Blog #8 – Instuderen en noteren

Iedereen heeft zo zijn eigen manier van instuderen van nieuwe songs en ook ik heb mijn manier gevonden. Als sessie bassist moet ik vaak in korte tijd een avondvullend progamma instuderen. Dat betekent vaak 3 of zelfs 4 sets van rond de 9 muziekstukken. Ik zeg stukken muziek want er zitten ook vaak medleys tussen. Het aantal songs komt daardoor nog hoger te liggen. Kreeg ik afgelopen augustus een berichtje van een drummer via Facebook. Of ik kon invallen voor zijn vaste bassist en binnen 3 weken iets meer dan 40 songs kan instuderen. Gaat dat lukken denk je? Ach het meeste ken je wel zei hij er achteraan. Ik beaamde dat natuurlijk en ging ermee akkoord. Ik vroeg hem om de beschikbare audio files en bladmuziek die ik dezelfde avond nog toegestuurd kreeg. Het zag er netjes en overzichtelijk uit allemaal. Dat was dik in orde, dat is niet vaak het geval namelijk. Nu zag ik die song titels en dacht bij mezelf, ja het zijn inderdaad aardig wat songs die ik al ken maar een aantal in andere versies en ook nog eens complexe versies. Dit speel ik niet even door en dan klaar, nee daar moet ik echt voor gaan zitten. En oh jee, o.a. die Justin Timberlake versie en die Bruno Mars versie (zie videos)….uuuuhhh! Dit zijn niet de makkelijkste versies kan ik je vertellen. De song titels die mij in eerste instantie niks zeiden heb ik dag in dag uit op Radio 538 op kantoor al moeten aanhoren, kwam ik later achter, want daar staat de radio de hele dag aan. Heeft die #@#! radiozender toch nog enig nut…;-). Er was voor deze klus echter maar 1 repetitie gepland en daarmee moest ik het doen. Ik was in ieder geval vastberaden om deze uitdagende klus te klaren. Bij sommige klussen zijn er helemaal geen repetities en dan is het gewoon een kwestie van heel erg goed voorbereiden en gewoon gaan. Op zich vind ik dat ook geen probleem maar dan moet je ook wel heel erg op de anderen kunnen vertrouwen dat zij hun partijen goed kunnen spelen zonder twijfel. Dit is vaak wel het geval met muzikanten die van blad af kunnen lezen en muzikaal onderlegd zijn. Het werkt gewoon allemaal wat sneller en makkelijker ook. De liedjes zijn gewoon zoals ze zijn, niks meer en niks minder. Alles staat vast en dat maakt het wat mij betreft dat je gewoon kan inpluggen en kan gaan spelen. Goed luisteren naar elkaar en goed communiceren met elkaar wordt dan nog belangrijker dan het al is. Als je geconcentreerd blijft spelen zal er weinig meer fout kunnen gaan.

Met de ervaring die ik in de jaren heb opgedaan vind ik het een verademing om muziek van blad af te kunnen lezen. Ik zeg wel blad maar tegenwoordig staat alles op de Ipad natuurlijk. Het maakt zowel een repetitie als een optreden een stuk makkelijker. Bij muzikanten die niet kunnen lezen en theoretisch niet of nauwelijks onderlegd zijn gaat het vaak van “we doen nog tweemaal dat ene rondje en dan bij de “tuut tuut beng beng” stoppen we heel even en dan komt de drums en die doet dan boem boem tak” en daarna soms nog die eindeloze discussies er achteraan omdat de een de ander niet begrijpt. Zo heb ik het jaren meegemaakt en nog steeds hoor. Niet erg, maar geduld is hierbij een schone zaak. Ik stel me het zo voor dat ik bij de bakker sta en er komt iemand binnen die de Nederlandse taal niet of nauwelijks spreekt en met handen en voeten duidelijk moet maken wat hij precies wil hebben. Uiteindelijk gaat hij wel met het juiste brood naar huis maar heeft zoveel veel meer tijd nodig gehad om dat duidelijk te kunnen maken. Muziek lezen hoeft niet perse van notenschrift maar dat kan ook heel goed van een (zelfgeschreven) leadsheet. Een leadsheet waarbij je op je eigen manier het zo weet op te schrijven dat het je door de song heen kan leiden. Je kan het zien als een soort van navigatie. Een onderwerp waar ik het in een andere blog over zal hebben is de opmerking “lezen tijdens het spelen” gaat ten koste van het gevoel en het zou niet “Rock & Roll” zijn. Hier ben ik gedeeltelijk mee eens maar wat totaal niet R&R is dat je vormfouten maakt en in het nummer verdwaald en dan niet meer weten waar je bent. En ook als ik je hoor twijfelen wanneer over te gaan naar bv het refrein of de bridge vind ik ook niet echt R&R. Ik zelf gebruik het lezen voor een groot gedeelte als navigatie en voor belangrijke details die ik niet wil of mag missen. Dat is anders als ik een nummer helemaal niet ken en helemaal moet lezen. Als ik het liedje niet ken dan zit ik tijdens een optreden zowat met m’n hoofd in m’n Ipad maar het belangrijkste is dat ik de vorm goed aanhoud, blijf grooven en vertrouwen uitstraal. Als sessie muzikant krijg ik vaak te maken met een eenmalige klus en is uit het hoofd leren gewoon ook zonde van de tijd en zeker met zo’n grote hoeveelheid. Lezen is dan ook echt een pre in deze.

