The word is out! Joanna Bridge heeft dit weekend getekend bij Today Music in Huizen! Het management bureau van JP van der Sluis neemt de zakelijke kant nu over wat volledig in handen was van Joanna zelf. JP is misschien beter bekend als Peter Douglas, de Nederlandse Frank Sinatra die meer dan 30 jaar geleden de Soundmix show had gewonnen. Ik herinner me het nog als de dag van gisteren want in die tijd had je niet zoveel van dat soort progamma’s. En gisteravond zat ik ineens aan de tafel met hem en Joanna om het “champagne” moment mee te maken en op plaat vast te leggen.

Met de ervaring en expertise van JP kunnen we het theater project naar een hoger plan tillen en ook meer bekenheid genereren. Dat wil niet zeggen dat hij ijzer met handen kan breken maar we gaan kijken hoever we dit alles tot in de puntjes kunnen verfijnen. Het voelt goed en al met al denken wij, Joanna en ik, dat we fijne en capabele mensen om ons heen hebben verzameld.

Een aantal weken geleden hebben wij bij ons thuis besprekingen gehad met onze bandleden. Eerst met de backing vocals van de DC Motion ladies. Helaas geen foto’s er van gemaakt. Joanna heeft het script en draaiboek met hun doorgenomen en uitgelegd wat de bedoeling is en wat de verwachtingen zijn. Hetzelfde hebben we een week later gedaan met de muzikanten. Ook alles doorgenomen en nu is het op naar de repetities. De alleerste repetitie zal binnen twee weken plaats vinden met alleen de vocalisten. De muzikanten zullen elkaar begin april in de oefenruimte ontmoeten.

We take it to the next level!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

De huidige generatie heeft tegenwoordig alle informatie binnen handbereik en dus ook tutorial videos. Als je ziet hoeveel wonderkinderen er allemaal voorbij komen op het internet dan zou je haast denken dat het merendeel van de jonge muzikanten zo is want ze hebben nu Youtube, wat wij vroeger niet hadden. Zou het daar door komen en zou het echt zo zijn dat je zelf heel veel beter zou zijn dan je nu bent door het bekijken van Youtube videos? Ik denk qua speltechniek wel. Maar qua muzikaliteit? Hmmm…als je vroeger al niet de moeite nam om liedjes uit te zoeken, om les te nemen bij een muziekleraar of zelfs maar een lesboek aan te schaffen voor het instrument wat je speelt en je je verder niet verdiepte in harmonie, melodie en ritme, dan vraag ik me af of je inderdaad nu een betere muzikant zou zijn geweest. De noot A op de E snaar heeft mijn voorkeur boven vakje 5 op de bovenste snaar als je begrijpt wat ik bedoel. Het heeft grotendeels deels te maken met je gedrevenheid en discipline. Vroeger zocht ik songs uit op gehoor met mijn platenspeler of cassettedeck. Huh, wat zijn dat voor apparaten? Voor de jongeren onder ons…even googlen. Dus…ik de pickupnaald van de platenspeler voorzichtig oppakken en proberen het weer op de juiste plaats terug te zetten zodat het stukje herhaald kon worden. En zo keer op keer. Of met de cassettedeck telkens op rewind drukken en dan weer op play drukken met de basgitaar op schoot. Zo leerde ik basgitaar spelen. Jaja, dat waren nog eens tijden! Het probleem met deze ouderwetse methode is dat de speltechniek best moelijk te ontcijferen was. Het is vaak moeilijk te horen wat die muzikant speltechnisch aan het doen is. Nu kan je het nauwelijks meer voorstellen want je ziet tegenwoordig alles op beeld gebeuren. En vaak zijn er ook nog eens tutorials die alles rustig stap voor stap uitleggen. Dus als je er de tijd voor neemt, geduld hebt en de nodige doorzettingsvermogen dan zou je de moeilijkste partijen moeten kunnen spelen. Er vanuitgaande dat je het nodige talent hebt natuurlijk. Het wordt voorgekauwd allemaal. Ook bv liedjes uitzoeken, dat wordt ook allemaal voorgekauwd d.m.v. een tutorial. Het eindresultaat telt toch hoor ik je denken. Het probleem hier zit in het trainen van je gehoor. Al die geweldige baslijnen die je graag wilt kunnen spelen worden visueel duidelijk en panklaar uitgelegd. Je hebt dan wel gauw de neiging om te luisteren met je ogen. Goed kunnen luisteren en een getraind gehoor hebben is essentieel om goed te kunnen musiceren. Dit is nou een van de redenen waarom weinig muzikanten meer kunnen jammen. En ik bedoel spontaan jammen, so out of the blue. De toetsenman legt een paar akkoorden neer, of de bassist speelt een baslijn en na een paar rondjes luisteren volgt de rest en we hebben een jam! Tegenwoordig betekent een jam bijna altijd een bestaand liedje spelen. Dat is dan het veilige kader waarin zich men begeeft. Nee, ik bedoel echt spontaan jammen en improviseren, dat zie ik weinig meer bij muzikanten. Op een paar akkoorden grooven of op een akkoordenschema en lekker los gaan! Men is gewoonweg niet meer gewend om op gehoor te spelen want men is gewend om alles voorgekauwd te krijgen en na te spelen zoals men het heeft aangeleerd. Jammer jammer jammer. Zelfs bij conservatorium muzikanten zie ik dat. Altijd maar die eeuwige standards spelen, op jamsessies , die ze op school hebben geleerd…want dat is wel zo veilig. Ook ik (be)studeer de mogelijkheden van standards hoor, ze zijn leerzaam en ben er nog steeds mee bezig met veel plezier. Maar zet mij als bassist in een spontane jam en ik kan je meteen volgen met meer plezier. Net als in vroegere tijden, op gehoor spelen en verder alle zintuigen wijd open zetten en gaan. Harmonie, melodie en groove…let’s play!

