op 1 vierkante meter hoe meer omzet. In de nieuwe zogenaamde 1,5 meter maatschappij gaat dit natuurlijk voor grote problemen zorgen. Als dit zo doorzet dan zal er veel minder personeel nodig zijn want er kan ook minder klandizie/publiek ontvangen worden. Ik vrees ook het ergste voor onze theatershow in september. Als je een zaal capaciteit hebt voor 230 mensen hoeveel mogen er dan nog in vraag ik me af? 1,5 meter in de omtrek is best wel veel hoor. Het nieuwe normaal heet het nu. Pffff, heb ik wel moeite mee. Het heeft ook meteen een naam gekregen, een enge naam “de 1,5m maatschappij”…brrr! Ik denk dat we het zogenaamde nieuwe normaal nooit als normaal zullen beschouwen gezien de enorme materiële en immateriële schade die er aan zit te komen en het reeds heeft aangericht.

Wat mij wel een beetje verbaasd is dat heel veel artiesten nu ineens online live optredens geven. Men laat veel meer zien dan voorheen. Van de meest slechte amateur tot de meest professionele vakmensen die je normaal gesproken dit nooit ziet doen. De muzikanten/artiesten die heel hard hebben geroepen dat je niet gratis moet gaan optreden omdat je de markt anders zou verzieken zie ik nu gratis en voor niets hun kunstje doen. Waarom eigenlijk? Om hiermee troost te bieden aan anderen? Om relevant te blijven zodat het publiek je niet vergeet? Ik ben van mening dat met deze trend, en dat is het inmiddels geworden, je die hele discussie hiermee teniet doet. Ja, ik weet ook wel dat er naar een nieuw verdienmodel moet worden gezocht. Maar dit eerst onder het mom van gratis oprecht troost en vertier aanbieden en na verloop van tijd de mensen laten betalen? Het gemiddelde publiek ziet muziek als een wegwerp artikel en van de muziekverkoop moet men het al tijden niet meer hebben want waarom betalen als je het (bijna) gratis kan krijgen. Het interesseert ze niet hoeveel bloed zweet en tranen je erin hebt gestopt en hoeveel het kost om het allemaal mooi op te nemen. Men vindt het tegenwoordig zelfs normaal om niet meer te betalen voor muziek. Dit zal zo ook kunnen gaan gebeuren met live optredens. Mensen gaan straks niet meer willen betalen voor live optredens en zeker niet als het moeilijker wordt gemaakt met die 1,5 meter afstand houden als het toch allemaal online te bekijken is. Leer dit soort denken de mensen maar eens af. Straks als de economie weer helemaal open wordt gegooid dan hoort deze gedachtegang ook bij het zgn nieuwe normaal. Het is zonder crisis al moeilijk genoeg om zalen vol te krijgen. We heten immers niet allemaal Beyonce. Just saying. Maar…deze situatie ligt uiteraard veel genuanceerder dan ik hier schets. Het is immers wel een kwestie van geven en nemen.

Koningsdag dit jaar zal bizar anders zijn dan alle voorgaande jaren. Het wordt notabene nog mooi weer ook. Het is jammer, ik vind het altijd een geweldig leuk feest. Voor het laatst heb ik twee jaar geleden op Koningsdag opgetreden als gastspeler samen met Joanna bij de New Motion. En wat was het toen koud! We waren die dag ook allang blij dat het droog bleef. Het was wel een hele gezellige gig en hadden met volle teugen van die dag genoten. Met het mooie weer morgen gaan we hier lekker genieten in de tuin met de BBQ aan en een lekker glas wijn.

Ik wens iedereen een fijne Koningsdag 2020. Enjoy & be safe allemaal!

Blog #25 – De Blues en ik

“If you look down on other kinds of music then you’re missing the point” . Even een quote uit een interview met bassist Darryl Jones van de Rolling Stones.

“Goh Ricky, dat jij in een Blues bandje speelt…dat had ik nou nooit van jou verwacht?”. Dit is een opmerking die ik tussen 2012 en 2014 regelmatig kreeg te horen. Nou moet ik ook eerlijk zeggen dat ik ook nooit had gedacht in de Blues terecht te komen. Blues speelde ik vroeger alleen tijdens jam sessies als opvulling of als mensen zich wilden bewijzen op hun gitaar door veels te lange en saaie solo’s te spelen. Dan begeleidde ik ze wel, en daar gingen we weer met het welbekende 1-4-5- schema.