Sinds dit jaar ben ik bezig om het notenschrift onder de knie te krijgen. Ik heb ervaren dat het een goeie skill is die mij meer werk kan brengen. Je kan vele malen sneller werken en het communiceert ook makkelijker met andere muzikanten. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer wordt gevraagd waar dit uitermate handig is of zelfs nodig is want soms krijg ik geeneens audio files om in te studeren. Ook de geweldig mooie bas lesboeken bij mij in de kast wil ik kunnen lezen. Er gaat een nog grotere wereld voor me open straks! Oh, en over groot gesproken. Als ik later groot ben wil ik in een Big Band gaan spelen. Allemaal Jazz standards en Sinatra liedjes spelen met een grote blazers sectie…geweldig! Dat is nog steeds een grote droom van me waar ik nog heel hard aan moet werken. Noten lezen is hierbij een vereiste en dus een hele goede reden voor mij om het te leren!

Blog #7 – Muziek en Indofood

Soms heb je van die weekenden waar je lekker veel bezig kan zijn met dingen die alleen maar met muziek te maken hebben. Heerlijk is dat. Heerlijk omdat ik geinspireerd wil blijven voor de dingen die komen gaan en nog allemaal wil gaan doen. Uiteraard staat het huishouden hier voornamelijk in het teken van de komende theatershow die volgend jaar in mei zal plaatsvinden. Afgelopen week is de knoop doorgehakt en de precieze datum en locatie zijn nu eindelijk daar! De show zal plaatsvinden op 15 mei 2020 in de Griffioen in Amstelveen….yesss!

Afgelopen vrijdagmiddag was de fotoshoot voor Joanna haar marketing activiteiten. Zo tof dat dit kon plaatsvinden in de fotostudio van Stanley van der Hoeven. Buiten dat hij een te gekke fotograaf is, is hij ook een gitarist en een oude muziekvriend die ik inmiddels meer dan 25 jaar ken. De foto’s zijn binnen en de keuze is door Joanna ook reeds gemaakt welke zij zal gaan gebruiken voor de promo. Mooie foto’s! Dit kan alvast worden afgevinkt van haar to do lijstje…check!

Vrijdagavond reden we richting Veenendaal om daar de CD presentatie mee te maken van de close harmony groep “Company of Fools”. Goeie band met drie zangers. Het is de band van Ralph van Manen die ik ken van de afgelopen Las Negras reis. Geweldige singer/songwriter/producer! Het concert vond plaats in de Basiliek in Veenendaal en ik had niet verwacht dat die zaal zo groot zou zijn en mooi ook. Wat een locatie zeg! In het voorprogamma stonden zijn dochter Suze van Manen en de zangeres Dana van Bergen. Twee geweldige zangeressen. En Robin van Beek, die mocht twee van zijn eigen songs ten gehore brengen. Dat waren twee hele mooie Nederlandstalige songs die wel even binnenkwamen…prachtig! Er kwamen een heleboel mooie songs voorbij bij de “Company of Fools”… en het werd een heerlijk avondje uit voor ons beiden. Ik heb ervan genoten!

