Zo, de feestdagen liggen achter ons. Dat waren heerlijke maar best wel vermoeiende dagen. Zo’n break aan het einde van het jaar is wel lekker maar het haalt mij ook uit mijn flow. Aangezien ik overdag op een financiële afdeling van een bedrijf werk is het aan het einde van het jaar altijd aanpoten voor de jaarafsluiting. Wanneer de meeste werknemers in deze periode achterover leunen, hun zonden van het afgelopen jaar rustig overdenken met een glas wijn erbij en kerstvakantie vieren, mogen de finance mensen vaak een tandje harder gaan werken. Ach, het belangrijkste is dat ik samen met Joanna genoten heb van de hele kerstperiode inclusief de mooie kerstboom, versieringen, buitenverlichting , sociale verplichtingen, de gezelligheid en lekker eten. Gewoon alles erop en eraan…we genieten ervan!

De allereerste concrete voorbereiding is gisteren begonnen. Rond een uur of 19.00u kwam onze goeie vriend en muzikaal leider Jeffrey Rademaker bij ons thuis langs om alles door te spreken. De liedjes worden door hem uitgeschreven en het een en ander zal iets anders gearrangeerd moeten gaan worden zodat deze beter in het draaiboek passen. Het draaiboek is van begin tot eind doorgenomen en de liedjes zijn stuk voor stuk besproken. Onder het genot van een drankje, een snack en later op de avond een heerlijke homemade Thaise noodle soep, hebben we heel veel kunnen doornemen en kunnen bespreken. Spijkers met koppen slaan heet dat. Het is allemaal best wel intensief na een hele dag gewerkt te hebben maar als je het gevoel hebt dat het vruchtbaar is geweest en we weer een stap verder zijn dan geeft dat een voldaan gevoel. En dat voelt goed! Ik schijn dus een liedje op de akoestische gitaar te spelen. Dat is een idee van Jeff. Ik vind het leuk! Dus samen met Jeff op de gitaar, een keer wat anders. Wel spannend hoor want ik heb al jaren niet meer op een podium gitaar gespeeld. Maar ach, het zijn maar 3 akkoorden…maar toch. Als je zo’n show doet moet er een opbouw in zitten natuurlijk maar wanneer plan je nou de pauze? Ook daar is even over gediscussieerd en we zijn eruit. De volgorde van de liedjes is inherent aan het verhaal dus dat wijst zich eigenlijk vanzelf. Er zijn een heleboel zaken die nog geregeld moeten worden maar het verhaal staat, moet nu nog gefinetuned worden en het hele repertoire is duidelijk. Er worden nog een aantal liedjes uitgeschreven in de juiste versie, juiste arrangement en dan op naar de eerste bijeenkomst met de band en de eerste repetitie!

Voor mij is het nu de hoogste tijd om de bas op te pakken en de songs langzaam maar zeker in mijn systeem zien te krijgen. Kijk, het zijn geen ingewikkelde songs maar als je iets goed wilt doen dan is niks makkelijk. Dat zei mijn moeder ook altijd. Sjonge, wat had zij dit leuk gevonden en zou zij ontzettend trots zijn op haar schoondochter en haar zoon. Helaas…

Lieve lezers, ik wens jullie allemaal een gezond en voorspoedig nieuwjaar!

• 

• 

• 

• 

2018

Vorig jaar stond, voornamelijk de 2e helft van het jaar, in het teken van onze verhuizing, ons samenwonen. Vanaf mei t/m eind november hebben we niks anders gedaan dan klussen. Niet in de eerste plaats in ons nieuwe huis maar in onze oude huizen. De ene moest opgeknapt worden voor de verkoop en het andere (huur)huis voor de oplevering. Het laatste was een nachtmerrie, het was zo zwaar maar met hulp van mijn beste vrienden kwam alles gelukkig op tijd af en konden we vanaf begin december bijkomen van dit alles in ons mooie nieuwe huisje.