Voor mij is spelen in een Blues band zoiets als opnieuw leren lopen, beter leren lopen moet ik eigenlijk zeggen. Zoals zoveel autodidacten sla je als muzikant veel van de zogenaamde basics over als je een instrument leert spelen. De Blues is de basis die je in elke muziekstijl kan gebruiken. Ik realiseerde me steeds meer en meer dat de blues gewoon de basis is voor alle muziek die ik speel. Ik wist het wel maar nu voelde en zag ik het ook.

Mijn muzikale hart ligt bij de Soul, Funk en Jazz met hele andere harmonieën, andere melodieën en ritmes. Maar overal is wel de blues in terug te vinden. De neiging om op de Bluesmuziek neer
te kijken omdat het simpele muziek zou zijn heb ik zoiezo nooit gehad. Dat komt omdat ik een muzikale allesvreter ben. Mijn cd collectie gaat dan ook van harde muziek tot smooth jazz. In bijna elke muziekstijl hoor ik wel iets terug van wat ik goed vind, of ik het mooi vind is weer een ander verhaal. Iets goed vinden en iets mooi vinden zijn twee verschillende dingen.

Wat betreft muziek ben ik altijd open minded geweest en dat komt mij goed van pas als sessie muzikant. Ik respecteer de muziek, respecteer de blues muziek en probeer het ook te spelen zoals het hoort. Je eigen draai aan een muziekstijl geven werkt soms gewoon niet. Dat geeft alleen maar veel discussies binnen een groep en ook het publiek herkent ook het allemaal niet meer en accepteer het ook vaak niet. En in het ergste geval word je uit de band gekickt. Het publiek gaat gewoon zitten morren. Het zijn echte luisteraars en er zitten ook veel puristen tussen. Ik vond het best hoor, ik speelde gewoon wat de baas wilde al vond ik er soms geen reet aan. Als bassist weet ik inmiddels wat ik moet doen maar nog belangrijker is wat ik niet moet doen. Als je in een zes-mans formatie speelt dan moet je je spel nou eenmaal versoberen en niet gaan spelen alsof je in een power trio zit en alles vol zit te pompen.

De Blues is een wereldje waar naar mijn ervaring egotripperij toch een stuk minder voorkomt dan wat ik gewend ben. De vriendelijkheid en gemoedelijkheid binnen deze scene is erg fijn en net zoals bij de Jazz muziek heb je ook echte luisteraars als publiek. Heerlijk die mensen die echt naar de muziek staan te luisteren in plaats van erdoor heen staan te ouwehoeren. Het is toch te erg dat het in het buitenland de naam “Dutch Disease” heeft gekregen…niet dan? Ik ben inmiddels wel uitgespeeld in de Blues na een kleine twee jaar met zangeres AJ Plug en band door heel Nederland te hebben rondgetourd. Alweer 4 jaar geleden had ik er een punt achter gezet. Ik kan ook wel zeggen dat ik in elke uithoek van Nederland in de kleinste cafés en op de grootste podia met deze band heb gestaan en ben er nog steeds trots op dat ik op een te gekke Blues Rock CD heb meegespeeld en de daarop volgende tour ook heb mogen meemaken.

Oh ja, waar ik me in het verleden wel een beetje aan heb gestoord is aan mensen die mij wel even vertelden dat ik geen Blues moest gaan spelen omdat het simpele muziek zou zijn en niks voor mij zou zijn. Jazz, dat moest ik spelen, veel intelligentere muziek….uuuh? De AJ Plug band was vele malen beter dan die flauwe amateuristische soul funk bandjes waar diegenen in speelden, dat was nog het mooie er van. Verder heb ik nog nooit zoveel opgetreden in Nederland in één jaar als in mijn bluesperiode…(rond de 60x)…en heb podium ervaring genoeg opgedaan denk ik zo. Om iets goed te doen is niks makkelijk. En geloof me, er werd gewoon gëeist dat ik elk optreden spot on was. Ga er maar aan staan, geen noot mocht je missen anders kreeg je een kick in de nuts. Niet letterlijk natuurlijk maar je begrijpt het wel. In die twee jaar Blues heb ik heel veel geleerd en ervaringen opgedaan die ik niet had willen missen. Het maakt dat ik nu wel goed weet wat ik wil, en misschien nog belangrijker, wat ik niet wil.