Als ik Youtube zou hebben gehad in mijn tijd dan zou ik wel een wat betere muzikant/bassist zijn dan ik nu ben denk ik. Het probleem is dat ik altijd lui ben geweest. Nu realiseer ik me pas hoe lui eigenlijk. Ik heb vroeger zoveel kansen gehad om me echt goed door te ontwikkelen door met zoveel verschillende geweldige en vaak ook virtuoze muzikanten te spelen. Ik kan nu aan name dropping gaan doen maar dat laat ik achterwege. Wat een geweldige muzikanten heb ik ontmoet in mijn leven. Ik denk vaak bij mezelf…”had ik maar” en..”als ik”… Dat neemt niet weg dat ik best wel tevreden ben met wat ik nu kan en hoe ik mezelf neerzet als bassist/muzikant ;-). Maar uitgeleerd ben ik natuurlijk nooit…en…beter laat dan nooit!

Ik ben best wel veel actief op social media en dus ook op Facebook. Er zijn veel posts te lezen waar er flink gediscuseerd wordt over van alles en nog wat. Naar mijn mening is het de afgelopen jaren steeds erger geworden met klagende en zeurende mensen die ook nog eens geen fatsoenlijke discussies kunnen voeren en er genoegen in scheppen om anderen af te zeiken en af te branden. Het is ook opvallend dat een post met een negatieve lading heel veel meer aandacht krijgt dan een positieve post. Iedereen duikt er boven op als vliegen op een hoop stront. Alleen daarom al zal ik me nooit in een online discussie mengen. Ook al hebben de mensen kennis van zaken over het onderwerp, wat helaas vaak ook nog geeneens het geval is, dan ontbreekt nog altijd de nuance. En degene die de moeite nemen om het te nuanceren komen met zoveel tekst dat de mensen vaak geeneens de moeite nemen het door te lezen. Dan heb ik het nog geeneens over de mensen die niet op een normale manier een discussie kunnen voeren en dan maar onfatsoenlijke dingen gaan roepen. Naar mijn mening is een platform als Facebook een afspiegeling van de samenleving en is Facebook voor mij niet meer het Feestboek van 10 jaar geleden. Maar gelukkig hebben de leuke en positieve posts nog steeds de overhand. Dit gezegd hebbende geniet ik nog steeds van FB en spoel alle shit dan ook meteen door het toilet.

Uiteraard zijn wij bassisten ook mensen en zag ik de afgelopen tijd online wat discussies en meningsuitingen voorbijkomen waar ik me niet in wil mengen maar zeker wel een mening of gedachten over heb. De 5 punten hieronder zijn wel echt een bassisten ding dus geen algemene praat meer zoals in de inleiding hier boven. Eens even kijken of het mij lukt een genuanceerde mening te geven over onderstaande punten…;-)

1. Veel discussies over dat een bassist niet met een plectrum zou moeten spelen want dat is voor gitaristen.

Flauwekul. Het hangt ervan af wat de muziek nodig heeft. Zit je bv in een Beatles coverband dan moet je wel met een plectrum moeten spelen om de sound te benaderen. Het liefst in combinatie met een vioolbas natuurlijk maar een plectrum maakt al een groot verschil. Paul McCartney is een plectrum bassist, dus waarom zou jij het dan niet met een plectrum spelen? Ik wou dat ik goed met een plectrum kon bassen. Luister maar eens naar Bobby Vega, Cody Wright en Anthony Jackson om maar wat namen te noemen. Dan is de plectrum discussie wat mij betreft gauw afgelopen.

2. Belachelijk al die bassen met meer dan 4 snaren, Jaco Pastorius, Marcus Miller en Victor Wooten doen het ook op een 4.

Ik zie mezelf als een 5-string bassist die af en toe die lekkere lage B aanslaat maar het niet overdrijft. Wat sommigen niet begrijpen is dat je weleens synth bass partijen moet naspelen. Zeker als je in een zogenaamde allround coverband zit die een repertoire van A tot Z speelt. Die synths hebben meer octaven en kunnen dan ook lager dan een 4-snarige bas. Om deze partijen goed te kunnen simuleren kan je met de B-snaar lekker die laagte in. Een voorbeeld van een liedje die naar mijn mening niet zonder een 5-snarige bas kan is bv: Ain’t no body van Chaka Khan. En Uptown Funk van Bruno Mars speel ik het liefst op een 5-snarige bas. Een gerenomeerde 4- snarige bassist zei me onlangs dat ik het ook kon doen met het gebruik van een octaver. Dat kan maar ik vind het gewoon niet lekker om hele liedjes met een octaver te spelen en Ain’t nobody met een octaver? Nee, niet voor mij. Tijdens de komende theatershow kan ik trouwens ook niet zonder mijn 5-string. Een of twee liedjes worden duidelijk op een 5-string gespeeld en op een 4 klinkt het dan gewoon niet lekker. En waarschijnlijk is de lage B-snaar ook in het arrangement verwerkt. 6 snarige bassen worden b.v. vaak gebruikt in de Jazz en Latin muziek en zo hebben alle snaartjes zo z’n functie.