Qua muziek heb ik vorig jaar een poging gedaan om een eigen bandje genaamd “SoulJazzClub” op te richten samen met Joanna en Jeff maar dat heeft niet lang geduurd. De samenwerking in deze samenstelling liep helaas niet soepel zoals ik had gehoopt. We hadden dan ook 2 jonkies op toetsen en drums en dan heb je zoiezo een generatiekloof die soms niet te overbruggen is. Als muzikanten al om kleine dingen moeilijk gaan doen dan hou ik altijd mijn hart vast voor wat nog komen gaat want het leven van een muzikant gaat nu eenmaal niet altijd over rozen. Je moet “volwassen” genoeg zijn, in meerdere opzichten, om in deze bizzz te kunnen (blijven) werken en om je eigen boontjes te kunnen doppen. Goed je instrument kunnen bespelen is ook niet het enige wat belangrijk is, er zijn zoveel goeie muzikanten. Je attitude, daar komt het op een gegeven moment op neer. Als ik erop terug kijk dan is dit mijn moto: “Ik doe het omdat het kan en niet omdat ik moet”. Ik hoef niet van de muziek te leven en dus moet het leuk zijn en leuk blijven. Deze ervaring heeft mij er toe gebracht om voorlopig als sessie bassist door het leven te gaan en uiteraard als vaste bassist bij alle projecten van Joanna Bridge. Ik vind het heerlijk om verschillende projecten/klussen te kunnen doen zonder mij voor onbepaalde tijd vast te leggen. Ik geniet van diversiteit in de muziek en hou ervan om met verschillende muzikanten samen te spelen. Let’s play!

2019

Het afgelopen jaar was eerst even bijkomen van alle verhuisperikelen en heb me dan ook veel bezig gehouden met muziektheorie, sightreading, wat Youtube vidootjes opnemen, wat invalklussen en uiteraard het opzetten van deze website waarmee ik pas in november mee ben begonnen. De muziektheorie en oefeningen zoals toonladders en akkoordtonen haal ik uit boeken. Ik heb een verzameling bas lesboeken met bijbehorende video. Ik ben geen verzamelfreak maar goeie bas lesboeken kan ik gewoon niet laten staan en horen gewoon in mijn verzameling. Ik vind het leuk. Het lastige is om in die flow te blijven om te studeren. Er komt altijd weer wat tussen en dan heb ik altijd moeite om de draad weer op te pakken en consistent bezig te blijven. Hopelijk gaat dat in 2020 beter. Het grootste gedeelte van wat ik heb meegemaakt in 2019 staan trouwens in mijn blogs die ik de afgelopen weken heb geschreven…check it out! Youtube videos maak ik al jaren. Dat is voor mij ook een soort van dagboek waarmee ik na een bepaalde periode kan zien wat voor ontwikkeling ik heb doorgemaakt of juist niet. Het is ook wel handig als een portfolio. Muzikanten die mij vragen kunnen dan zien wie je bent en hoe je speelt. Want dat vergeet ik te zeggen, vaak ken ik de mensen geeneens die mij bellen om te komen invallen. Of ik ken hoogstens degene die mij vraagt en voor de rest niet. Het komende jaar probeer ik meer Youtube content te creëren, dat gaat zeker wel gaat lukken met de komende theatershow. Ik moet aan de bak vanaf nu, repertoire instuderen en meedenken en opzetten van een website voor Joanna. We gaan het lekker druk krijgen met wat we het liefste doen en dat is muziek maken. Ik heb in het komende jaar ook het plan om les te gaan geven aan de beginnende bassist die ik ook adviezen kan geven over zaken zoals welke bas te kopen, welke versterker, welke randapparatuur, hoe neem ik mezelf op…noem maar op. Ik denk dat ik daar nu wel aan toe ben. Hierover zal ik ik het komende jaar meer gaan over vertellen. Kortom plannen en werk genoeg aan de winkel!