Dit is alweer blog #25, mooi rond getal. Hopelijk komen er dit jaar nog nieuwe dingen aan betreft de theatershow en alles erom heen. We gaan het meemaken allemaal. Maar voor nu een fijne zondag en hou het veilig iedereen!

Debuut album AJ Plug
Dutch disease

Blog #24 – Verveling? Niet in mijn woordenboek!

Op het moment dat ik dit schrijf is het zondagochtend en zit lekker in het zonnetje in de achtertuin. Wat is dat heerlijk na al dat koude natte weer zeg! Zometeen even ons paasontbijtje en gaan we weer aan de slag als tuinier voordat het weer omslaat. Ben pas 3,5 week vanuit huis aan het werk, het is geeneens zolang geleden maar we zijn inmiddels 3 crematies verder. Het is en blijft een bizarre periode met veel verdriet en schrijnende situaties. Ik kan me er ook best wel wat bij voorstellen dat het voor mensen met gezinnen moeilijk is om hele dagen op elkaars lip te zitten. De verveling en irritaties slaan toe zie ik om me heen. Maar niet in ons huishouden. We werken allebei vanuit huis, waar we maar druk mee zijn, en in onze vrije tijd zijn er genoeg klussen in huis en tuin om te doen. Verder blijven we met muziek bezig. Ik blijf elke dag oefenen op de bas, probeer elke dag de benodigde oefeningen te doen, theorieboek open en gaan. Verder complexe baslijnen uitzoeken die ik al tijden graag wil kunnen spelen. De electrische gitaar blijft toch ook roepen naar me ‘bespeel me bespeel me!’. Verder lekker bezig met mijn website. Ik wil nog een lijstje van al mijn gear erop zetten. De pagina heb ik al aangemaakt maar nu nog de invulling er van. En ik hoop binnenkort weer een nieuwe Youtube videootje op te nemen. Maar ja, dan zal er eerst goed geoefend moeten worden. Gewoon lekker constructief en creatief bezig blijven is goed voor de geest.

In blog #9 had ik het over complimenten krijgen . Ik heb er weer eentje ontvangen hoor. En niet een korte reactie maar een uitgebreide email. Diegene heeft echt z’n best gedaan om die mail te schrijven. Dit soort berichten heb ik weleens vaker ontvangen maar zo uitgebreid nog nooit. Ik vind het wel leuk maar tegelijkertijd ook een beetje vreemd. Waarom zou je zo’n mail sturen naar iemand die je totaal niet kent? Ik heb daar altijd een dubbel gevoel bij maar ja het is een Amerikaan. En Amerikanen die zich vervelen doen dit blijkbaar. Complimenten die ik krijg ontvang ik voornamelijk van Amerikanen bedenk ik me nu. Ik vind het wel leuk om het via deze blog met jullie te delen en zal het hieronder kopiëren en de Youtube video van mij waar hij het over heeft.

Ik wens jullie alemaal hele fijne en veilige paasdagen en geniet er van!

Steely Dan – Peg – Random email Johnny Don’t!

<johnnydontdid@gmail.com> Thu 4/9/2020 4:37 AM

Oi mate. Love your playing, man. Very tasty. I’m just about 42; grew up outside Chicago; and Steely Dan has been one of my favorites since before I could talk. First song I ever sang was “The Boston Rag” or “My Old School.” They’re on the same album so my dad and I argue about which one I sang first…at two years old. My point in writing you is to tell you your playing is great. You are a true bassist.

Around Chicago, there are a LOT of guitar players trying to play bass, because there’s lots of work (Chicago has the best local music scene in the states) and few REAL, *dedicated* bass players. (I can always tell when a guitarist is playing bass; I hate it.) So I really appreciate a REAL bassist when I hear one, and you are it. Do you do any online work? I.e., remote recording? Most of the bassists I know in the states are booked or are too busy to track for me. Well…in their defense, I’m particular. I studied at Berklee in Boston (many years ago…John Mayer was a good friend and classmate, if that gives you any idea how old I am…haha) so I’m picky as hell. Always looking for new players. How’s the scene in the Netherlands? Whereabouts are you? I’ve been to Amsterdam but that’s about it…If my country wasn’t so pathetic right now, I’d tell you to move to Chicago, you’d work all the time. But good luck getting a Visa. Holy shit, why is this guy president and how did it happen??? Let’s just focus on music. Even if you don’t respond to this, please just keep playing.

