Blog #67 – Met vallen en opstaan

We zijn geneigd om alleen maar de mooie kanten van ons muzikale leventje te laten zien aan de buitenwereld. De realiteit is echter niet altijd maar rozengeur en maneschijn. Het keihard ploeteren, de stroeve persoonlijke interacties en de teleurstellingen die we te verwerken hebben zetten we nooit op de sociale media. Wat wij, artiesten, laten zien is een soort van droomwereldje waar alles soepel en perfect verloopt, waar we altijd op ons best uitzien en dat alles wat we ondernemen lukt. Niets is minder waar.

In mijn blogs over onze theatershow voorbereidingen heb je kunnen lezen dat het allemaal niet vanzelf naar ons toe kwam. De totstandkoming van de show was een “bloed, zweet en tranen” periode. Onzichtbaar op de achtergrond heb ik toentertijd meegekeken en meegeluisterd naar een aantal mensen waar ik geen hoge pet meer van op heb. Ik schreef over een tanker die een bepaalde koers voer en telkens weer van koers moest veranderen. En wanneer we dachten alles opgelost te hebben en weer op de juiste koers dachten te zijn kwamen er weer onvoorziene obstakels op ons pad. Alles wat fout kon gaan ging dan ook fout tot op de dag van de show zelf. Natuurlijk kunnen we tevreden terugkijken op het eindresultaat maar er had zo veel meer in kunnen zitten. Ach ja, dat was seizoen 2019/2020 denk ik nu dan maar. Maar ook nu, met de videoclip voor de nieuwe single gaat het ook weer niet zoals gepland, echter nu door vreselijke omstandigheden. Maar toch, twee jaar geleden brak er een pandemie uit en nu is er een oorlog uitgebroken. Het eerste wat ik dacht was van ‘ jeetje, wat een timing weer, dat hebben wij weer’! Een natuurlijke reactie, niet zo gek natuurlijk na onze ervaringen van twee jaar geleden. Ik realiseer me ook wel dat het nergens over gaat onder de huidige omstandigheden.

We zouden afgelopen zondag 27 februari een videoclip gaan opnemen voor Joanna’s nieuwe single Nu Ga Je Leven maar we hadden al gauw besloten om de opname niet door te laten gaan omdat onze bevriende cameraman/regisseur samen met zijn Oekräinse vrouw direct betrokken zijn bij deze vreselijke oorlog. Uit respect voor hun en de verschrikkelijke situatie in dat land kunnen we nu eenmaal niet een vrolijke clip gaan staan draaien hier in ons dorp, dit zou ongepast zijn. Onze harten en onze gedachten zijn dan ook bij hen. Wij branden een kaarsje voor hun en de vele andere mensen die getroffen worden en hard getroffen zijn. Dat er maar gauw vrede mag komen.

Nu Ga Je Leven had eigenlijk de derde single moeten worden Je raadt het al, het proces van de geplande 2e single ging niet zoals we gehoopt hadden. Het is in basis een prachtige song geworden maar man man man wat was het eindresultaat teleurstellend slecht! En dan de opmerking van de producer: “tja, hij moest het doen met het materiaal wat hij had en voor het bedrag konden we toch niet meer verwachten?!”. Dat vind ik gewoon onbeschoft en respectloos en dat het product zonder blikken of blozen zo werd afgeleverd vind ik ongehoord. Dit was even slikken en verwerken voor ons want als je een eindproduct verwacht die singlewaardig moet zijn en je krijgt een flut demo toegestuurd dan is het meer dan teleurstellend kan ik je zeggen. Wat mij altijd zal bijblijven is de zogenaamde sax solo die klonk als een plastic blokfluitje van de Intertoys….fuut..fuut…fuut. Jemig nog aan toe! Het komt allemaal goed hoor ik hem nog zeggen. Yeah right! Verder uitweiden hierover zal ik niet want ik kan hier nog zoveel meer over zeggen dat ik er nog wel een hele blog aan kan wijden. Aan de zijlijn had ik het hele proces met argusogen gevolgd en ik was al vanaf het begin niet enthousiast dat de productie daar gedaan zou worden maar er werd anders besloten. Er zijn een aantal woorden die mij te binnen schieten over deze periode: weinig respect, eigenlijk geen tijd, eigenlijk geen zin, inspiratieloos, demotiverend, totaal geen communicatie, eind rijden, 1 kopje koffie, niet serieus genomen worden, geen welkom gevoel. Waarom waarom denk ik dan? Had de klus dan niet aangenomen! Ik zeg nu dan ook: wij hebben dit soort shit helemaal niet nodig en dit gaat ons niet meer gebeuren. Wij leven godzijdank niet van de muziek maar wij zullen in de toekomst elke keer weer goed overwegen hoe en waar we onze zuurverdiende centen zullen uitgeven. Een juiste keuze maken doe je in wijsheid want een verkeerde keuze is zo gemaakt.

Niks is wat het lijkt in het muziekwereldje. Muziek maken is een geweldig iets maar alles daarom heen is soms één grote poppenkast en zeker wanneer er financiën bij komt kijken. Wil je je staande kunnen houden dan zit er niks anders op om het poppenspel mee te spelen maar dan wel op een oprechte en fatsoenlijke manier. Wij trekken wel ons eigen plan maar oprechte goedgezinde mensen om je heen verzamelen is zo belangrijk. Ik ben heel erg trots op Joanna die alles toch voor elkaar heeft weten te krijgen en blij dat ik mijn bijdrage heb kunnen leveren. Het waren de juiste keuzes en beslissingen die er toe hebben geleid dat de nieuwe single een fantastische productie is geworden!