Op de valreep, zondag 29 december heb ik nog een klein optreden te doen in De Vorstin in Hilversum. Het is een open podium in het kader van de Top 2000. Ik ben gevraagd door een zanger die ik heb leren kennen op de Las Negras trip. De andere muzikanten ken ik niet maar die ontmoet ik dan tijdens de repetitie die een paar uur voor het optreden plaats vindt. Ik ben benieuwd, ben nooit in De Vorstin geweest dus het is meteen een mooie gelegenheid om die zaal een keer te zien. Het zijn maar twee liedjes en het is in de middag dus ben zondag weer lekker vroeg thuis bij vrouw en Labradoodle…:-).

Beste lezers! Dit is mijn allerlaatste blog van 2019 en ik wens jullie allemaal een hele goeie jaarwisseling en een heel muzikaal 2020 toe!

Op mijn Facebook “artiesten” pagina heb ik twee jaar achter elkaar teruggekeken naar het jaar daarvoor. Nu blik ik terug op 2017. Het jaar 2018 had ik overgeslagen want die stond voornamelijk in het teken van onze verhuizing naar Aalsmeer en was nog aan het bijkomen van alles. Maar 2018 zal ik meenemen in de komende terugblik van 2019.

2017

2017 is een mooi jaar geweest om op terug te kijken. Heel veel opgetreden en ook door heel Nederland gereisd samen met mijn vriendin Joanna. Samen uit samen thuis…:-)

Heb afgelopen jaar in twee uiteenlopende bands gezeten, een Jazz/Fusion band en een Allround coverband. Nu dacht ik bij de eerste dat het een soort van leerschool voor mij kon zijn. Dat viel dus wat tegen…heel jammer. Het repertoire leek ogenschijnlijk redelijk simpel maar moest er toch veel voor (in)studeren en spelenderwijs kom je er achter dat het toch allemaal niet zo simpel is als het in eerste instantie lijkt. Dat is goed, goed voor de muzikale ontwikkeling maar het liep niet zoals ik had gehoopt. Als iemand z’n huiswerk structureel niet doet en op repetities maar een beetje zit aan te klooien dan heb ik het wel gezien op een gegeven moment. Wachten op iemand die het niet kan spelen tijdens een repetitie is niet mijn sterkste punt. Hobbymatig in een band spelen doe ik dan ook niet meer of ik moet echt er wat van kunnen leren waar ik beter van word. Helaas was dit hier niet het geval.

De coverband Coverparty, waar ik afgelopen jaar mee heb gespeeld hield in november op te bestaan. Muziek is een taal, een taal die iedereen op zijn eigen manier spreekt. Luisteren is voor een muzikant een belangrijk aspect , misschien wel het meest belangrijke. En dan heb ik het niet alleen over luisteren naar de muziek zelf maar ook over luisteren naar wat je elkaar te zeggen hebt, het begrijpen, het accepteren en daar ook wat mee doen. Daarmee toon je je respect naar elkaar…

Hoe ik het afgelopen jaar heb ervaren? Een allround coverband die liedjes van begin tot het eind naspeelt zoals op de cd staat is voor mij een soort van lopende band werk. Weinig inspirerend. Dat wil niet zeggen dat ik niet van zo’n avond kan genieten maar met de muziek zelf heeft het niet veel te maken. Het is gewoon een job in een vaak leuke en mooie omgeving, en die job moet gewoon zo goed mogelijk geklaard worden. Daarvoor krijg ik betaald en de ene avond gaat het beter dan de andere, we zijn nou eenmaal mensen. Muziek naspelen en muziek maken zijn voor mij twee verschillende dingen. Lopen er backing tracks mee dan heb je geen keus en moet je je strak aan de arrangementen houden. Lopen er geen backing tracks mee dan mag je af en toe wel met een song aan de haal gaan vind ik. Dat is leuk, dat is spannend! Dan kan je de vorm loslaten en eventueel korte solo’s erin knallen en het weer net ietsje anders presenteren dan de avond ervoor. Dat houdt het fris, interessant en interactie binnen een band is altijd goed. Maar ja, dat moet je als band ook maar kunnen en willen. Exact naspelen is ook prima hoor, dan beschouw ik het eigenlijk meer als een job. Uhhh nee, muziek is voor mij geen hobby. Muziek is mijn passie en een belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse leven.