Gisteravond heb ik opgetreden in Rijswijk op de Scorpion Party. Dit is een jaarlijkse benefietavond waar bands belangeloos hun medewerking verlenen voor het goede doel. Deze avond wordt georganiseerd door de Edwin Meyer Foundation en de opbrengst gaat naar onderzoek en bestrijding van kanker. Normaal gesproken doe ik geen gratis optredens maar dit is een goed doel die mij aan het hart gaat. Degenen die mij goed kennen weten wel waarom. Ik was gevraagd om mee te doen, door een van de zussen van Edwin Meyer (R.I.P), en speelde gisteren samen met de zusjes Meyer en hun broer George op gitaar. De avond was top met leuke mensen, te gekke bands en heerlijk eten. Klinkt als een Indo party niet? Ik heb van deze avond genoten. Het leven werd hier dan ook goed gevierd in de grote aula van het Yardenhuis van Rijswijk. Het werd een bijzondere avond. Ik kreeg vandaag een berichtje op Facebook van Sandra Meyer. Dit geeft aan hoe speciaal deze avond is geweest voor de familie: Sandra Meyer En Rick.. hoe bijzonder is het dat ik jou via Facebook heb benaderd en dat je ‘toevallig’ ook uit Deventer komt net als mijn opa en ma en dat je vervolgens geheel belangenloos gelijk ja zei om met ons mee te doen aan dit benefietproject…ik kan niet met woorden beschrijven hoe dankbaar ik ben! #toevalbestaatniet #welovemusic 🤗❤💋

Nu, zondagavond, even lekker chill deze blog afschrijven met een heerlijk glas rode wijn erbij, m’n muziekspulletjes uitpakken en genieten van de resterende avond…cheers!

Een bijzondere ervaring om hier ook te hebben opgetreden…23-11-2019

Blog #6 – Rosa King

Deze blog had ik al in 2015 op YouTube gezet met de bijbehorende video erbij. Had het in het Engels geschreven zodat iedereen, van Amsterdam tot Jakarta, het kon lezen. Dit gaat over een grote teleurstelling die ik toenertijd even moest verwerken. Samen op een CD vermeldt staan tussen namen als Hans en Candy Dulfer en Jan Akkerman was mooi geweest. Ach ja, helaas mocht het niet zo zijn. Maar…ik ben er nog steeds trots op dat ik op twee tracks mocht meespelen op de jubileum CD van de legendarische Rosa King.

It was during one of the great jam sessions in Cafe de Korte Golf in Amsterdam that I got invited to play bass on the Rosa King “25 years Still Going Strong” album. It was summer 1996. However, when they released the album that same year they didn’t mention my name on the CD for whatever reason?! Back then I was very dissapointed not seeing my name on the guest musician’s list. It wasn’t Rosa’s fault anyway. She assured me that my name would be there on the second edition as it should be. I don’t know if that ever happened but it’s okay now…no hard feelings anymore. I guess the bassist of the Upside Down Band still don’t know who played on the other two tracks on the album he didn’t play on. They kept it secret for him. Well it was me! I only met Rosa King once in person in the studio in Hilversum where we did the recording session. When I entered the studio she was lying down on the sofa resting. When I finished the recordings she got up and looked at me. And with a soft friendly voice she asked me “why don’t I know you?”. I don’t remember what I answered but I do remember a very friendly soft spoken lady who was interested in who I was. I am still proud that I am a part of this album from a legendary artist. The track called “Come in, sit down” (track 5) is absolutely my favourite Rosa King song. It’s a beautiful song. The other track which I recorded was an uptempo songs and is called “It’s over” (track 8).

Nobody knows my name but I know I was there and so did Rosa (R.I.P.)

Blog #5 – Schrijven en content creëren

Er wordt druk geschreven zo op de vroege zondag in huize BridgeDeLeau. Content maken, dat is wat we aan het doen zijn. Ik ben lekker deze blog aan het schrijven en Joanna is bezig voor haar komende theatershow die zal gaan over haar ingrijpende levensverhaal. Een script en muziek schrijven is niet van de een op andere dag gedaan. Hier gaat heel veel tijd en energie in zitten. Deze show wordt samen geproduceerd met de bekende musical ster Linda Wagenmakers die het hele traject ook coached. Het gaat gestaag , er staat al redelijk veel op papier en het raamwerk staat nu. Het is een intensief proces dat begint met een onderwerp kiezen. Daarna het schrijfproces, de muziek uitkiezen en sommige liedjes ook zelf schrijven, muzikanten uitzoeken, marketing, een theaterzaal regelen , decorstukken uitzoeken voor op het podium, een fotoshoot regelen, Youtube, Instagram en Facebook vullen met content om de mensen op de hoogte te houden van wat er allemaal gebeurd in de aanloop naar zo’n show. Nou som ik dat allemaal maar even zo op maar zal best het een en ander vergeten zijn om op te noemen. Je krijgt nu een beetje een beeld van wat erbij komt kijken om dit alles tot stand te brengen. Dit alles wordt ook nog eens gedaan naast een fulltime baan en dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Maar ja, het komt je niet aanwaaien en de financiën om dit alles te realiseren ook niet. Het is ook nog eens intens om helemaal vanuit het niets iets te maken en het zo te vertellen en het zo te zingen dat je zelf niet stikt in de emoties die het onderwerp met zich meebrengt. Het wordt een heftig, emotioneel stuk waarbij je uiteindelijk met een goed gevoel naar huis gaat. Het wordt een show waar de bezoekers nog lang over na zullen praten. Dat weet ik zeker.