3. Je hebt maar 1 bas nodig, waarom al die bassen? Je kan er maar op een tegelijk spelen. Ja duhhh…dat weet ik ook wel.

Die 5-snarige heb ik gewoon nodig, zoals ik al zei, en soms is een fretless bas ook wel heel erg fijn voor een hele andere sound. Een 4-snarige Jazz Bass met roundwounds en een Precision Bass met flatwounds vind ik onmisbaar in mijn arsenaal. Verder een akkoestische bas voor hoe kan het ook anders…akkoestische sessies. Ik heb voor elke klus en stijl muziek wel een geschikte bas met roundwound, flatwound en nylon snaren. Ik heb bassen in diverse smaken zeg ik altijd maar. En zeg nou eerlijk. Welke bassist zou nou niet een mooie collectie willen hebben staan? Zoals je ziet…onmogelijk voor mij om het met 1 te doen. Smoesje natuurlijk, ik wil het gewoon niet..;-). Maar extra basgitaren is nooit weg als sessie muzikant.

4. Je moet gewoonweg niet gratis optreden want daarmee maak je je eigen markt kapot.

In het hogere segment met bands op hoog niveau zal dit niet opgaan. Die vragen gewoon hun hoge vaste prijs. Wat namen die mij meteen te binnen schieten zijn de Boston Tea Party en Beethoven. Dat zijn gewoon kant en klare bands met alles erop en eraan en hebben muzikanten die vlug inwisselbaar zijn omdat de meesten van hun een muzikale opleiding hebben genoten en gewoon van bladmuziek kunnen lezen. De show hangt wat mij betreft dan ook af van de vocalisten die op de voorgrond staan en de show moeten maken. Het zijn wel hele vette coverbands overigens. Menig bandje heeft ook geen flauw idee wat hier allemaal bij komt kijken. Maar het gaat hier ook niet over het hogere segment bands. Voor mij als sessie muzikant kan je me altijd vragen voor een hamburger en een biertje maar een grote kans dat ik het aan me voorbij laat gaan. Ik weiger dat niet altijd. Als ik in een band zou zitten die (ook) originals zou spelen, eigen geschreven liedjes, dan zou ik elke kans, samen met de andere bandleden, aanpakken om de liedjes ten gehore te brengen voor publiek. Speel ik in een gezellig bandje die op bruiloften, partijen en bedrijfsfeesten speelt dan zou ik het waarschijnlijk niet doen. Nee, het hangt echt af van de situatie af. Zelf kijk ik vaak of ik er beter van word. Kan ik nieuwe muzikanten ontmoeten die er voor mij toe doen? Speel ik voor leuk publiek? Loopt er een fotograaf rond die foto’s van ons neemt? Vind ik die gig wel leuk? Het klinkt misschien raar dat ik dit zeg maar niet voor niks gaat de zon op toch? Ik heb ook een prive leven en ben geen twintiger meer die naar jamsessies gaat elke week. Ik snap het wel hoor dat muzikanten gratis willen spelen want de drang is groot. Een muzikant wil gewoon spelen en alleen muzikanten snappen dat. En als de cafe eigenaar besluit om een minder goede band gratis in zijn tent te laten spelen dan kan je er niks aan doen behalve zo goed te zijn als je maar kan. Muzikanten willen spelen, dat is gewoon de aard van het beestje. We hebben niet voor niks hard geoefend en voor heel veel geld hun apparatuur aangeschaft waar we vaak onzettend trots op zijn. Nee, ik vind het moeilijk om hierover een oordeel te geven. Het hangt van de situatie af waar je je zelf in bevindt.

5. Effect pedalen zijn alleen voor gitaristen. Een bassist moet gewoon inpluggen en klaar.

Mijn twee favouriete pedalen zijn het volumepedaal en het stemapparaat. Ok, je hebt zo’n clip on tuner maar die hang ik tijdens live optredens echt niet aan mijn bas. Dat vind ik echt geen gezicht. Verder gebruik ik een octaver en een envelope filter om een synth bass te imiteren. Hoe vaak heb ik gitaristen niet horen zeggen “dat heb je toch helemaal niet nodig, je bent een bassist”. Tja, als je drie akkoorden muziek speelt dan begrijp ik zo’n opmerking wel. Nee hoor, deze pedaaltjes gebruik ik lekker in de Soul, Jazz en Funk muziek. Niet overdreven maar smaakvol. Dus nee, pedaaltjes zijn niet alleen voor gitaristen.

Dit zijn maar een paar punten die ik online langs heb zien komen waarbij muzikanten nogal heftig hun mening verkondigden. Ik kan alleen maar zeggen: probeer je eens in de ander te verplaatsen voordat je wat roept. Iedereen heeft zo zijn eigen manier van spelen en een eigen visie. Als iedereen hezelfde zou doen dan zou het muzikaal landschap wel erg saai zijn. Lang leve de diversiteit en goeie discussies moeten altijd blijven.

• 

• 

Zo, de feestdagen liggen achter ons. Dat waren heerlijke maar best wel vermoeiende dagen. Zo’n break aan het einde van het jaar is wel lekker maar het haalt mij ook uit mijn flow. Aangezien ik overdag op een financiële afdeling van een bedrijf werk is het aan het einde van het jaar altijd aanpoten voor de jaarafsluiting. Wanneer de meeste werknemers in deze periode achterover leunen, hun zonden van het afgelopen jaar rustig overdenken met een glas wijn erbij en kerstvakantie vieren, mogen de finance mensen vaak een tandje harder gaan werken. Ach, het belangrijkste is dat ik samen met Joanna genoten heb van de hele kerstperiode inclusief de mooie kerstboom, versieringen, buitenverlichting , sociale verplichtingen, de gezelligheid en lekker eten. Gewoon alles erop en eraan…we genieten ervan!