Your sound and tone is gorgeous. it’s all in the fingers, baby, and you’ve got it. By the way, I really really REALLY love that you named James and Pino as the first two bassists that influenced you. I assume you know Mike Elizondo too, yes? He doesn’t have the pedigree the other two do, but his playing has literally MADE some hits over the past twenty years…. Keep it up. Tasty, tasty, tasty, Daddio. 😉

In case you haven’t seen it: https://www.youtube.com/watch?v=waIBA6_0GQc

My rendition of Peg – Steely Dan

Blog #23 – De waan(zin) van de dag (1)

Eigenlijk zou deze blog moeten gaan over de drukke voorbereidingen die getroffen worden voor onze theatershow. De realiteit is helaas anders. Alles ligt stil, letterlijk de hele wereld ligt stil van de een op andere dag. Iedereen houdt met spanning het nieuws in de gaten hoe de zgn curve zich zal ontwikkelen. Het overgrote deel van de bevolking houdt zich keurig aan de regels maar natuurlijk zijn er ook mensen die weer alles aan hun laars lappen wat weer zorgt voor nieuwe besmettingen en nog meer ellende waardoor de lock down periode nog langer zal kunnen gaan duren. Het virus heeft onze kennisen, familie en vriendenkring ook inmiddels bereikt en zo voelen we het steeds meer dichterbij komen. Wij gaan alleen naar buiten voor onze boodschappen en als we de hond moeten uitlaten, echt alleen voor het hoog nodige en dan ook heel voorzichtig. Ik probeer altijd weer zo snel mogelijk uit zo’n supermarkt te zijn. Het voelt gewoon niet fijn. Nu heb ik zelf geen probleem om veel thuis te zitten want eigenlijk ben ik best wel een Indo huismus met een basgitaar. Maar ik werk ook 5 dagen per week thuis aan de eettafel op eigenlijk een ongeschikte stoel. Anderhalve week doe ik dit pas en het voelt voor mij nu al heel erg als een sleur. Ik zou het te gek vinden als ik 1 of 2 dagen p/w thuis zou kunnen werken hoor, is echt heel praktisch gewoon en dan de andere dagen op kantoor samen met de collega’s in een een echte kantooromgeving waar je sneller kan schakelen en interactie met elkaar kan hebben. Maar 5 volle dagen thuis is teveel van het goede. Het kost nu ook gewoon wat meer energie allemaal. Maar goed, ik mag niet klagen. Het kantoortje aan de eettafel werkt prima en ben blij dat we überhaupt nog kunnen werken. De wereld is zich nu aan het resetten, de mensheid is zich nu aan het resetten. We lopen onszelf iedere dag voorbij in de maalstroom van de maatschappij en nu worden we gedwongen om even pas op de plaats te maken om tot bezinning te komen.

De voorbereidingen voor de show waren net in volle gang en we hebben alweer een paar repetities achter de rug. Deze zijn van de een op andere dag uitgesteld net zoals de voorstelling zelf die nu verschoven is naar zaterdag 19 september. Het lijkt allemaal van zelf te gaan allemaal maar geloof me, het was even alle zeilen bij zetten. Het verplaatsten van zo’n show is als het bijsturen van een olietanker. Onze band en crew moeten ook maar allemaal net kunnen op die nieuwe datum en dat we op een zaterdag kunnen is een blessing! Dat heeft Joanna maar goed geregeld allemaal! We berusten ons erin en blijven bezig met plannen maken en het perfectioneren van de show. Er stond in april een release gepland van Joanna’s eerste single maar die is nu natuurlijk on hold gezet. De opnames hiervoor hebben wel inmiddels plaatsgevonden in de Lakeside studio van gitarist/producer Patrick Drabe en nu is het afwachten op het uiteindelijke resultaat. Het gaat een hele mooie single worden kan ik je vertellen. Heel spannend allemaal!

Ik ben het hele weekend lekker bezig in mijn muziekkamertje en heerlijk aan het studeren op de bas en liedjes uitzoeken en even deze blog schrijven. Lekker even op mezelf met m’n eigen gedachten in m’n eigen wereldje met rustige Jazz muziek zachtjes op de achtergrond. Die besmette wereld daarbuiten laat ik even voor wat het is en ga zo nog even verder met een pittig instrumentaal modern Jazz stuk die ik hoe dan ook onder de knie zal krijgen. Het is een stuk van bassist Victor Bailey genaamd Low Blow. Als ik zo’n nummer uitzoek dan moet ik helemaal relaxed zijn en mijn hoofd moet ook leeg zijn. Eerst leer ik de noten, dan de timing en dan het snelle tempo. Kortom, ik ben lekker bezig hier en ik hoop jullie ook.