De aankomende week gaat veel muziek brengen voor ons beiden. Wij gaan a.s. vrijdag naar een CD presentatie van “Company of Fools” met Ralph van Manen in de Basiliek in Veenendaal. Dan speel ik zaterdag een benefiet optreden voor de Edwin Meyer Foundation op de Scorpio party 2019 in Rijswijk met een gelegenheid formatie “We love Music”. Dit is volgens mij een echte Indo event en dat betekent dus lekker makan makan met veel muziek…:-). En als afsluiter gaat Joanna op zondag een van haar eigen geschreven liedjes ten gehore brengen tijdens een expositie van een kunstenares in Culemborg. We gaan gelijkgestemde mensen ontmoeten deze dagen, heerlijk!

Oh ja, de komende theatershow met de titel “Overleven voor Dummies” zal plaatsvinden op zaterdag 16 of 23 mei 2020 . De precieze locatie wordt heel binnenkort bekend gemaakt.

Blog #4 – Las Negras (4)

Wat moet ik dan schrijven in mijn laatste blog over deze fantastische week hoor ik mezelf denken. Er gaan zoveel dingen door mijn hoofd . Heb er even een dag voor nodig gehad om even alles te laten bezinken en de hele film in mijn hoofd af te spelen. De terugreis was gezellig maar lang. Bij de heenreis sliepen Joanna en ik de avond ervoor in een hotel boven de vertrekhal en dat was zeer aangenaam. Je kon bij wijze van spreken zo het vliegtuig inrollen vanuit je bed. Alles bij elkaar duurde de terugreis 10,5 uur en dat is best pittig. Halverwege de busreis terug naar de airport appte iedereen zijn liedje(s) naar de groeps app en werden dan met de telefoon via de geluidsinstallatie van de bus afgespeeld. Sommigen hadden er zelfs twee geschreven. Er kwamen een heleboel goeie liedjes voorbij, eigenlijk vond ik alles wel leuk wat ik hoorde. Zelfs onze Spaanse bus chauffeur, die niks van de teksten begreep, zag ik met z’n hoofd heen en weer op de maat van de muziek meebewegen. Dus dan komen de melodie van de zang en het ritme van het liedje in ieder geval goed over. Fantastisch gewoon.

Naar mijn mening is de toegevoegde waarde van het schrijven in een omgeving zoals Las Negras het ontbreken van prikkels en afleidingen. Je kan hier de hele week in een bubbel leven en ongestoord schrijven als je dat wilt. Het is gewoon anders dan jezelf opsluiten in een studio, hoe groot en luxe die ook is. Ik zie dit aan Joanna, ver weg van haar omgeving en de zon op haar bolletje heeft haar creativiteit nog meer doen groeien. De aanwezigheid van ondergetekende heeft er ook vast aan meegedragen…;-). De zon, zee en strand ontspant nog eens extra. Dan heb je een mooie omgeving en dan werk je ook nog eens met een topproductie team samen…helemaal top toch.
In zo’n week gaat iedereen diep en dat wordt merkbaar als men de liedjes voor de hele groep zingt zoals afgelopen donderdag.
Zo’n reis als deze werkt dan bijna ook therapeutisch voor degenen die aan de bootcamp meededen. Ik zag hier een lach en een traan en heel veel tranen van het lachen. Men deelde hier heel veel met elkaar en dat is prachtig om mee te maken. Ik heb de teksten mogen lezen van sommige mensen, toen ze nog in het schrijfproces zaten, en die waren allemaal gebaseerd op hun eigen levenservaringen. Ik heb ook het verhaal achter sommige teksten gehoord, die waren soms best heftig. Maar wat een prachtige teksten zijn er allemaal uit komen rollen.