Wat ik van het afgelopen jaar heb geleerd? Ten eerste met inear monitors spelen want dat was voor het eerst in mijn leven en dat is me ook zeer goed bevallen kan ik je zeggen maar met de eigen basversterker op het podium blazen blijft toch wel het meest kicken! Songs in een hoog tempo uitschrijven en het me eigen maken, Kom maar op!…😉. Op de juiste manier mezelf voorbereiden op een gig, nog beter in genre spelen en hoofdzaken van bijzaken kunnen onderscheiden. Verder al je andere zaakjes voor elkaar hebben voordat je het podium betreedt. Vier maal drie kwartier spelen is niet niks en die pauzes tussendoor kan ik beter gebruiken om me op te laden voor de volgende set i.p.v. mezelf onder het publiek te begeven. Biertjes drinken blijft echter wel lekker!…🙂

Wij, Joanna Bridge en ik, gaan in 2018 op zoek naar een nieuw avontuur met nieuwe muziekvrienden om samen een leuk nieuw swingend en gezellig muziekcollectief op te zetten met een leuke club goed musicerende mensen met een open mind en een goed oor met de ingrediënten Soul en Jazz. Het wordt muziek spelen vanuit het hart met interactie tussen de muzikanten en met het publiek. Dat is waar live muziek wat mij betreft om draait.

Allemaal een goed uiteinde en een heel gelukkig nieuwjaar!

Cheers!

Het begint…het begint nu langzamerhand ook voor mij. De bassist, het klankbord, de steun en toeverlaat, de partner in crime, de partner van…, moet nu ook aan de bak….yesss!!!

Vorig week hebben we een gezellige meeting gehad bij onze goeie vriend Jeffrey Rademaker, onze gitarist en muzikaal leider. Dit gaat uiteraard gepaard met heel veel lekkere Indo food (zie foto’s) en gezelligheid. Die man kan naast goed gitaar spelen ook geweldig koken! In grote lijnen hebben we de show besproken en welke liedjes er zijn uitgekozen door Joanna. Het gaat er nu om welk liedje wanneer wordt gespeeld in de show. Voor een normale gig studeer ik het hele liedje in maar dat is nu niet altijd nodig. Dit zal binnenkort nog wel even besproken worden welk liedje wel en welk liedje niet in z’n geheel en tot hoever. Er zijn momenten in zo’n show waar we maar een klein gedeelte spelen van een lied. De muziek in deze show dient ter ondersteuning van het verhaal en een exacte timing van de muziek zal hier een grote rol spelen denk ik zo.

De playlist met de liedjes zitten inmiddels in mijn Ipad in het Anytune progamma en nu is het tijd om deze heel vaak te beluisteren. Ze moeten nu in mijn systeem komen zodat ik ze kan dromen. En…de eigen composities van Joanna zijn in demovorm dus zal ik voor mijn baspartijen voor de live band ook mijn gedachten moeten laten gaan en creëren. Ik ben nu zelfs al bezig welke bassen ik zal gaan gebruiken en ook welke basversterking. Want hier kan ik ook nog uit kiezen. Een luxe is het, ik weet het. Maar wat de basgitaren betreft, ik zal in ieder geval een 5-snarige en een 4-snarige fretless Fender jazz bas meenemen. Oh, die fretless gaat zo mooi klinken bij het liedje wat ik in gedachten heb. Kan niet wachten! Misschien dat ik mijn electrische contrabas ook ga gebruiken maar die keuze moet ik nog maken op basis van hoe we die liedjes gaan brengen. Ik weet ook nog niet precies hoe ik de show op “papier” voor me moet neer leggen. Want ik moet ook het script volgen om op tijd te beginnen en om op tijd te eindigen tussen de verhalen door. Ik bedoel eigenlijk, hoe doe ik dat praktisch met de bladmuziek en script op de lessenaar? Anyway, ik kom er wel uit, maar nu ik er zo aan denk…hmmm.