De allereerste concrete voorbereiding is gisteren begonnen. Rond een uur of 19.00u kwam onze goeie vriend en muzikaal leider Jeffrey Rademaker bij ons thuis langs om alles door te spreken. De liedjes worden door hem uitgeschreven en het een en ander zal iets anders gearrangeerd moeten gaan worden zodat deze beter in het draaiboek passen. Het draaiboek is van begin tot eind doorgenomen en de liedjes zijn stuk voor stuk besproken. Onder het genot van een drankje, een snack en later op de avond een heerlijke homemade Thaise noodle soep, hebben we heel veel kunnen doornemen en kunnen bespreken. Spijkers met koppen slaan heet dat. Het is allemaal best wel intensief na een hele dag gewerkt te hebben maar als je het gevoel hebt dat het vruchtbaar is geweest en we weer een stap verder zijn dan geeft dat een voldaan gevoel. En dat voelt goed! Ik schijn dus een liedje op de akoestische gitaar te spelen. Dat is een idee van Jeff. Ik vind het leuk! Dus samen met Jeff op de gitaar, een keer wat anders. Wel spannend hoor want ik heb al jaren niet meer op een podium gitaar gespeeld. Maar ach, het zijn maar 3 akkoorden…maar toch. Als je zo’n show doet moet er een opbouw in zitten natuurlijk maar wanneer plan je nou de pauze? Ook daar is even over gediscussieerd en we zijn eruit. De volgorde van de liedjes is inherent aan het verhaal dus dat wijst zich eigenlijk vanzelf. Er zijn een heleboel zaken die nog geregeld moeten worden maar het verhaal staat, moet nu nog gefinetuned worden en het hele repertoire is duidelijk. Er worden nog een aantal liedjes uitgeschreven in de juiste versie, juiste arrangement en dan op naar de eerste bijeenkomst met de band en de eerste repetitie!

Voor mij is het nu de hoogste tijd om de bas op te pakken en de songs langzaam maar zeker in mijn systeem zien te krijgen. Kijk, het zijn geen ingewikkelde songs maar als je iets goed wilt doen dan is niks makkelijk. Dat zei mijn moeder ook altijd. Sjonge, wat had zij dit leuk gevonden en zou zij ontzettend trots zijn op haar schoondochter en haar zoon. Helaas…

Lieve lezers, ik wens jullie allemaal een gezond en voorspoedig nieuwjaar!

• 

• 

• 

• 

2018

Vorig jaar stond, voornamelijk de 2e helft van het jaar, in het teken van onze verhuizing, ons samenwonen. Vanaf mei t/m eind november hebben we niks anders gedaan dan klussen. Niet in de eerste plaats in ons nieuwe huis maar in onze oude huizen. De ene moest opgeknapt worden voor de verkoop en het andere (huur)huis voor de oplevering. Het laatste was een nachtmerrie, het was zo zwaar maar met hulp van mijn beste vrienden kwam alles gelukkig op tijd af en konden we vanaf begin december bijkomen van dit alles in ons mooie nieuwe huisje.

Qua muziek heb ik vorig jaar een poging gedaan om een eigen bandje genaamd “SoulJazzClub” op te richten samen met Joanna en Jeff maar dat heeft niet lang geduurd. De samenwerking in deze samenstelling liep helaas niet soepel zoals ik had gehoopt. We hadden dan ook 2 jonkies op toetsen en drums en dan heb je zoiezo een generatiekloof die soms niet te overbruggen is. Als muzikanten al om kleine dingen moeilijk gaan doen dan hou ik altijd mijn hart vast voor wat nog komen gaat want het leven van een muzikant gaat nu eenmaal niet altijd over rozen. Je moet “volwassen” genoeg zijn, in meerdere opzichten, om in deze bizzz te kunnen (blijven) werken en om je eigen boontjes te kunnen doppen. Goed je instrument kunnen bespelen is ook niet het enige wat belangrijk is, er zijn zoveel goeie muzikanten. Je attitude, daar komt het op een gegeven moment op neer. Als ik erop terug kijk dan is dit mijn moto: “Ik doe het omdat het kan en niet omdat ik moet”. Ik hoef niet van de muziek te leven en dus moet het leuk zijn en leuk blijven. Deze ervaring heeft mij er toe gebracht om voorlopig als sessie bassist door het leven te gaan en uiteraard als vaste bassist bij alle projecten van Joanna Bridge. Ik vind het heerlijk om verschillende projecten/klussen te kunnen doen zonder mij voor onbepaalde tijd vast te leggen. Ik geniet van diversiteit in de muziek en hou ervan om met verschillende muzikanten samen te spelen. Let’s play!