Take care & stay safe en sound!

Blog #20 – De moderne muzikant

Op het moment gaat het in de media over niks anders dan het Corona virus. Eergisteren is door de overheid besloten om alle grote evenementen te cancellen wat weer directe gevolgen heeft voor veel muzikanten, artiesten, geluidsmensen etc. Hier heeft de muzikant van tegenwoordig plotseling mee te maken. Zo plotseling is het virus ergens in China begonnen en de wereld ingebracht en zo plotseling ligt heel Nederland plat. Hoeveel ZZP muzikanten raken plotseling hun inkomen wel niet kwijt? Bizarre rare tijden zijn dit.

Wat is een moderne muzikant nu eigenlijk? In mijn ogen is dat een muzikant die van meerdere markten thuis is, eentje met een goed werk ethiek en een beetje verstand heeft van technische zaken, die constante veranderingen goed aanvoelt en daarop inspeelt, goed en snel kan schakelen en ondernemend is. Niet wacht tot de telefoon overgaat maar zelf zijn of haar werk creëert. Een soort van muziek entrepreneur eigenlijk. Ik ben dat zowiezo niet, I’m just the bassplayer. Maar ik woon wel samen met iemand die deze vaardigheden bezit. Bij wijze van spreken houdt ze in de ene hand haar microfoon vast en in de andere hand haar mobiele telefoon en laptop. Het produceren en regelen van haar eigen theatershow vind ik bijvoorbeeld een knap staaltje van een “moderne muzikant” zijn.

Van elke muzikant verwacht men dat hij z’n gear voor elkaar heeft en eigen vervoer en een telefoon. Van een moderne muzikant verwacht men dat je via Whatsapp, Facetime en/of Skype bereikbaar bent want bellen doen we niet zoveel meer, dat je over een Ipad beschikt en ook over eigen inear monitoren eventueel met bijbehorende versterker. Ik spreek hier uit eigen ervaring. Soms kan je een gig geeneens aannemen als je bv geen inears hebt.

Van een moderne muzikant verwacht men een eigen YouTube kanaal, een eigen website, actief zijn op verschillende social media. Je kan erover zeggen wat je wilt maar wil je dat andere mensen je leren kennen dan is dit best wel essentieel voor je eigen promotie/marketing. Hoe zet je jezelf in de markt via welke kanalen? Jaren geleden zei een professioneel drummer tegen mij dat hij het onnodig vond om zich bezig te houden met social media. Dat terwijl deze betreffende drummer tegelijkertijd ook wel meer gigs zou willen hebben gehad. Hij vond het maar onzin al dat gedoe online, het levert toch niks extra op vond hij. Zelf was ik destijds al lekker bezig op Youtube en andere social media en ben altijd gewoon content wezen maken. En nu 6 jaar later een eigen website erbij. Dit alles heeft mij geen windeieren gelegd en word nu zelfs ook weleens benaderd, om te komen spelen, via social media zonder dat ze mij kennen. Naar mijn mening gaat het er voornamelijk om dat mensen weten wie jij bent. Al die inspanningen op de verschillende media platformen zouden net dat beetje extra kunnen geven om extra werk te genereren of gevraagd te worden door andere muzikanten. Ik zie het als die nodige 1/10 punt om te slagen voor een eindexamen. Als je niks onderneemt, niks van jezelf laat zien dan weet je zeker dat je niet gezien en opgemerkt zal worden, behalve in kleine kring natuurlijk. En ja, het is veel werk om alles bij te houden maar als uitvoerend muzikant ben je als het ware een eenmanszaak, die net als alle andere bedrijven, continuiteit nodig heeft om te kunnen overleven. Netwerken in deze industrie is gewoon heel erg belangrijk en in deze moderne tijd zijn er zoveel middelen om dat zelf te kunnen doen.