En door9 maart de single Nu Ga je leven….zonder videoclip

Blog #65 – Elke noot weegt zwaar

Opmerkingen over het heel serieus kijken tijdens het bas spelen hoor ik vaak. De meeste bassisten doen dat. Nu kan ik je zeggen dat ik als bassist zo kijk omdat ik de boel bij elkaar moet houden, althans dat probeer ik. Een heleboel bassisten realiseren zich geeneens dat je een totaal overzicht moet houden over de hele band om je medemuzikanten een goeie fundering te geven. En daarom moet elke noot raak zijn, goed getimed en met de juiste nootlengte. Elke gekozen noot vraagt de volledige aandacht, focus en concentratie. Je bent de backbone , de lage noot en tegelijkertijd onopvallend en soms zelfs onzichtbaar voor het publiek. Ja, ik snap ook wel dat er gasten zijn die gewoon even bas spelen en als ze maar de juiste noten spelen tevreden zijn. Nee, het is meer. En daarom zie je dan ook vaak die zogenaamde bassface. Een heerlijke smerige blik als je staat te raggen of staat te grooven op de bas met volledige concentratie, je zit helemaal in de muziek en voelt waar de pulse zit. En ja, ook de drummer moet het ritme en het tempo in de gaten houden maar die heeft weer weinig met de harmonie van doen terwijl de bassist zowel tempo, ritme en harmonie in de gaten moet houden. Oh, jij speelt toch bas? Ach, dat is toch makkelijk, je speelt immers altijd hetzelfde en je doet van doeng doeng doeng doeng. Tja, ik moet toegeven dat je eerder het baslijntje speelt van de White Stripes, wat helemaal geen bas is trouwens, dan een paar akkoorden op de gitaar. Op een bas heb je gewoon eerder resultaat, kun je eerder met je favoriete muziek meespelen en dan denk je al gauw het basspelen onder de knie te hebben. Het is wat laagdrempeliger. Men begint meestal met de grondtoon en de kwint. Tja, en dan? Hoe nu verder? En toen werd het heel lang stil bij een boel bassisten en zetten ze daarna de basgitaar te koop op Marktplaats. Oh, en om even op die serieuze blik terug te komen. Als een bassist de hele tijd vrolijk zit te kijken tijdens het spelen dan ziet dat er gewoon heel debiel uit vind ik. Als je uitdrukking op je gezicht en je hele lichaamstaal niet strookt met wat ik hoor wat je speelt dan oogt dat heel raar, voor mij dan. Die zogenaamde bass face hoort gewoon bij het bassen want bas spelen is gewoon zwaar…soms loodzwaar maar oh zo heerlijk om te doen…concentratie…..focusssss.

Rick’s Bassface

Sinds vorig jaar januari heb ik de gitaar weer opgepakt, de akoestische gitaar. Ik was als kleine jongen hier op begonnen en heb dit mooie instrument recent weer omarmd. Ik begon met het liedje Gebroken Spiegel die ik akkoord voor akkoord uit heb gezocht en heb het mezelf eigen gemaakt zodat ik Joanna kan begeleiden als het nodig zou zijn. Want een volledige band zit er voorlopig niet meer in en een duo is natuurlijk heel praktisch. Als ik het nummer nu samen met Joanna zou moeten spelen dan kan ik dat gewoon. Het begeleiden op gitaar voelt anders. Ik voel me directer betrokken bij de vocalist en het publiek. Ik zal niet zeggen dat gitaar spelen makkelijker of moeilijk is dan basspelen maar het voelt letterlijk en figuurlijk wel lichter aan en niet zo zwaar als het bassen . Er is een heel andere focus en concentratie voor nodig. Nu heb ik nog wel een lange weg te gaan om het gitaarspelen in mijn systeem te krijgen maar het begin is er. En ik kan wel zeggen dat ik er een beetje trots op ben met wat ik heb bereikt in een jaartje oefenen. Nu nog een oefen routine voor de gitaar verzinnen en dan om en om op de basgitaar en gitaar consistent blijven oefenen.

Dus voor afgelopen december had ik twee liedjes ingestudeerd voor een bruiloft ceremonie en Jij Bent De Liefde was een van die liedjes. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het mij goed afging. Nee, deze jongen werd afgeleid tijdens het spelen en raakte de draad gewoon kwijt aan het eind van dit liedje. Ik kan smoesjes verzinnen, dit gebeurde om me heen en zus en zo maar het betekende gewoon dat dit nummer niet in mijn systeem zat. Het gitaarspelen zit gewoon nog niet helemaal in mijn systeem. Tja, voor mij is het dit jaar gewoon heel hard oefenen zodat ik gewoon door kan spelen als alles om me heen in elkaar stort bij wijze van spreken. The show must go on maar dan wel goed! Ik ben benieuwd hoe ik speel als ik een jaartje verder ben…#practisepractisepractise!