Ik kan met blijdschap zeggen dat de begeleidingsband in ieder geval nu helemaal compleet is. Dat heeft Joanna mooi voor elkaar! We zijn er trots op dat deze mensen met ons mee willen doen. Op Gitaar en onze muzikaal leider: Jeffrey Rademaker, op Keyboards en Piano: Mark Milan, op Drums: Marcel Sapthu, op Saxofoon: Remco Icke en ondergetekende op de bas! Het zijn stuk voor stuk geweldige muzikanten en fijne personen en wij vinden het geweldig dat zij voor deze productie allemaal beschikbaar zijn! Oh yeah!

Onze muzikaal leider gaat nu bezig om het repertoire uit te schrijven, komt in de eerste week van januari hier en ondergetekende gaat alles herhaaldelijk beluisteren voordat ie de bas pakt. Nu ik met de griep op bed lig is daar dan ook alle tijd voor…hatsjoehhh!

• 

• 

• 

Op mijn Facebook “artiesten” pagina heb ik twee jaar achter elkaar teruggekeken naar het jaar daarvoor. Ik begin met 2016 en volgende week een terugblik op 2017. Het jaar 2018 had ik overgeslagen want die stond voornamelijk in het teken van onze verhuizing naar Aalsmeer en was nog aan het bijkomen van alles. Maar 2018 zal ik meenemen in de komende terugblik van 2019.

2016

Hoe snel kunnen de dingen in een jaar ineens veranderen? Van de Blues naar de Jazz en van de ene leuke coverband naar de ander.

Afgelopen januari werd ik tot mijn grote verbazing teruggevraagd door zangeres AJ Plug waar ik 14 maanden daarvoor een klein 1,5 jaar mee heb gespeeld en heel Nederland mee door heb getourd. Maar afgelopen juni besloot ik, na een half jaar, toch ermee te stoppen. Als het gevoel zegt dat het niet meer goed zit dan moet je er gewoon mee kappen ondanks dat je weet dat de groep in de lift zit qua succes. Mijn laatste 3 optredens met hun waren overigens de vetste die ik met die formatie (van dat moment) in al die jaren heb gedaan. En die mooie herinnering neem ik mee.

Speelde ik sinds mei 2015 met de Coversolution, een gezellige en leuke coverband met elke keer weer een leuk en verrassend optreden, ook dat is nu voorbij. Afgelopen 15 december was mijn laatste optreden met hun. De koek was gewoon op en dan moet je verder gaan kijken. Ik heb daar erg veel plezier gehad en zal dit clubje fijne mensen zeker gaan missen.

Ergens in september kwam ik een advertentie tegen op FB waar een Jazz Fusion band een bassist zochten. Na auditie te hebben gedaan hebben ze besloten om met mij verder te gaan. Voor mijn muzikale ontwikkeling is dit een stap in de goeie richting. Het vergt wat meer van een muzikant om deze muziek goed te kunnen spelen of überhaupt te kunnen spelen. Samen met drie andere heren maken we de muziek voor ons plezier. Begin januari staat er een optreden gepland en vind dit extra spannend want heb nooit de kans gehad om deze muziek live voor publiek te spelen. Van de Blues naar de Jazz…met de band Jazzeker.

In oktober kreeg ik een mailtje binnen van Coverparty met de vraag of ik auditie wou komen doen. Nu was ik al op zoek naar een nieuwe coverband, komt dit gewoon zo op mijn pad! Hier ook auditie voor gedaan, twee weekjes wachtten en toen kwam het goede nieuws dat ze voor mij hadden gekozen. Inmiddels gisteren het eerste optreden gedaan met de band en de kop is eraf! Heerlijk! Elke dag was het songs instuderen, uitschrijven etc. om maar de deadline te halen. Nu wat meer relaxter nieuw repertoire instuderen. Het bandgevoel wat ik al jaren niet meer had heb ik weer terug en dat voelt lekker! Ik heb hier een goed gevoel bij en hoop dat dit nog lang mag voortduren met deze leuke club.