2019

Het afgelopen jaar was eerst even bijkomen van alle verhuisperikelen en heb me dan ook veel bezig gehouden met muziektheorie, sightreading, wat Youtube vidootjes opnemen, wat invalklussen en uiteraard het opzetten van deze website waarmee ik pas in november mee ben begonnen. De muziektheorie en oefeningen zoals toonladders en akkoordtonen haal ik uit boeken. Ik heb een verzameling bas lesboeken met bijbehorende video. Ik ben geen verzamelfreak maar goeie bas lesboeken kan ik gewoon niet laten staan en horen gewoon in mijn verzameling. Ik vind het leuk. Het lastige is om in die flow te blijven om te studeren. Er komt altijd weer wat tussen en dan heb ik altijd moeite om de draad weer op te pakken en consistent bezig te blijven. Hopelijk gaat dat in 2020 beter. Het grootste gedeelte van wat ik heb meegemaakt in 2019 staan trouwens in mijn blogs die ik de afgelopen weken heb geschreven…check it out! Youtube videos maak ik al jaren. Dat is voor mij ook een soort van dagboek waarmee ik na een bepaalde periode kan zien wat voor ontwikkeling ik heb doorgemaakt of juist niet. Het is ook wel handig als een portfolio. Muzikanten die mij vragen kunnen dan zien wie je bent en hoe je speelt. Want dat vergeet ik te zeggen, vaak ken ik de mensen geeneens die mij bellen om te komen invallen. Of ik ken hoogstens degene die mij vraagt en voor de rest niet. Het komende jaar probeer ik meer Youtube content te creëren, dat gaat zeker wel gaat lukken met de komende theatershow. Ik moet aan de bak vanaf nu, repertoire instuderen en meedenken en opzetten van een website voor Joanna. We gaan het lekker druk krijgen met wat we het liefste doen en dat is muziek maken. Ik heb in het komende jaar ook het plan om les te gaan geven aan de beginnende bassist die ik ook adviezen kan geven over zaken zoals welke bas te kopen, welke versterker, welke randapparatuur, hoe neem ik mezelf op…noem maar op. Ik denk dat ik daar nu wel aan toe ben. Hierover zal ik ik het komende jaar meer gaan over vertellen. Kortom plannen en werk genoeg aan de winkel!

Op de valreep, zondag 29 december heb ik nog een klein optreden te doen in De Vorstin in Hilversum. Het is een open podium in het kader van de Top 2000. Ik ben gevraagd door een zanger die ik heb leren kennen op de Las Negras trip. De andere muzikanten ken ik niet maar die ontmoet ik dan tijdens de repetitie die een paar uur voor het optreden plaats vindt. Ik ben benieuwd, ben nooit in De Vorstin geweest dus het is meteen een mooie gelegenheid om die zaal een keer te zien. Het zijn maar twee liedjes en het is in de middag dus ben zondag weer lekker vroeg thuis bij vrouw en Labradoodle…:-).

Beste lezers! Dit is mijn allerlaatste blog van 2019 en ik wens jullie allemaal een hele goeie jaarwisseling en een heel muzikaal 2020 toe!

Op mijn Facebook “artiesten” pagina heb ik twee jaar achter elkaar teruggekeken naar het jaar daarvoor. Nu blik ik terug op 2017. Het jaar 2018 had ik overgeslagen want die stond voornamelijk in het teken van onze verhuizing naar Aalsmeer en was nog aan het bijkomen van alles. Maar 2018 zal ik meenemen in de komende terugblik van 2019.

2017

2017 is een mooi jaar geweest om op terug te kijken. Heel veel opgetreden en ook door heel Nederland gereisd samen met mijn vriendin Joanna. Samen uit samen thuis…:-)

Heb afgelopen jaar in twee uiteenlopende bands gezeten, een Jazz/Fusion band en een Allround coverband. Nu dacht ik bij de eerste dat het een soort van leerschool voor mij kon zijn. Dat viel dus wat tegen…heel jammer. Het repertoire leek ogenschijnlijk redelijk simpel maar moest er toch veel voor (in)studeren en spelenderwijs kom je er achter dat het toch allemaal niet zo simpel is als het in eerste instantie lijkt. Dat is goed, goed voor de muzikale ontwikkeling maar het liep niet zoals ik had gehoopt. Als iemand z’n huiswerk structureel niet doet en op repetities maar een beetje zit aan te klooien dan heb ik het wel gezien op een gegeven moment. Wachten op iemand die het niet kan spelen tijdens een repetitie is niet mijn sterkste punt. Hobbymatig in een band spelen doe ik dan ook niet meer of ik moet echt er wat van kunnen leren waar ik beter van word. Helaas was dit hier niet het geval.

De coverband Coverparty, waar ik afgelopen jaar mee heb gespeeld hield in november op te bestaan. Muziek is een taal, een taal die iedereen op zijn eigen manier spreekt. Luisteren is voor een muzikant een belangrijk aspect , misschien wel het meest belangrijke. En dan heb ik het niet alleen over luisteren naar de muziek zelf maar ook over luisteren naar wat je elkaar te zeggen hebt, het begrijpen, het accepteren en daar ook wat mee doen. Daarmee toon je je respect naar elkaar…

Hoe ik het afgelopen jaar heb ervaren? Een allround coverband die liedjes van begin tot het eind naspeelt zoals op de cd staat is voor mij een soort van lopende band werk. Weinig inspirerend. Dat wil niet zeggen dat ik niet van zo’n avond kan genieten maar met de muziek zelf heeft het niet veel te maken. Het is gewoon een job in een vaak leuke en mooie omgeving, en die job moet gewoon zo goed mogelijk geklaard worden. Daarvoor krijg ik betaald en de ene avond gaat het beter dan de andere, we zijn nou eenmaal mensen. Muziek naspelen en muziek maken zijn voor mij twee verschillende dingen. Lopen er backing tracks mee dan heb je geen keus en moet je je strak aan de arrangementen houden. Lopen er geen backing tracks mee dan mag je af en toe wel met een song aan de haal gaan vind ik. Dat is leuk, dat is spannend! Dan kan je de vorm loslaten en eventueel korte solo’s erin knallen en het weer net ietsje anders presenteren dan de avond ervoor. Dat houdt het fris, interessant en interactie binnen een band is altijd goed. Maar ja, dat moet je als band ook maar kunnen en willen. Exact naspelen is ook prima hoor, dan beschouw ik het eigenlijk meer als een job. Uhhh nee, muziek is voor mij geen hobby. Muziek is mijn passie en een belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse leven.