De afgelopen blogs heb ik met veel plezier geschreven vanuit mijn beleving die ook door Joanna wordt gedeeld. Zij heeft haar geweldige ervaringen samen met mij kunnen delen en mooier kan het niet. Ik wil iedereen die ik heb ontmoet de afgelopen week heel veel succes wensen en ik draag jullie allemaal een warm hart toe…you know who you are!

Het is voorbij, en het weekend bijna ook . We gaan weer terug naar de waan(zin) van alledag. Oh, ik hoor Joanna beneden stofzuigen, nou dan ga ik nu maar een wasje drogen en onze labradoodle te eten geven.

Las Negras 27 oktober 2019

Blog #3 – Las Negras (3)

De week is bijna voorbij. Nu is het donderdag en het is eindelijk prachtig mooi weer met een stralende zon en een strak blauwe lucht. Een heel contrast met 2 dagen geleden toen het gewoon 24 uur lang pijpenstelen regende. Dit is de gelegenheid voor mij om wat vitamine D op te doen terwijl de liedjesschrijvers zich klaarmaken om hun demo in te zingen en zich voorbereiden op vanavond. Het is trouwens de laatste avond van deze bootcamp want morgenmiddag zitten we weer in de bus richting airport. En aangezien we vliegen vanaf Allicante is het een busrit van een kleine 3 uur.
Op het moment lig ik in de zon aan het zwembad en hoor zanger Lou Prince zijn demo inzingen, een vrolijk zomers liedje. Heerlijk vind ik dit soort dingen. Ook al doe ik niet mee aan deze bootcamp, het is voor mij toch ook inspirerend om in zo’n omgeving te vertoeven. De creativiteit in het hotelcomplex stroomt gewoon door alle vertrekken heen want iedereen is letterlijk all over the place bezig met schrijven en opnemen. Je kan het zien als een prive hotel die de groep tot z’n beschikking heeft want de enige gasten zijn wij. Hoe relaxed is dat!
Joanna is nu samen met tekstschrijver Wim Rebergen bezig om de tekst van haar tweede song af te maken en dat klinkt ook weer veelbelovend. Prachtig liedje is het. Ik hoor nu trouwens ook iemand zingen die het volume heeft van Pavarotti, kolere wat zingt die man luid! Hahaha! Nog even over de coaches die de hele groep begeleiden en zorgen dat iedereen minstens met een geschreven song naar huis gaat. Deze mannen zijn echt the best of the best in hun vakgebied.
Ze werken snel en maken mooie dingen. Het is hier gewoon spijkers met koppen slaan. Ach ja, het zijn dan ook niet de minsten.
Het is zover, de optredens en video opnames zijn bezig nu. Wat een leuke, mooie en ontroerende liedjes komen er voorbij. Het eindresultaat staat nu voor iedereen bijna op video. De opnames worden gehouden buiten bij het zwembad en het is nogal frisjes zo in de avonduren. Maar wat een leuke club mensen is dit die elkaar een warm hart toedragen en elkaar bemoedigen om een goeie performance neer te zetten. Ze slepen elkaar er doorheen.
Bij de minder ervaren vocalisten zie je dat het wat moeizamer gaat en ze meer takes nodig hebben en aan de andere kant heb je de ervaren vocalisten die het meteen nailen en ook meteen de diepte in kunnen of meteen het perfecte feestje kunnen bouwen. Nu nog de liedjes in het “systeem” krijgen en dan zullen de meesten van deze groep over een tijdje zijn liedje perfect kunnen uitvoeren. De saamhorigheid is elke dag gegroeid en de complimenten en omhelzingen na elk optreden zijn dan ook heel fijn om te zien. Na een kleine week hard zwoegen zit het er bijna op voor alle bootcamp deelnemers en mijn relaxte vakantie is ook bijna ten einde. Ik ben volgens mij vergeten te zeggen dat dit een Nederlandstalige bootcamp is. Een primeur want ik heb begrepen dat dit de allereerste is die Vocal Center heeft georganiseerd. En ik was er bij. Joanna heeft een van haar eigen geschreven liedjes geweldig goed gebracht. De performance stond als een huis en het werd met veel gevoel gezongen. Hoe knap is het als je een liedje die net vers van de pers is er gewoon zo uitknalt. Ze stond gewoon te shinen en alweer is de bassist heel trots op zijn meisje. De bassist komt trouwens echt in beeld als Joanna en band gaan repeteren voor haar theatershow die nu in ontwikkeling is. Er is nog veel werk aan de winkel maar het wordt zeker mooi.
Het was voor haar een intense week en ze ligt nu lekker naast me te slapen terwijl ik de laatste woorden van deze blog aan het schrijven ben. Nu is het ook de hoogste tijd voor mij…zzzzzz.