Hoe allround kan je bezig zijn als muzikant? I’ll love it…I’m feeling blessed!
Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling en een voorspoedig 2017!

Het krijgen van complimenten als muzikant heb ik vroeger altijd een beetje ongemakkelijk gevonden. Wist niet zo goed hoe ik daar mee om moest gaan als men het mij persoonlijk gaf. Hey… I’m just the bassplayer you know. Ik had dan een glimlach op m’n gezicht en zei dan wat verlegen “dank je wel”. Nu praat ik over meer dan 25 jaar geleden hoor. Het voelde wat ongemakkelijk maar dat gevoel is nu wel over. Hoe meer complimentjes hoe beter…hahaha!…kom maar op mensen!…:-). Nee hoor…geintje…;-).

Anyway, ik heb een paar complimentjes die ik wel de moeite waard vond om hier even een korte blog aan te besteden. Die ene van Obama is wel erg leuk……je ziet alleen m’n bas en mijn kin…lol! Er was ook een Amerikaan die zei ”for a white dude you’re killin’ it!”…dat is grappig! Helaas is die gast van Youtube verdwenen en die post helaas ook bij de Gospel video…oftewel ik zat lekker te grooven als een malle (zie Fred Hammond video) …hahaha! Maar…dat ik twee viewers tot inspiratie kon zijn om te gaan bassen vind ik nog steeds prachtig mooi (zie laatste foto).

Ik plaats dit omdat complimentjes tegenwoordig zeldzaam zijn en dus meer waard zijn dan pakweg 25 jaar geleden door de zovele verschillende social media waardoor men verzadigd raakt en de daarbij komende haters die met afgunst alles lopen af te zeiken en je alles misgunnen…#koestercomplimentjes

• 

• 

• 

• 

• 

Iedereen heeft zo zijn eigen manier van instuderen van nieuwe songs en ook ik heb mijn manier gevonden. Als sessie bassist moet ik vaak in korte tijd een avondvullend progamma instuderen. Dat betekent vaak 3 of zelfs 4 sets van rond de 9 muziekstukken. Ik zeg stukken muziek want er zitten ook vaak medleys tussen. Het aantal songs komt daardoor nog hoger te liggen. Kreeg ik afgelopen augustus een berichtje van een drummer via Facebook. Of ik kon invallen voor zijn vaste bassist en binnen 3 weken iets meer dan 40 songs kan instuderen. Gaat dat lukken denk je? Ach het meeste ken je wel zei hij er achteraan. Ik beaamde dat natuurlijk en ging ermee akkoord. Ik vroeg hem om de beschikbare audio files en bladmuziek die ik dezelfde avond nog toegestuurd kreeg. Het zag er netjes en overzichtelijk uit allemaal. Dat was dik in orde, dat is niet vaak het geval namelijk. Nu zag ik die song titels en dacht bij mezelf, ja het zijn inderdaad aardig wat songs die ik al ken maar een aantal in andere versies en ook nog eens complexe versies. Dit speel ik niet even door en dan klaar, nee daar moet ik echt voor gaan zitten. En oh jee, o.a. die Justin Timberlake versie en die Bruno Mars versie (zie videos)….uuuuhhh! Dit zijn niet de makkelijkste versies kan ik je vertellen. De song titels die mij in eerste instantie niks zeiden heb ik dag in dag uit op Radio 538 op kantoor al moeten aanhoren, kwam ik later achter, want daar staat de radio de hele dag aan. Heeft die #@#! radiozender toch nog enig nut…;-). Er was voor deze klus echter maar 1 repetitie gepland en daarmee moest ik het doen. Ik was in ieder geval vastberaden om deze uitdagende klus te klaren. Bij sommige klussen zijn er helemaal geen repetities en dan is het gewoon een kwestie van heel erg goed voorbereiden en gewoon gaan. Op zich vind ik dat ook geen probleem maar dan moet je ook wel heel erg op de anderen kunnen vertrouwen dat zij hun partijen goed kunnen spelen zonder twijfel. Dit is vaak wel het geval met muzikanten die van blad af kunnen lezen en muzikaal onderlegd zijn. Het werkt gewoon allemaal wat sneller en makkelijker ook. De liedjes zijn gewoon zoals ze zijn, niks meer en niks minder. Alles staat vast en dat maakt het wat mij betreft dat je gewoon kan inpluggen en kan gaan spelen. Goed luisteren naar elkaar en goed communiceren met elkaar wordt dan nog belangrijker dan het al is. Als je geconcentreerd blijft spelen zal er weinig meer fout kunnen gaan.