Zelfs het meest makkelijke is moeilijk als je het goed wilt doen

Bass Cover #2 – Energizer Collabs #5 (Jens Dreijer’ bassline)

Het was 7 juni 2015, een warme zomerse zondagmiddag fietsend richting het centrum van Amsterdam. Aangezien ik toentertijd in Amsterdam Nieuw Sloten woonde fietste ik altijd via het Vondelpark zo het Max Euweplein op verder de stad in. Ik was helemaal niet van plan om het Vondelpark concert van 16.45u bij te wonen want het was normaliter altijd erg druk en die dag was het ook zo allemachtig heet. Ik had trouwens zelf een gig gehad de zaterdagnacht en had even geen behoefte aan live muziek die middag. Even rust en even bijkomen op een terrasje met een koud biertje, dat was het plan. Net aangekomen in het Vondelpark via de poort aan de westkant hoorde ik de band in de verte zachtjes spelen. Steeds dichterbij komende hoorde ik steeds duidelijker de lage tonen van de basgitaar. En op een gegeven moment moest ik gewoon kijken wie nou die bassist was, de sound was zo goed en ik hoorde zulke te gekke baspartijen voorbij komen. Hup, m’n fiets neergezet en op naar het podium. Daar stond een jonge gozer op een vintage Precision bas te grooven als een malle! Ik heb met open mond staan kijken en de geoliede band speelde zich soepel door het repertoire heen ondanks de felle middagzon. Geen idee wie die bassist nou was toentertijd maar ik heb hem 5 jaar later, precies een maand voor de eerste lockdown, ontmoet in Restaurant Vooges Centraal in Haarlem tijdens een fijne zondagmiddagsessie. Wat een goeie bassist is hij en wat een relaxte gast ook. Jens Dreijer is één van de topbassisten die ons land rijk is. Check hem maar op Youtube. Hieronder mijn vertolking van een geweldige baspartij van deze topmuzikant….#myrendition.

En een aantal weken later een compliment krijgen van de maestro zelf. Hoe leuk is dat!

© LeauBass 2022

Blog #64 – Terugblik op 2021

Jaja, twee jaar bestaat mijn website alweer! Op 11 november 2019 ging leaubass.com online. In de tussentijd is er zoveel gebeurd en heb ik leuke blogs kunnen schrijven. We leven in een spannende periode en hoop dan ook dat onze plannetjes doorgang mogen vinden het komende jaar in goede gezondheid. Op naar de drie jaar met weer leuke verhaaltjes, anekdotes, foto’s en video’s! We hopen op een succesvol muzikaal jaar zonder al teveel tegenslag en teleurstellingen.

Ik heb niet heel veel geschreven de afgelopen maanden en misschien komt het omdat ik heel erg bezig ben geweest om beter gitaar te leren spelen en liedjes uit te zoeken op de akoestische gitaar. We hadden afgelopen woensdag 22 december een bruilofts gig. Nee, niet met een full band maar als duo. Dat is totaal nieuw voor mij in de rol van begeleidend gitarist. En wat het voor ons bijzonder maakte was dat wij de huwelijksceremonie muzikaal begeleiden. Dat is wel iets heel anders dan op het avondfeest te staan knallen met je bandje. Snap je wat ik bedoel? De bruidegom vol verwachting wacht, met kloppend hart, op zijn bruid die langzaam binnen komt schrijden terwijl wij, Joanna en ik, dat muzikaal begeleiden met een door hun gekozen liedje. Dat is een romantisch en mooi moment. En wanneer ze om en om hun handtekening zetten onder de trouwakte begeleiden we het muzikaal nog eens. Dit zijn hele belangrijke momenten in de ceremonie en zeker met de huidige coronamaatregelen geeft dit iets extra’s aan het geheel. Uiteraard sloten we het geheel muzikaal af en toen was het weer voorbij. Want je mag heel weinig in een lockdown en dit is het enige wat zo’n bruidspaar mag en kan doen in deze periode. Ze hebben genoten, zijn zeer tevreden en daar doen we het voor. Voor ons was het ons eerste optreden samen en hopelijk volgen er komend jaar nog meer in dit concept.

Ik had al wel een blog klaar staan trouwens maar die was wel vrij negatief voor mijn doen. En al het negatieve schrijven blocked blijkbaar al mijn creativiteit. Negatieve zeurende zeikende mensen zijn er genoeg dus laat ik die blog maar voor wat het is om het jaar met een positieve noot te eindigen. En ja, natuurlijk horen tegenslag en teleurstellingen erbij maar leuk is anders. Maar goed, na de grote teleurstelling was het voor ons even slikken en doorgaan. Het is vergeven maar vergeten doe ik het niet en zal nog harder op de rem gaan staan als ik zoiets weer zie aankomen want ik was er al niet enthousiast over vanaf het begin. Flauwekul projecten kosten alleen maar onnodig tijd en geld. We zijn weer een ervaring rijker maar wel een paar centen armer met een deuk in het zelfvertrouwen. Ik zie het maar als een leerproces. Met aannames alleen doe je geen goed zaken, communicatie is key!

Natuurlijk zijn er geweldige dingen gebeurd afgelopen jaar. Onze Grote Tuinverbouwing bijvoorbeeld. Wij hebben van het avontuur genoten en van het eindresultaat genieten we dagelijks (zie video/foto’s/blog). Op het moment van schrijven, 1e kerstdag, komen we in de herhaling liet iemand ons vanmiddag weten. Het moet gewoon zo zijn… in de herhaling op 1e kerstdag….come on!…:-). Leuk leuk leuk!