Wat ik van het afgelopen jaar heb geleerd? Ten eerste met inear monitors spelen want dat was voor het eerst in mijn leven en dat is me ook zeer goed bevallen kan ik je zeggen maar met de eigen basversterker op het podium blazen blijft toch wel het meest kicken! Songs in een hoog tempo uitschrijven en het me eigen maken, Kom maar op!…😉. Op de juiste manier mezelf voorbereiden op een gig, nog beter in genre spelen en hoofdzaken van bijzaken kunnen onderscheiden. Verder al je andere zaakjes voor elkaar hebben voordat je het podium betreedt. Vier maal drie kwartier spelen is niet niks en die pauzes tussendoor kan ik beter gebruiken om me op te laden voor de volgende set i.p.v. mezelf onder het publiek te begeven. Biertjes drinken blijft echter wel lekker!…🙂

Wij, Joanna Bridge en ik, gaan in 2018 op zoek naar een nieuw avontuur met nieuwe muziekvrienden om samen een leuk nieuw swingend en gezellig muziekcollectief op te zetten met een leuke club goed musicerende mensen met een open mind en een goed oor met de ingrediënten Soul en Jazz. Het wordt muziek spelen vanuit het hart met interactie tussen de muzikanten en met het publiek. Dat is waar live muziek wat mij betreft om draait.

Allemaal een goed uiteinde en een heel gelukkig nieuwjaar!

Cheers!

Het begint…het begint nu langzamerhand ook voor mij. De bassist, het klankbord, de steun en toeverlaat, de partner in crime, de partner van…, moet nu ook aan de bak….yesss!!!

Vorig week hebben we een gezellige meeting gehad bij onze goeie vriend Jeffrey Rademaker, onze gitarist en muzikaal leider. Dit gaat uiteraard gepaard met heel veel lekkere Indo food (zie foto’s) en gezelligheid. Die man kan naast goed gitaar spelen ook geweldig koken! In grote lijnen hebben we de show besproken en welke liedjes er zijn uitgekozen door Joanna. Het gaat er nu om welk liedje wanneer wordt gespeeld in de show. Voor een normale gig studeer ik het hele liedje in maar dat is nu niet altijd nodig. Dit zal binnenkort nog wel even besproken worden welk liedje wel en welk liedje niet in z’n geheel en tot hoever. Er zijn momenten in zo’n show waar we maar een klein gedeelte spelen van een lied. De muziek in deze show dient ter ondersteuning van het verhaal en een exacte timing van de muziek zal hier een grote rol spelen denk ik zo.

De playlist met de liedjes zitten inmiddels in mijn Ipad in het Anytune progamma en nu is het tijd om deze heel vaak te beluisteren. Ze moeten nu in mijn systeem komen zodat ik ze kan dromen. En…de eigen composities van Joanna zijn in demovorm dus zal ik voor mijn baspartijen voor de live band ook mijn gedachten moeten laten gaan en creëren. Ik ben nu zelfs al bezig welke bassen ik zal gaan gebruiken en ook welke basversterking. Want hier kan ik ook nog uit kiezen. Een luxe is het, ik weet het. Maar wat de basgitaren betreft, ik zal in ieder geval een 5-snarige en een 4-snarige fretless Fender jazz bas meenemen. Oh, die fretless gaat zo mooi klinken bij het liedje wat ik in gedachten heb. Kan niet wachten! Misschien dat ik mijn electrische contrabas ook ga gebruiken maar die keuze moet ik nog maken op basis van hoe we die liedjes gaan brengen. Ik weet ook nog niet precies hoe ik de show op “papier” voor me moet neer leggen. Want ik moet ook het script volgen om op tijd te beginnen en om op tijd te eindigen tussen de verhalen door. Ik bedoel eigenlijk, hoe doe ik dat praktisch met de bladmuziek en script op de lessenaar? Anyway, ik kom er wel uit, maar nu ik er zo aan denk…hmmm.

Ik kan met blijdschap zeggen dat de begeleidingsband in ieder geval nu helemaal compleet is. Dat heeft Joanna mooi voor elkaar! We zijn er trots op dat deze mensen met ons mee willen doen. Op Gitaar en onze muzikaal leider: Jeffrey Rademaker, op Keyboards en Piano: Mark Milan, op Drums: Marcel Sapthu, op Saxofoon: Remco Icke en ondergetekende op de bas! Het zijn stuk voor stuk geweldige muzikanten en fijne personen en wij vinden het geweldig dat zij voor deze productie allemaal beschikbaar zijn! Oh yeah!

Onze muzikaal leider gaat nu bezig om het repertoire uit te schrijven, komt in de eerste week van januari hier en ondergetekende gaat alles herhaaldelijk beluisteren voordat ie de bas pakt. Nu ik met de griep op bed lig is daar dan ook alle tijd voor…hatsjoehhh!