Met de ervaring die ik in de jaren heb opgedaan vind ik het een verademing om muziek van blad af te kunnen lezen. Ik zeg wel blad maar tegenwoordig staat alles op de Ipad natuurlijk. Het maakt zowel een repetitie als een optreden een stuk makkelijker. Bij muzikanten die niet kunnen lezen en theoretisch niet of nauwelijks onderlegd zijn gaat het vaak van “we doen nog tweemaal dat ene rondje en dan bij de “tuut tuut beng beng” stoppen we heel even en dan komt de drums en die doet dan boem boem tak” en daarna soms nog die eindeloze discussies er achteraan omdat de een de ander niet begrijpt. Zo heb ik het jaren meegemaakt en nog steeds hoor. Niet erg, maar geduld is hierbij een schone zaak. Ik stel me het zo voor dat ik bij de bakker sta en er komt iemand binnen die de Nederlandse taal niet of nauwelijks spreekt en met handen en voeten duidelijk moet maken wat hij precies wil hebben. Uiteindelijk gaat hij wel met het juiste brood naar huis maar heeft zoveel veel meer tijd nodig gehad om dat duidelijk te kunnen maken. Muziek lezen hoeft niet perse van notenschrift maar dat kan ook heel goed van een (zelfgeschreven) leadsheet. Een leadsheet waarbij je op je eigen manier het zo weet op te schrijven dat het je door de song heen kan leiden. Je kan het zien als een soort van navigatie. Een onderwerp waar ik het in een andere blog over zal hebben is de opmerking “lezen tijdens het spelen” gaat ten koste van het gevoel en het zou niet “Rock & Roll” zijn. Hier ben ik gedeeltelijk mee eens maar wat totaal niet R&R is dat je vormfouten maakt en in het nummer verdwaald en dan niet meer weten waar je bent. En ook als ik je hoor twijfelen wanneer over te gaan naar bv het refrein of de bridge vind ik ook niet echt R&R. Ik zelf gebruik het lezen voor een groot gedeelte als navigatie en voor belangrijke details die ik niet wil of mag missen. Dat is anders als ik een nummer helemaal niet ken en helemaal moet lezen. Als ik het liedje niet ken dan zit ik tijdens een optreden zowat met m’n hoofd in m’n Ipad maar het belangrijkste is dat ik de vorm goed aanhoud, blijf grooven en vertrouwen uitstraal. Als sessie muzikant krijg ik vaak te maken met een eenmalige klus en is uit het hoofd leren gewoon ook zonde van de tijd en zeker met zo’n grote hoeveelheid. Lezen is dan ook echt een pre in deze.