En afgelopen vrijdag werden we verrast met de uiteindelijke versie van de nieuwe single! Wat is die goed geworden! Echt een goed liedje en oh zo mooi geproduceerd ook. Hier heb ik de basgitaar voor ingespeeld. Je hoort me niet maar je voelt me wel zeg ik maar. De release zal ergens in 2022 plaats gaan vinden en het hele circus wat erbij hoort zal ook allemaal opgestart moeten gaan worden. Werk aan de winkel dus! Het is een waardige en logische opvolger van Gebroken Spiegel. Trots en blij zijn we er mee en jullie gaan het zeker horen!

Al met al was het een enerverend jaar. Des temeer omdat Joanna keihard heeft gewerkt om er boven op te komen en haar gezondheid de goeie kant opgaat. Deze laatste dagen van het jaar eindigen we positief en kijken met vol goede moed uit naar 2022!

Ik wens jullie allemaal fijne dagen en een gezond nieuwjaar toe!

Doe alleen de dingen waar jezelf achter staat, volg je hart en laat je niet van de wijs brengen door anderen.

Blog #63 – Pseudoniem RickEau LeauBass

Oktober 1997, om precies te zijn, is de maand en het jaar dat ik voor het eerst op het internet ging surfen. Dat ik me dit herinner heeft te maken met het feit dat het voor mij een big thing was, een happening eigenlijk. Elke keer wanneer ik online ging had ik de hele tijd zoiets van wauw wauw wauw! In die tijd werkte ik op het Europese hoofdkantoor van Cirque Du Soleil in Amsterdam. Op IT gebied was het daar zo ie zo altijd het laatste van het laatste en het nieuwste van het nieuwste en heb ik daar het internet leren ontdekken. Het was een openbaring voor mij en ik wist meteen dat dit het helemaal was! Als je info nodig had dan kon je het allemaal opzoeken op het internet! Wow! Het was allemaal binnen het bereik van een muisklik! Wow! Ik weet zelfs nog het allereerste webadres wat ik intikte. In dat jaar was ik namelijk bezig met de voorbereidingen om mijn homestudiootje op te bouwen en kocht ik heel veel van die apparatuur bij http://www.feedback.nl. wat nu opgegaan is in http://www.keymusic.nl. Alle benodigde info over studio apparatuur kon ik nu allemaal online vinden! Wow! Tja, vandaag de dag weten de kids niet beter dat je alles kan Googlen wat je maar wilt. Voor mij was het een hele nieuwe wereld die open ging! Ken je dat nog? De internetverbinding via de telefoonlijn en dat je modem piepend en krakend verbinding zocht met het internet en dat het gewoon per minuut werd afgerekend met het gevolg dat je aan het einde van de maand een torenhoge telefoonrekening kreeg wegens het te enthousiast en te lang internetten. Dit kan je je toch niet meer voorstellen? Maar ja, zo ging het vroeger allemaal. Nu kan je je niet meer voorstellen dat er geen internet zou zijn want we zijn er nu 100% afhankelijk van geworden.

Toen kwam er social media zoals Hyves, MySpace, Youtube, Pinterest, Facebook, Tumblr, Twitter, Instagram etc. Al vanaf het begin van social media wilde ik mijn eigen gemaakte muziekjes, videootjes, foto’s en tegenwoordig ook blogs online zetten om deze te kunnen delen met iedereen. Ik wilde dit echter niet doen onder mijn eigen naam om twee redenen. Ten eerste leek het me wel leuk om een pseudoniem te hebben waar mijn eigen naam in verwerkt zou zitten en ten tweede keek men vroeger heel anders tegen muzikanten aan waar ik niet blij van werd. Ik ben sinds mijn 24e een kantoorpik en als je vertelde dat je elk weekend optrad met een band ergens in het land dan moest je wel Sex Drugs en Rock & Roll zijn. En als ik op de maandagochtend alleen maar even gaapte of mijn dag niet had dan moest het wel liggen aan het feit dat ik me te buiten was gegaan aan al die verleidingen. Ik ben bijna mijn gehele werkzame leven werkzaam op een financiële afdeling en vroeger noemde men dat de boekhouding. En geloof me, in mijn vroegere jaren op de boekhouding heb ik nog nooit zoveel ouwe stoffige klagende bekrompen mensen gezien die als zombies op kantoor rondliepen omdat ze altijd gestrest en ontevreden waren. Achteraf gezien ben ik ontzettend blij dat ik bewust jarenlang als tijdelijke kracht bij bedrijven aan de slag was gegaan. Ik heb veel gezien en heel veel leuke en minder leuke ervaringen meegemaakt. Door mijn tijdelijke functies heb ik toentertijd de kans gehad en genomen om daarnaast te kunnen werken als muzikant op muzikantentijden zonder dat het de kantoorwerkzaamheden in de weg zat. Door regelmatige vervelende stomme commentaren en opmerkingen van mijn tijdelijke collega’s werd ik al gauw een gesloten persoon. Over mijn privé leven vertelde ik op een gegeven moment alleen maar wat ik kwijt wilde om ze tevreden te stellen want helemaal niks vertellen was geen optie, over de muziek hield ik altijd mijn mond en ronduit praten deed ik zo ie zo niet meer. RickEau LeauBass werd geboren.