• 

• 

• 

Op mijn Facebook “artiesten” pagina heb ik twee jaar achter elkaar teruggekeken naar het jaar daarvoor. Ik begin met 2016 en volgende week een terugblik op 2017. Het jaar 2018 had ik overgeslagen want die stond voornamelijk in het teken van onze verhuizing naar Aalsmeer en was nog aan het bijkomen van alles. Maar 2018 zal ik meenemen in de komende terugblik van 2019.

2016

Hoe snel kunnen de dingen in een jaar ineens veranderen? Van de Blues naar de Jazz en van de ene leuke coverband naar de ander.

Afgelopen januari werd ik tot mijn grote verbazing teruggevraagd door zangeres AJ Plug waar ik 14 maanden daarvoor een klein 1,5 jaar mee heb gespeeld en heel Nederland mee door heb getourd. Maar afgelopen juni besloot ik, na een half jaar, toch ermee te stoppen. Als het gevoel zegt dat het niet meer goed zit dan moet je er gewoon mee kappen ondanks dat je weet dat de groep in de lift zit qua succes. Mijn laatste 3 optredens met hun waren overigens de vetste die ik met die formatie (van dat moment) in al die jaren heb gedaan. En die mooie herinnering neem ik mee.

Speelde ik sinds mei 2015 met de Coversolution, een gezellige en leuke coverband met elke keer weer een leuk en verrassend optreden, ook dat is nu voorbij. Afgelopen 15 december was mijn laatste optreden met hun. De koek was gewoon op en dan moet je verder gaan kijken. Ik heb daar erg veel plezier gehad en zal dit clubje fijne mensen zeker gaan missen.

Ergens in september kwam ik een advertentie tegen op FB waar een Jazz Fusion band een bassist zochten. Na auditie te hebben gedaan hebben ze besloten om met mij verder te gaan. Voor mijn muzikale ontwikkeling is dit een stap in de goeie richting. Het vergt wat meer van een muzikant om deze muziek goed te kunnen spelen of überhaupt te kunnen spelen. Samen met drie andere heren maken we de muziek voor ons plezier. Begin januari staat er een optreden gepland en vind dit extra spannend want heb nooit de kans gehad om deze muziek live voor publiek te spelen. Van de Blues naar de Jazz…met de band Jazzeker.

In oktober kreeg ik een mailtje binnen van Coverparty met de vraag of ik auditie wou komen doen. Nu was ik al op zoek naar een nieuwe coverband, komt dit gewoon zo op mijn pad! Hier ook auditie voor gedaan, twee weekjes wachtten en toen kwam het goede nieuws dat ze voor mij hadden gekozen. Inmiddels gisteren het eerste optreden gedaan met de band en de kop is eraf! Heerlijk! Elke dag was het songs instuderen, uitschrijven etc. om maar de deadline te halen. Nu wat meer relaxter nieuw repertoire instuderen. Het bandgevoel wat ik al jaren niet meer had heb ik weer terug en dat voelt lekker! Ik heb hier een goed gevoel bij en hoop dat dit nog lang mag voortduren met deze leuke club.

Hoe allround kan je bezig zijn als muzikant? I’ll love it…I’m feeling blessed!
Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling en een voorspoedig 2017!

Het krijgen van complimenten als muzikant heb ik vroeger altijd een beetje ongemakkelijk gevonden. Wist niet zo goed hoe ik daar mee om moest gaan als men het mij persoonlijk gaf. Hey… I’m just the bassplayer you know. Ik had dan een glimlach op m’n gezicht en zei dan wat verlegen “dank je wel”. Nu praat ik over meer dan 25 jaar geleden hoor. Het voelde wat ongemakkelijk maar dat gevoel is nu wel over. Hoe meer complimentjes hoe beter…hahaha!…kom maar op mensen!…:-). Nee hoor…geintje…;-).

Anyway, ik heb een paar complimentjes die ik wel de moeite waard vond om hier even een korte blog aan te besteden. Die ene van Obama is wel erg leuk……je ziet alleen m’n bas en mijn kin…lol! Er was ook een Amerikaan die zei ”for a white dude you’re killin’ it!”…dat is grappig! Helaas is die gast van Youtube verdwenen en die post helaas ook bij de Gospel video…oftewel ik zat lekker te grooven als een malle (zie Fred Hammond video) …hahaha! Maar…dat ik twee viewers tot inspiratie kon zijn om te gaan bassen vind ik nog steeds prachtig mooi (zie laatste foto).

Ik plaats dit omdat complimentjes tegenwoordig zeldzaam zijn en dus meer waard zijn dan pakweg 25 jaar geleden door de zovele verschillende social media waardoor men verzadigd raakt en de daarbij komende haters die met afgunst alles lopen af te zeiken en je alles misgunnen…#koestercomplimentjes