Dat er mensen zijn die geen smartphone hebben en alleen op zo’n ouderwetse mobiel via sms zijn te bereiken is ok, ieder z’n ding. Maar als muzikant zijnde vind ik dat ronduit belachelijk en helemaal als muziek je broodwinning is. Tegenwoordig worden er app groepen in Whatsapp aangemaakt. Het werkt snel en effectief en bespaart dus tijd. Muzikanten moeten snel bereikbaar zijn en moeten ook vlug kunnen reageren op berichten zodat de regelende partij snel kan schakelen wanneer het nodig is. Als het allemaal moeizaam gaat dan heb je een grote kans dat ze voor jou een ander zullen zoeken.

In de jaren ’90 deden we bv alles met cassette bandjes, daar stonden dan alle liedjes op wat je moest kennen voor de repetitie. Nu delen we onze MP3’s via de Dropbox waarbij de beheerder van die box toegang verleend aan de betreffende muzikanten. En die kunnen gewoon in een handomdraai online alles vinden wat ze nodig hebben. In de dropbox staat dan ook meteen alle informatie die nodig is zoals: leadsheets, draaiboek, setlijsten etc etc.

De moderne muzikant heeft tegenwoordig beschikking over zoveel op allerlei gebied. Wil je een liedje uitzoeken? Hup, gaan we even opzoeken op Youtube. Als bassist is er ook zoveel meer keus wat betreft basversterking, basgitaren en alle bijbehorende accesoires. Voor weinig geld had je 25 jaar geleden niet veel keuze in bv basgitaren. Het was vaak brandhout met wat snaren erop. Nu is de keuze ongelofelijk groot en voor een paar honderd euro heb je al een goeie bas. En op versterking gebied is de keuze ook ontzettend groot geworden. Het ene merk na de ander wordt gelanceerd. Wat een geweldige keuze hebben we nu allemaal. De gemiddelde bassist zou nu toch beter moeten klinken dan de gemiddelde bassist van toen zou je zeggen. Ja, ik weet het, de sound zit in je vingers. Maar op een stuk brandhout kunnen die geweldig klinkende vingers spelen wat ze willen maar de sound blijft gewoon ruk.

De moderne muzikant krijgt nu ook te maken met inear monitoren en backingtracks in combinatie met een click track. Ik merk vooral dat de wat oudere generatie daar meer moeite mee heeft dan die jonkies van tegenwoordig. Maar aan de ene kant, moderne muzikant zijn heeft niks te maken met leeftijd maar met mind set. Ik kreeg er pas mee te maken in 2016. Voor het eerst speelde ik zonder basversterker maar via m’n Avalon DI en inear monitoren waardoor ik de backing tracks ook geweldig goed kon horen. Wat mij betreft is het met backing tracks minder hard werken. Lekker leunen op deze tracks terwijl ik de avond plichtmatig afwerk op bv een verschrikkelijk saaie bruiloft. Ik vond het minder vermoeiend om 4 sets van 45 minuten door te komen en het volume had ik altijd op huiskamer niveau staan. Heerlijk was dat! Natuurlijk zijn niet alle songs met backing tracks maar het scheelt een hoop. Het is minder avontuurlijk spelen maar voor sommige events vind ik het lekker relaxed en de band klinkt dan meteen ook als op de plaat. Sta je open voor nieuwe dingen of wil je alles bij het oude houden? De techniek ontwikkelt zich en dat hou je toch niet tegen dus go with the flow zou ik zeggen!

DAW, Digital Audio Workstation. Ik heb makkelijk praten want heb een opleiding Audio Engineering gedaan waar ik in 2007 mijn examen voor heb afgelegd in o.a. Pro-Tools en Logic. Voor deze periode hield ik mij er ook al mee bezig sinds 1999. Het software progamma Cubase gebruikte ik toen. Ik ben van mening dat elke serieuze muzikant een 101 basis kennis zou moeten hebben van audio recording.

A.s. maandag komt de 100 km limiet door het hele stikstof beleid. Gewoonlijk maken alle optredende muzikanten veel kilometers. Het is straks vroeger van huis vertrekken rekening houdend met de forse boetes die straks uitgedeeld gaan worden. Het (moderne) muzikant zijn wordt er niet makkelijker op met al die maatregelen. Tijd is geld en dat geldt ook voor de muzikant!

Tegen de vele ZZP muzikanten die de komende tijd in de problemen komen door het hele Corona gebeuren zeg ik heel veel sterkte toegewenst allemaal, wees voorzichting en be safe and sound!

Alles bij de hand