Mijn pseudoniem maakte ook dat ik me minder kwetsbaar voelde. Want men komt niet verder dan RickEau LeauBass die jaar in jaar uit heel bewust is geweest van wat hij post op de diverse social media. Dit heb ik gedaan vanaf dag één en als ik mezelf nu Google dan ben ik zeer tevreden met wat ik online van mezelf kan vinden. En natuurlijk, als je echt gaat speuren op het internet dan link je RickEau op een gegeven moment wel aan Ricky….maar dan ben je er ook echt naar op zoek geweest. Ik heb van geen enkele foto, video of blog spijt die ik online heb gezet want eenmaal iets online blijft in principe bestaan tot in de eeuwigheid.

Het is eigenlijk vrij recent dat ik hierin wat opener ben geworden en ook zichtbaar trots ben op hetgeen wat ik doe en wat ik allemaal heb gedaan en heb mogen meemaken. Mijn huidige omgeving en situatie zijn daar uiteraard debet aan en over het algemeen kijken de meeste mensen tegenwoordig ook niet zo gauw meer ergens van op.

LeauBass probeert men trouwens vaak uit te spreken op z’n Frans of vertaalt het men gekscherend als waterbas…te leuk allemaal. Maar het is gewoon een woordspeling: LeauBass = Low Bass = Lage Bas.

De stoffige boekhouders zijn verleden tijd…gelukkig!

© LeauBass 2021

Blog #62 – BridgeDeLeau en De Grote Tuinverbouwing

Wij komen vandaag op TV lieve mensen! Om 17.00u op SBS6 bij het programma “De Grote Tuinverbouwing”. Als je benieuwd bent hoe onze huiskamer en achtertuin is omgetoverd tot een paradijsje dan kan je het vanmiddag allemaal bekijken. Ik kan nu wel alvast geval verklappen dat wij er ontzettend blij mee zijn!

De vakantieperiode is nu toch echt voorbij. Het dagelijkse leven is weer op gang gekomen en de meeste mensen hebben met z’n allen toch weer vakantie in binnen en buitenland kunnen vieren ondanks al het gedoe met PCR-testen en vaccinatiebewijzen. September kan misschien nog een paar nazomerdagen brengen maar volgende maand is het helaas toch echt afgelopen met het warme weer. Maar een nieuw seizoen brengt ook weer nieuwe en leuke vooruitzichten met met zich mee toch? Het is vandaag 11 september en mijn Joanna is jarig! Happy Birthday schatje en nog vele jaren in goede gezondheid!

Haar verjaardag zouden wij morgen uitgebreid gaan vieren tijdens een gezellig etentje in het luxe restaurant Catch by Simonis in Scheveningen met de muzikale omlijsting van Pieter Douglas en Johny Rosenberg voor wie we eigenlijk zouden komen. Het beloofde een mooie crooners middagje te worden met daarbij heerlijke seafood…maar helaas, het optreden is gecanceld en dus gingen we op zoek naar wat anders. Toen dachten we een heerlijke Tepanyakki avondje te hebben gereserveerd. En weer helaas…na de reservering op de kalender te hebben genoteerd mochten we deze na een paar dagen echter weer doorstrepen vanwege een dubbele reservering….serieus?! We gaan nu maar voor minder luxe en dan moet dat avondje uit eten wel gaan lukken. Zou het dan echt?..;-)

Wat een avontuur zo’n TV programma! Ondanks dat we die makeover/metamorfose niet zelf hoefden te doen is het al met al wel vermoeiend geweest. De gewone dagelijkse werkzaamheden gaan gewoon door en je moet voor de opnames er toch tijd voor vrij maken, je hebt vreemde mensen over de vloer en je moet meteen “aan staan” als je wordt geïnterviewd. Met “aan staan” bedoel ik meteen alert zijn en dat is niet altijd even makkelijk. Er is me trouwens iets opgevallen. De mensen die wisten dat wij op TV zouden komen hadden het bijna altijd over de allereerste reactie van de deelnemers wanneer alles onthuld wordt. Ik snap het wel want die eerste reacties zorgen, denk ik, voor een plaatsvervangende schaamte waarbij de kijker zich ongemakkelijk voelt. Deze zogenaamde eerste reactie is eigenlijk wel een momentje als ik er zo over nadenk. Het kan een momentje zijn waarbij de kijker bepaald of hij blijft kijken of weg zapt. Maar de vaste kijkers willen het natuurlijk helemaal zien, die blijven wel kijken tot het einde…maar toch. Wij zijn echter heel benieuwd naar de uitzending want we hebben zelf natuurlijk heel weinig meegekregen van dit hele project. En we zijn uiteraard benieuwd of we er een beetje knap opstaan of dat we hebben staan te stuntelen en…hoe komt onze eerste reactie over op beeld en hoe is alles gemonteerd? Een eindmontage kan zo bepalend zijn voor hoe je overkomt op TV. We gaan het strakjes allemaal zien!