• 

• 

• 

• 

• 

Iedereen heeft zo zijn eigen manier van instuderen van nieuwe songs en ook ik heb mijn manier gevonden. Als sessie bassist moet ik vaak in korte tijd een avondvullend progamma instuderen. Dat betekent vaak 3 of zelfs 4 sets van rond de 9 muziekstukken. Ik zeg stukken muziek want er zitten ook vaak medleys tussen. Het aantal songs komt daardoor nog hoger te liggen. Kreeg ik afgelopen augustus een berichtje van een drummer via Facebook. Of ik kon invallen voor zijn vaste bassist en binnen 3 weken iets meer dan 40 songs kan instuderen. Gaat dat lukken denk je? Ach het meeste ken je wel zei hij er achteraan. Ik beaamde dat natuurlijk en ging ermee akkoord. Ik vroeg hem om de beschikbare audio files en bladmuziek die ik dezelfde avond nog toegestuurd kreeg. Het zag er netjes en overzichtelijk uit allemaal. Dat was dik in orde, dat is niet vaak het geval namelijk. Nu zag ik die song titels en dacht bij mezelf, ja het zijn inderdaad aardig wat songs die ik al ken maar een aantal in andere versies en ook nog eens complexe versies. Dit speel ik niet even door en dan klaar, nee daar moet ik echt voor gaan zitten. En oh jee, o.a. die Justin Timberlake versie en die Bruno Mars versie (zie videos)….uuuuhhh! Dit zijn niet de makkelijkste versies kan ik je vertellen. De song titels die mij in eerste instantie niks zeiden heb ik dag in dag uit op Radio 538 op kantoor al moeten aanhoren, kwam ik later achter, want daar staat de radio de hele dag aan. Heeft die #@#! radiozender toch nog enig nut…;-). Er was voor deze klus echter maar 1 repetitie gepland en daarmee moest ik het doen. Ik was in ieder geval vastberaden om deze uitdagende klus te klaren. Bij sommige klussen zijn er helemaal geen repetities en dan is het gewoon een kwestie van heel erg goed voorbereiden en gewoon gaan. Op zich vind ik dat ook geen probleem maar dan moet je ook wel heel erg op de anderen kunnen vertrouwen dat zij hun partijen goed kunnen spelen zonder twijfel. Dit is vaak wel het geval met muzikanten die van blad af kunnen lezen en muzikaal onderlegd zijn. Het werkt gewoon allemaal wat sneller en makkelijker ook. De liedjes zijn gewoon zoals ze zijn, niks meer en niks minder. Alles staat vast en dat maakt het wat mij betreft dat je gewoon kan inpluggen en kan gaan spelen. Goed luisteren naar elkaar en goed communiceren met elkaar wordt dan nog belangrijker dan het al is. Als je geconcentreerd blijft spelen zal er weinig meer fout kunnen gaan.

Met de ervaring die ik in de jaren heb opgedaan vind ik het een verademing om muziek van blad af te kunnen lezen. Ik zeg wel blad maar tegenwoordig staat alles op de Ipad natuurlijk. Het maakt zowel een repetitie als een optreden een stuk makkelijker. Bij muzikanten die niet kunnen lezen en theoretisch niet of nauwelijks onderlegd zijn gaat het vaak van “we doen nog tweemaal dat ene rondje en dan bij de “tuut tuut beng beng” stoppen we heel even en dan komt de drums en die doet dan boem boem tak” en daarna soms nog die eindeloze discussies er achteraan omdat de een de ander niet begrijpt. Zo heb ik het jaren meegemaakt en nog steeds hoor. Niet erg, maar geduld is hierbij een schone zaak. Ik stel me het zo voor dat ik bij de bakker sta en er komt iemand binnen die de Nederlandse taal niet of nauwelijks spreekt en met handen en voeten duidelijk moet maken wat hij precies wil hebben. Uiteindelijk gaat hij wel met het juiste brood naar huis maar heeft zoveel veel meer tijd nodig gehad om dat duidelijk te kunnen maken. Muziek lezen hoeft niet perse van notenschrift maar dat kan ook heel goed van een (zelfgeschreven) leadsheet. Een leadsheet waarbij je op je eigen manier het zo weet op te schrijven dat het je door de song heen kan leiden. Je kan het zien als een soort van navigatie. Een onderwerp waar ik het in een andere blog over zal hebben is de opmerking “lezen tijdens het spelen” gaat ten koste van het gevoel en het zou niet “Rock & Roll” zijn. Hier ben ik gedeeltelijk mee eens maar wat totaal niet R&R is dat je vormfouten maakt en in het nummer verdwaald en dan niet meer weten waar je bent. En ook als ik je hoor twijfelen wanneer over te gaan naar bv het refrein of de bridge vind ik ook niet echt R&R. Ik zelf gebruik het lezen voor een groot gedeelte als navigatie en voor belangrijke details die ik niet wil of mag missen. Dat is anders als ik een nummer helemaal niet ken en helemaal moet lezen. Als ik het liedje niet ken dan zit ik tijdens een optreden zowat met m’n hoofd in m’n Ipad maar het belangrijkste is dat ik de vorm goed aanhoud, blijf grooven en vertrouwen uitstraal. Als sessie muzikant krijg ik vaak te maken met een eenmalige klus en is uit het hoofd leren gewoon ook zonde van de tijd en zeker met zo’n grote hoeveelheid. Lezen is dan ook echt een pre in deze.

Sinds dit jaar ben ik bezig om het notenschrift onder de knie te krijgen. Ik heb ervaren dat het een goeie skill is die mij meer werk kan brengen. Je kan vele malen sneller werken en het communiceert ook makkelijker met andere muzikanten. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer wordt gevraagd waar dit uitermate handig is of zelfs nodig is want soms krijg ik geeneens audio files om in te studeren. Ook de geweldig mooie bas lesboeken bij mij in de kast wil ik kunnen lezen. Er gaat een nog grotere wereld voor me open straks! Oh, en over groot gesproken. Als ik later groot ben wil ik in een Big Band gaan spelen. Allemaal Jazz standards en Sinatra liedjes spelen met een grote blazers sectie…geweldig! Dat is nog steeds een grote droom van me waar ik nog heel hard aan moet werken. Noten lezen is hierbij een vereiste en dus een hele goede reden voor mij om het te leren!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•