Sinds dit jaar ben ik bezig om het notenschrift onder de knie te krijgen. Ik heb ervaren dat het een goeie skill is die mij meer werk kan brengen. Je kan vele malen sneller werken en het communiceert ook makkelijker met andere muzikanten. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer wordt gevraagd waar dit uitermate handig is of zelfs nodig is want soms krijg ik geeneens audio files om in te studeren. Ook de geweldig mooie bas lesboeken bij mij in de kast wil ik kunnen lezen. Er gaat een nog grotere wereld voor me open straks! Oh, en over groot gesproken. Als ik later groot ben wil ik in een Big Band gaan spelen. Allemaal Jazz standards en Sinatra liedjes spelen met een grote blazers sectie…geweldig! Dat is nog steeds een grote droom van me waar ik nog heel hard aan moet werken. Noten lezen is hierbij een vereiste en dus een hele goede reden voor mij om het te leren!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Soms heb je van die weekenden waar je lekker veel bezig kan zijn met dingen die alleen maar met muziek te maken hebben. Heerlijk is dat. Heerlijk omdat ik geinspireerd wil blijven voor de dingen die komen gaan en nog allemaal wil gaan doen. Uiteraard staat het huishouden hier voornamelijk in het teken van de komende theatershow die volgend jaar in mei zal plaatsvinden. Afgelopen week is de knoop doorgehakt en de precieze datum en locatie zijn nu eindelijk daar! De show zal plaatsvinden op 15 mei 2020 in de Griffioen in Amstelveen….yesss!

Afgelopen vrijdagmiddag was de fotoshoot voor Joanna haar marketing activiteiten. Zo tof dat dit kon plaatsvinden in de fotostudio van Stanley van der Hoeven. Buiten dat hij een te gekke fotograaf is, is hij ook een gitarist en een oude muziekvriend die ik inmiddels meer dan 25 jaar ken. De foto’s zijn binnen en de keuze is door Joanna ook reeds gemaakt welke zij zal gaan gebruiken voor de promo. Mooie foto’s! Dit kan alvast worden afgevinkt van haar to do lijstje…check!

Vrijdagavond reden we richting Veenendaal om daar de CD presentatie mee te maken van de close harmony groep “Company of Fools”. Goeie band met drie zangers. Het is de band van Ralph van Manen die ik ken van de afgelopen Las Negras reis. Geweldige singer/songwriter/producer! Het concert vond plaats in de Basiliek in Veenendaal en ik had niet verwacht dat die zaal zo groot zou zijn en mooi ook. Wat een locatie zeg! In het voorprogamma stonden zijn dochter Suze van Manen en de zangeres Dana van Bergen. Twee geweldige zangeressen. En Robin van Beek, die mocht twee van zijn eigen songs ten gehore brengen. Dat waren twee hele mooie Nederlandstalige songs die wel even binnenkwamen…prachtig! Er kwamen een heleboel mooie songs voorbij bij de “Company of Fools”… en het werd een heerlijk avondje uit voor ons beiden. Ik heb ervan genoten!

Gisteravond heb ik opgetreden in Rijswijk op de Scorpion Party. Dit is een jaarlijkse benefietavond waar bands belangeloos hun medewerking verlenen voor het goede doel. Deze avond wordt georganiseerd door de Edwin Meyer Foundation en de opbrengst gaat naar onderzoek en bestrijding van kanker. Normaal gesproken doe ik geen gratis optredens maar dit is een goed doel die mij aan het hart gaat. Degenen die mij goed kennen weten wel waarom. Ik was gevraagd om mee te doen, door een van de zussen van Edwin Meyer (R.I.P), en speelde gisteren samen met de zusjes Meyer en hun broer George op gitaar. De avond was top met leuke mensen, te gekke bands en heerlijk eten. Klinkt als een Indo party niet? Ik heb van deze avond genoten. Het leven werd hier dan ook goed gevierd in de grote aula van het Yardenhuis van Rijswijk. Het werd een bijzondere avond. Ik kreeg vandaag een berichtje op Facebook van Sandra Meyer. Dit geeft aan hoe speciaal deze avond is geweest voor de familie: Sandra Meyer En Rick.. hoe bijzonder is het dat ik jou via Facebook heb benaderd en dat je ‘toevallig’ ook uit Deventer komt net als mijn opa en ma en dat je vervolgens geheel belangenloos gelijk ja zei om met ons mee te doen aan dit benefietproject…ik kan niet met woorden beschrijven hoe dankbaar ik ben! #toevalbestaatniet #welovemusic 🤗❤💋

Nu, zondagavond, even lekker chill deze blog afschrijven met een heerlijk glas rode wijn erbij, m’n muziekspulletjes uitpakken en genieten van de resterende avond…cheers!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•