Anderhalve week voordat ze daadwerkelijk begonnen met de werkzaamheden kwamen ze eerst de introductie filmpjes met ons opnemen. Dat was op een mooie zonnige maandagochtend. Op maandagochtend 9 uur stonden ze voor onze deur, we hebben even zitten kletsen met elkaar onder het genot van een kop koffie terwijl de cameraman zijn spullen begon uit te pakken om alles klaar te zetten voor de “voor en na” beelden van de tuin en de huiskamer. Daarna waren wij aan de beurt voor het interview. Nu heb ik totaal geen ervaring met het praten voor een camera en ik heb ook geen flauw idee hoe ik het er vanaf heb gebracht. Je moet constant alert zijn en in de gaten houden dat je niet recht in de camera kijkt terwijl je ook probeert om jezelf te blijven. Ik vond het lastig in ieder geval. We hebben dus de maandagochtend introductie opnames gehad en dan zouden ze op de woensdag in de week daarop gaan beginnen met de werkzaamheden. Alle ramen aan de achterkant van het huis worden dan zowel beneden als boven afgeplakt zodat we niet kunnen zien wat zij allemaal aan het doen waren in de tuin want het moet natuurlijk een verrassing blijven. Omdat we niet gestoord wilden worden tijdens onze kantoorwerkzaamheden en om al die extra prikkels te vermijden hadden we besloten om een paar dagen, voor de oplevering, in een hotel in de buurt te verblijven. Zij konden daardoor ook eerder aan onze huiskamer beginnen wat hun natuurlijk ook beter uit kwam.

En op vrijdag 23 juli was het eindelijk zover! Rond middernacht konden de laatste opnames beginnen en werden wij, zoals het altijd gaat, met de ogen dicht naar binnen geleidt om daarna onze ogen, op aangeven van Ivo, weer te openen, ons te verwonderen en onze eerste reactie te geven. Hoe dit alles is gegaan kan je straks zien op SBS6 om 17.00 en morgen in de herhaling. Ze zeggen dat TV altijd nep is. Ik zal je iets kleins verklappen, de witte wijn op het einde van het programma is appelsap vermengd met water want ze waren de wijn vergeten mee te nemen. Bij ons gaat niks normaal dus proostten we met nep wijn wat de pret natuurlijk niet mocht drukken. Het was heel bijzonder om dit een keer meegemaakt te hebben want dit is denk ik wel een once in a lifetime experience!

Wij zitten er alvast klaar voor met een goed glas wijn in de hand om te proosten op een leuke uitzending en een fijne voortzetting van Joanna’s verjaardag!

Veel kijkplezier!

Oh, enne je kan hieronder een felictatie/verjaardagswens achterlaten voor Joanna als je het leuk vindt!

Alvast een glimp van onze mooie nieuwe tuin

© LeauBass 2021

Blog #61 – Uit het muzikantenleven gegrepen (1)

Onderstaande teksten zijn niet door mij geschreven maar ik vind het zo grappig en zo triest tegelijk dat ik dit hier met jullie wil delen om te laten zien dat het muzikantenleven niet altijd is wat het lijkt. Ik weet helaas niet wie het geschreven heeft anders had ik de namen er wel bij gezet. Toen ik vanochtend opstond zag ik deze zogenaamde brief en tekst op Facebook voorbij komen. Wij moesten er meteen om lachen toen we het lazen want we hebben dit letterlijk allemaal meegemaakt! We’ve been there done that!

Mensen willen een live band voor hun feest maar willen er niet of nauwelijks voor betalen en dan ook nog die denigrerende houding naar de muzikanten toe, het is ongelofelijk gewoon! Van de frituur en drankjes in de schuur of bierhok tot en met de verzoeknummers die je per feest nog eens apart moet instuderen. Hoe grappig dit ook is geschreven, dit komt zeer regelmatig voor weet ik uit eigen ervaring.

Moet er wel even bij zeggen dat onderstaande wel als een cynische grap geschreven is.

Een brief van een klant.

Beste musici. Ik ben binnenkort jarig en zoek een band die op mijn feest wil spelen. Het thema van het feest is ‘Gala’. Helaas is er geen budget maar je krijgt er wel exposure voor. Op mijn feest komen veel mensen en er worden foto en video-opnames gemaakt. Mogelijk gaat dit jullie dan weer optredens opleveren.

Uiteraard wordt er goed voor jullie gezorgd. De frituurpan gaat aan en er zijn drankjes in de schuur of bierhok, dat tijdelijk als kleedkamer en verblijfsruimte zal fungeren tussen de 5 sets door.

Het feest begint om 19 uur en is ’s nachts om 2 uur afgelopen. Er moet dus vroeg worden opgebouwd vóór de visite binnenkomt. Dus opbouwen tussen 15 en 17 uur. Dit kan betekenen dat je dan ’s middags andere opdrachten moet afzeggen in verband met reistijd. Afbreken mag nadat de visite weg is. Echter, jullie zijn ’s ochtends wel voor 5 uur thuis bij jullie hongerige gezin.

Verder is er een dresscode. Jullie moeten allemaal een smoking of gala-jurk dragen. De opvallendste en belangrijkste personen van het feest kunnen natuurlijk niet in normale kleding rondlopen!

Voorts komt er tussen jullie 5 sets door een DJ. Dit betekent dat jullie tussen de sets het podium moeten vrijmaken voor de DJ. Voor de DJ betalen we 2000 euro en die moet dan wel alle ruimte krijgen om te werken. Oh ja, jullie mogen niet al te hard spelen want dan is het effect voor de DJ weg die over jullie P.A. draait. Die moet voluit. Dus graag jullie P.A. niet te hard tijdens jullie optreden. Als de DJ speelt mogen jullie in de kleedschuur wachten. Ik zorg dan wel dat iemand jullie een snack brengt.