Las Negras 25 oktober 2019

Blog #2 – Las Negras (2)

Het is alweer woensdagmiddag en ik ben nu alweer over de helft van mijn vakantie. Ik doe gewoon lekker een hele dag niks maar dan ook niks anders dan lezen, slapen, lekker eten, drinken, mental support en klankbord zijn. Klinkt grappig he, maar het is gewoon zo…🙂.
Toegegeven, ik kan dat nu eenmaal ook heel erg goed…gewoon niks doen. Gewoon chill, gewoon zen. Volgende keer als ik op reis ga neem ik echter wel een mini basgitaar mee om wel te kunnen blijven instuderen en oefenen. Ik mis het bassen en de gigs gaan ook gewoon door.
De tijd dringt nu voor de liedjesschrijvers om me heen. Ze moeten hun songs voor morgenavond zien af te krijgen. Als een “fly on the wall” beleef ik het hier allemaal mee.
Ik beweeg me hier in het Spaanse hotel zo onopvallend mogelijk tussen de zwoegende songwriters door en maak met sommigen een gezellig praatje en vraag hoe het gaat.
De sfeer is heel goed binnen de groep en de spanning stijgt ook een beetje. Iedereen is nu heel erg gefocused om hun song helemaal af te krijgen. Ik hoor op dit moment letterlijk ieders liedje door de gangen van het hotel galmen…prachtig gewoon. Morgen overdag is hier, denk ik, dan ook nog de tijd voor hun om de songs op te nemen en de puntjes op de i te zetten. Morgenavond is de grote dag, de vers geschreven songs zullen dan ten gehore worden gebracht door hun zelf ten overstaan van de hele groep. Joanna heeft inmiddels 2 songs geschreven en ze zijn heel erg mooi geworden. Ik ben aan het einde van de middag bij een opnamesessie aanwezig geweest die ze samen had met producer/songwriter Jan Tekstra. Ze hebben samen nog wat verbeteringen aangebracht en volgens mij is ze wel klaar voor morgenavond. Haar inspiratiebron is haar eigen levensverhaal en iedereen die haar goed kent weet dat ze het niet makkelijk heeft gehad en daardoor is de inspiratiebron groot genoeg om uit te putten. Maar ja, je moet het maar kunnen om het in de vorm van een liedje te gieten in een vrij korte tijd. Ik ben daarom ook heel trots op haar.
Als ze in “the zone” zit dan lijkt het haar ook ogenschijnlijk makkelijk af te gaan en gaat ze maar door en door net zolang tot ze de juiste woorden , ritmiek en melodie heeft gevonden. Joanna Bridge is een harde werker, een positief ingestelde doorzetter met een goed werkethiek en toewijding. Ik ben ervan overtuigd dat dit de sleutel is tot succes wat natuurlijk voor iedereen weer een andere betekenis heeft.
Voor mij als muzikant, bassist, mens en partner is mijn lieve Bridge een inspiratiebron…XXX

Las Negras 24 oktober 2019

Blog #1 – Las Negras (1)

Ik ben mee, mee naar Las Negras (Zuid-Spanje). Een singer/songwriters bootcamp van Vocal Center. Nee, ik zing niet, ik vier vakantie. Het zingen bespaar ik de gehele mensheid ook maar. Mijn lieve partner Joanna Bridge is aan het schrijven van nieuwe liedjes voor haar komende theatershow en ik ben mee, voor mentale support en als klankbord. Dat houdt in dat ik heel veel uren van de dag slaap, eet en drink en luister naar haar nieuw geschreven teksten wanneer ze onze hotelkamer weer binnen komt stappen tussen de schrijfsessies door. Heerlijk om haar zo te zien genieten. Ik merk dat ze de stress en sores van alledag heeft losgelaten maar dat de vermoeidheid er nog in zit. Echter zie ik wel de blijdschap en voldaanheid bij haar. Het gaat mooi worden. En wat een geweldige professionals begeleidt deze groep gepassioneerde zangers/zangeressen om tot mooie liedjes te komen. Wat is dit mooi en ontroerend tegelijk. Op het moment dat ik dit schrijf luister ik naar de avondsessie waar iedereen zijn/haar favoriete liedjes aan het zingen is. Alle emoties komen aan de beurt, vrolijkheid, blijdschap, verdriet etc…

Ik drink m’n cerveza op en dan ga ik lekker zo onder de wol.

Las Negras 23 oktober 2019