Moet ik ook nog vermelden dat jullie twee verzoeknummers moeten instuderen en spelen? Mijn zus wil graag iets zingen. Ze is gék op karaoke. Ik stuur vooraf opnames van de liedjes zodat jullie de weken voor het feest de bladmuziek kunnen uitschrijven en samen een paar keer repeteren in jullie gehuurde oefenruimte. Na afloop van het feest stuur ik jullie de foto’s toe waar jullie ook op staan. Eneh… als jullie een cadeautje voor mij willen meebrengen, ik ben gek op muziek en lekkere drankjes. Ik zou eerlijk gezegd niet weten wat het leven zou zijn zonder (live-) muziek.

Als jullie dit leuk vinden, kan ik jullie bandnaam noteren voor eventuele andere optredens.

Ik hoor graag uiterlijk vanavond wie geïnteresseerd is.

Met vriendelijke groet,

XXX

Een brief van een restaurant en de muzikant.

Been there done that!

© LeauBass 2021

Blog #60 – Unmute Us

De vakantieperiode is bijna voorbij en het dagelijkse leven komt binnenkort weer op gang. Zo jammer dat het weer niet echt geweldig is geweest de afgelopen maanden. Ja, we hebben wel wat mooie dagen gehad maar helaas niet weken achter elkaar. Zo jammer, want ik had maar al te graag wat nieuwe gerechten willen uitproberen op mijn nieuwe BBQ. Ach ja, je kan niet alles hebben he. Al met al hebben we nu meer in onze tuin kunnen zitten dan in 2020. Maar de zomer is nog niet voorbij en tot nu toe heb ik er heerlijk van genoten! Ik hoop jullie ook. Nu de maatschappij weer langzaam met horten en stoten open gaat, hopen we met z’n allen dat de beperkingen gauw zullen verdwijnen zodat we weer normaal naar het theater kunnen gaan, een live concert kunnen bezoeken of een groot familie feest kunnen houden.

Er komt een nieuw seizoen aan met nieuwe kansen maar is dat wel zo? Voor vele mensen die werkzaam zijn in de culturele sector zijn de kansen op een goed leven in de huidige maatschappij flink afgenomen. Het piept en het kraakt nu aan alle kanten en is het echt overleven geblazen. De reserves raken op en de vaste lasten lopen maar door en door. En nee, niet iedereen komt in aanmerking voor een vergoeding van de overheid. Je zal maar diegene zijn die tot die categorie behoort, dan ben je mooi de sjaak! En het zijn er veel die buiten de boot vallen. Voor de muzikanten en andere werkers in de cultuursector is achttien maanden niet werken lang, heel lang. Ik heb het al eerder geschreven maar hier in Nederland heerst het idee dat muziek maken maar een hobby is. Het wordt niet gezien als een volwaardig vak of als een ambacht. Het is dedain wat hier heerst in dit land. Eigenlijk wel logisch want muziek is nou niet bepaald een onderdeel van de Nederlandse volkscultuur en het wordt hier niet met de paplepel ingegoten en ook zijn we niet showbizz minded zoals in b.v. Duitsland. Hier heerst de boerenkool met worst cultuur en dat zie je ook terug in hoe men hier omgaat met cultuur en haar sector. De muzikant is tegenwoordig zelfs geeneens meer de bekende sluitpost want er is gewoonweg geen werk meer.

Als je een muziekinstrument bespeelt dan ben je in vele ogen een hobbyist die blij mag wezen dat hij kan en mag optreden en als je een beetje kan zingen dan hoor je mee te doen bij het progamma “The Voice”. Ik generaliseer nu maar het is wel de mindset van de meeste mensen. Degenen die de afgelopen tijd weer voor het eerst een mooi optreden hebben meegemaakt ervaren dat het publiek om hun heen er naar snakt om weer vermaakt te worden. Het publiek wilt tijdens die optredens weer meegenomen worden door het verhaal, de mooie liedjes, de mooie muziek en weer de interactie meemaken. Dat is live muziek! En dat is niet te vergelijken met een DVD’tje op je wall to wall grote TV en bijbehorende sound system mijnheer de Jonge! Er is steeds meer ellende in de wereld om ons heen en entertainment en vermaak wordt ons ontzegd. Dit ontzeggen gaat negatieve gevolgen hebben op de psyche van de mens. Iedereen heeft cultureel vermaak en ontspanning nodig. We realiseren het alleen nog niet want we zijn met z’n allen te druk met de waan van de dag.

Als je de top professionals straks als pizza koerier of als pakketjes bezorger regelmatig voorbij ziet rijden dan weet je dat de cultuursector dood is….dood als een pier.

© LeauBass 2021

Blog #59 – Entertainment vs Muziek

Toegegeven, ik heb genoten van het Eurovisie Song Festival 2021. Guilty pleasure? Welnee. Zoals velen was ik na een periode van de opgelegde beperkingen en de constante stroom van slechte nieuwsberichten ook toe aan wat positiviteit en ontspanning. Want dat was het wel, het was één groot feest! Lekker languit op de bank met een goed glas wijn en wat snacks. De grote finale op de zaterdagavond bracht me weer even terug in de tijd van toen ik als kleine jongen in mijn beertjes pyjama tussen opa en oma op de bank zat. Toen kon ik zo genieten van de Honeymoon quiz, de Willem Ruis show, de Mounties en natuurlijk ook het jaarlijkse ESF. Er was toentertijd niet zo veel op TV en dan ben je al vlugger tevreden. Het vroegere ESF is uiteraard niet te vergelijken met de overweldigende technische show van tegenwoordig. Zeg nou eerlijk, het was gewoon een fantastisch visueel spektakel! Ik was bijna vergeten dat dat hele circus om de liedjes ging! In mijn pyjama tijd werden de artiesten nog begeleidt door een live orkest en tegenwoordig door een orkestbandje! Ik zelf zou graag meer diversiteit willen zien door de dance achtige nummers gewoon met orkestbandje te doen en de andere liedjes met een live orkest. Daar kan gewoon niks tegenop en het klinkt zoveel mooier allemaal. En wat las ik laatst? Sinds dit jaar mogen de backing vocals ook vooropgenomen op het orkestbandje staan. Huh?! Live is niet meer van deze tijd?! Een orkest is niet meer van deze tijd?! De reden dat een live orkest veel te duur zou zijn vind ik trouwens flauwekul. Hoeveel kosten die technische geintjes allemaal wel niet dan? Let maar op, uiteindelijk gaat het straks toe naar een ordinaire videoclip competitie met playbackende poppetjes en zal het nog minder met muziek te maken gaan hebben. Ok ok, in 2021 door die hele Corona toestand e.d. had een orkest waarschijnlijk ook niet gekund natuurlijk. Ik klink misschien als een ouwe lul maar als de achtergrondzang niet meer live hoeft te zijn, waar gaat het allemaal nog over dan? Dan hou je dus alleen de leadzang over en die was ook vaak tenenkrommend slecht maar visueel was het ESF wel een meesterwerk…tja.

Entertainment is in mijn beleving niet altijd muziek maar andersom is het heel vaak wel. Ik zeg heel vaak wel want een muziekje op een begrafenis vind ik nou niet bepaald entertainment. Entertainment is puur vermaak. Muziek daarentegen kan meerdere functies hebben b.v. op een begrafenis, bruiloft of in een film etc. Het is maar hoe je het bekijkt. Het grappige is dat veel mensen zich negatief hebben uitgelaten over het ESF en dat het weinig met muziek te maken zou hebben. Daar ben ik het ook wel mee eens but what’s new? De verpakking wint het hier ook weer van de inhoud. Uh? Welke inhoud? Nou, de liedjes, voor zover je van liedjes kan spreken. Maar als je je nou eens bedenkt dat het geen muziek avondje is maar een avondje vol entertainment dan kijk je er toch weer misschien anders tegenaan en kan je er misschien zelfs van genieten.

Een artiest die een avond met een orkestbandje staat op te treden zie ik ook niet als een avondje muziek maar een avondje entertainment. Niks mis mee naar het is gewoon anders dan met een live band. Het is misschien niet de meest muzikale beleving maar kostenbesparend en minder rompslomp is het wel voor de betreffende partijen. Ik bekijk alles vanuit mijn perspectief als uitvoerend muzikant en dit soort zaken vallen gewoon mij op want hoe meer orkestbandjes hoe minder muzikanten er nodig zijn snap je. En dan heb ik het nog geeneens over de DJ. Als bassist heb ik in het verre verleden ook een tijdje in het artiesten begeleidingswereldje gezeten en eigenlijk ben je niet meer dan een levend orkestbandje. Het enige verschil zit hem in het visuele, de energie en dynamiek die een live band met zich meebrengt. Maar voor de rest speel je gewoon het liedje en als je met goeie professionals werkt, die hun zaakjes goed voor elkaar hebben, dan klinkt het live precies zoals op de plaat. En het live laten klinken precies zoals op de plaat in wat voor genre dan ook is echt een vak op zich! Dat kunnen, wat mij betreft, alleen de besten. Een artiest die alleen gewend is om met een orkestbandje op te treden verwacht vaak ook dat je alles exact zo speelt als op de plaat. Als de band maar een tingeltje of een pingeltje mist of het kleinste geluidje die hij/zij op een bepaalde plek in het liedje verwacht dan raakt die helemaal van slag, die gasten heb ik vaak genoeg langs zien komen. Zo’n artiest heeft echter nooit geleerd om te anticiperen op live omstandigheden en dus paniek paniek! Die hebben gewoon geen kilometers gemaakt met live bands en moet alles precies zo zijn zoals ze het gewend zijn en niks anders. Ik heb het hier niet alleen over zogenaamde B-artiesten maar dit heb ik ook vaak genoeg bij gevestigde namen zien gebeuren. Daar komen die artiesten gewoon mee weg, die kunnen dat maken vanwege hun grote naam en status. Wij muzikanten zouden zonder pardon eruit gebonjourd worden en vervangen worden door een ander die perfecte partijen speelt, constant scherp is en paraat staat en kan anticiperen op alles wat om zich heen gebeurd. Waar ik zelf het meest van kan genieten zijn de café gigs. Hopelijk zijn dit soort snabbels niet verdwenen na de crisis. Het is altijd behelpen in zo’n kleine ruimte maar ik mis wel met een leuke club mensen lekker spontaan spelen en reageren op elkaar i.p.v. de hele tijd naar het bladmuziek te turen. Muziek maken heet dat.

De orkestband wordt gestart…de artiest komt, de artiest zingt, de artiest entertaint en de artiest gaat”

PS: Het mooie weer is begonnen en de vakantieperiode is bijna aangebroken! Juli en augustus zijn maanden waar ik heerlijk ga genieten van het mooie weer en van alle mooie dingen in het leven. De batterij moet weer even opgeladen worden voor wat er komen gaat in het nieuwe seizoen.

Fijne vakantie allemaal en tot september!

© LeauBass 2021